Reklama

Wiara

TEOLOG ODPOWIADA

Dlaczego tak ważne są Roraty?

Roraty to Msze św. ku czci Matki Bożej odprawiane w czasie Adwentu.

Niedziela Ogólnopolska 49/2025, str. 20

[ TEMATY ]

roraty

Teolog odpowiada

Karol Porwich/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Roraty to Msze św. ku czci Matki Bożej odprawiane w czasie Adwentu. Kojarzą się one przede wszystkim z wczesnym rankiem, bo rzeczywiście wierni w wielu parafiach po dziś dzień przychodzą do kościoła jeszcze przed świtem, by w ten sposób praktykować oczekiwanie na uroczystość Narodzenia Pańskiego i czuwanie przed nią. Nazwa „Roraty” wzięła się od pierwszych słów, które wybrzmiewają podczas tej celebracji: Rorate coeli desuper et nubes pluant iustum, co znaczy „Spuśćcie rosę, niebiosa, a chmury niech wyleją Sprawiedliwego”. Słowa tej antyfony znalazły się w wielu pieśniach adwentowych oraz piosenkach religijnych, a zaczerpnięte zostały z Księgi Izajasza i odnoszą się do oczekiwania narodu izraelskiego na przyjście Mesjasza.

W czasie Rorat ważną rolę odgrywają dwa przeciwstawne sobie symbole – ciemność i jasność. Charakterystyczny jest właśnie fakt, że kiedy wierni zmierzają na Mszę św. roratnią, jeszcze panuje zimowy mrok. Kiedy natomiast przeżywają Liturgię, w czasie której w sposób realny i fizyczny spotykają się z Jezusem Chrystusem w słowie Bożym i Eucharystii, zaczyna świtać. Po spotkaniu z Panem wychodzą z doświadczeniem przemiany ciemności w światło. Oczywiście, nie chodzi tu tylko o postrzeganie etapów poranka zmysłem wzroku.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Już w symbolice biblijnej ciemność oznaczała świat beznadziei, wypełniony grzechem i potrzebujący ratunku. Ten świat był przedstawiany w Starym Testamencie często w kontekście wiary, że tylko Bóg może się ulitować nad swym ludem i tylko On może przywrócić nadzieję. Dlatego właśnie w noc Narodzenia Pańskiego uczestniczący w Pasterce usłyszą proroctwo Izajasza: „Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło. (...) Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany” (Iz 9, 1. 5). A zatem jeszcze bardziej zrozumiałe stają się symbole, które określają znaczenie Rorat. Warto dodać, że ci, którzy mają uczestniczyć w Roratach, wchodzą do ciemnego kościoła, a w nim już widzą płomień świecy roratniej, która symbolizuje Matkę Bożą. Najświętsza Maryja Panna stała się Jutrzenką, która zapowiada prawdziwy świt i blask dnia, bo to właśnie Ona nosi w sobie Zbawiciela.

Współcześni uczestnicy Rorat – tak jak „naród kroczący w ciemnościach” – borykają się ze swoimi problemami. Nie brakuje dziś mroków tego świata, moglibyśmy długo o nich mówić, a każdy wskazałby na wiele trudnych sytuacji, których doświadcza w życiu osobistym i które dostrzega w życiu społecznym. Nieobce są nam takie pojęcia, jak beznadzieja, bezsens życia, mroki codzienności i inne. Wielu przeżywa wątpliwości w wierze i ma problem z całkowitym przyjęciem Jezusa do swojego życia. Roraty są kolejną szansą, by doświadczyć Boga, który stał się niezwykle bliski, który przychodzi do wszystkich ciemnych zakamarków życia, by tam zapanował blask niesamowitego światła. Może ktoś właśnie wchodzi na drogę nawrócenia, może ktoś chce się stać wyraźniejszym światłem dla najbliższych, którzy takiego światła, takiej nadziei potrzebują...

2025-12-02 13:44

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wiara a uczucia

W naszym życiu pojawiają się bardzo ważne pytania. Dotyczą one spraw codziennych, przeżywanych problemów, ale także przyszłości. Jako katolicy powinniśmy zdawać sobie sprawę z tego, że wiara może dać odpowiedzi na wielkie wyzwania egzystencjalne ludzkiego życia. Czy autentyczna wiara ma coś wspólnego tylko z uczuciami? „Wiara nie rodzi się w pustce, w jakimś pozaświatowym kontakcie człowieka z Bogiem. Ona rodzi się w konkretnym miejscu i czasie – w domu dzieciństwa, w krajobrazach młodości, wśród konkretnych ludzi. Wiara nie jest zespołem poglądów. Ważne jest, w co wierzymy, ale jeszcze ważniejsze, Komu wierzymy” – powiedział Benedykt XVI w 2006 r. w Krakowie. Dla człowieka wierzącego życie jest nie tylko sentymentalną wędrówką, ale także drogą wiary. Oczywiście, uczucia i wspomnienia są bardzo ważne w życiu człowieka, ale w praktykowaniu wiary chodzi także o mocne stąpanie po ziemi i danie prymatu Bogu.

Wiara chrześcijańska to nie są jakieś wrażenia, wspomnienia z dzieciństwa, ale to jest realna więź z Bogiem. Wiara, która w swej istocie jest spotkaniem z Bogiem, domaga się ze strony człowieka całościowego zaangażowania, a zatem obejmuje nasze uczucia, serce, inteligencję, wolę, cielesność, emocje,relacje. Powinna prowadzić do przemiany naszego życia, ale także działań, wyborów i ocen. Benedykt XVI w swoim nauczaniu zwracał uwagę na realizm wiary, która ma też wymiar praktyczny, jest obecna w konkrecie życia. Również papież Franciszek uczy: „Wiele osób doświadcza pustki wokół siebie i w sobie, inni żyją w niepokoju i niepewności z powodu niedostatku i konfliktów. Wszyscy potrzebujemy właściwych odpowiedzi na nasze najbardziej głębokie pytania egzystencjalne. W Chrystusie, i tylko w Nim, można znaleźć prawdziwy pokój i spełnienie każdej ludzkiej tęsknoty. Jezus zna ludzkie serce jak nikt inny. I dlatego tylko On może je uzdrowić, obdarowując go życiem i pociechą”.
CZYTAJ DALEJ

Przekazywać nadzieję – ostatnie rozważanie bp. Vardena

2026-02-27 22:07

[ TEMATY ]

rekolekcje

Vatican Media

Chrystus jest światłością narodów, Lumen Gentium. Tylko On może odnowić oblicze ziemi. W Nim pokładamy naszą ufność, a nie w przemijających strategiach. Nadzieja, którą nam powierza, nie jest nadzieją na ostatecznie zmodernizowaną, zdigitalizowaną, oczyszczoną Dolinę Łez. Nasza nadzieja jest w nowym niebie, nowej ziemi, w zmartwychwstaniu umarłych – mówił bp Erik Vardne w ostatnim rozważaniu rekolekcji dla Papieża i Kurii. Poniżej zamieszczamy tłumaczenie robocze tego rozważania.

11 października 1962 r. papież św. Jan XXIII uroczyście otworzył Sobór Watykański II. Powiedział, że „największą troską” Soboru będzie „skuteczniejsza ochrona i nauczanie świętego depozytu doktryny chrześcijańskiej. Doktryna ta obejmuje całą istotę człowieka, składającą się z ciała i duszy. Nakazuje nam, pielgrzymom na tej ziemi, dążyć do naszego niebiańskiego domu”.
CZYTAJ DALEJ

Oświadczenie Teobańkologii na temat dalszej działalności i posługi ks. Teodora

2026-02-27 16:04

[ TEMATY ]

Teobańkologia

Materiał prasowy

Zarząd Fundacji Teobańkologia poinformował o istotnych zmianach w funkcjonowaniu jednej z największych polskojęzycznych społeczności modlitewnych w internecie. Zgodnie z dekretem ks. Teodor Sawielewicz, założyciel dzieła, z dniem 1 marca 2026 r. rozpocznie posługę jako wikariusz w parafii pw. NMP Matki Kościoła we Wrocławiu.

Fundacja podkreśla, że nowe obowiązki ks. Teodora nie oznaczają zakończenia działalności Teobańkologii. Misja prowadzenia ludzi do Boga poprzez modlitwę i formację online będzie kontynuowana przez zespół fundacji, pracowników oraz wolontariuszy.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję