W II niedzielę Adwentu podczas Mszy św. sprawowanej w kościele seminaryjnym 5 alumnów Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie przyjęło posługę akolitatu. Liturgii przewodniczył bp Józef Wróbel.

Akolitat to posługa, która – chociaż nie jest zarezerwowana wyłącznie dla kandydatów do kapłaństwa, stanowi istotny etap formacji przyszłych duchownych. Akolici są ustanawiani do usługiwania kapłanom i diakonom przy ołtarzu, są także nadzwyczajnymi szafarzami Komunii św. i mogą jej udzielać zarówno podczas Mszy św., jak też poza nią, np. zanosząc ją do chorych. Jako nadzwyczajni szafarze mogą również dokonywać wystawienia Najświętszego Sakramentu, jednak bez udzielania błogosławieństwa.

Przyjęcie posługi akolity odbywa się zawsze w czasie Eucharystii. Po homilii ksiądz biskup odmówił modlitwę nad ustanawianymi akolitami oraz, na znak przyjmowanej posługi, podał każdemu do rąk patenę z chlebem do sprawowania Najświętszej Ofiary. Do grona ustanowionych akolitów zostali włączeni alumni IV roku: Michał Barczak z parafii w Milejowie, Patryk Dziadko z parafii w Depułtyczach, Mateusz Fac z Ciechanek Łęczyńskich, Marcin Fidor z parafii Świętej Rodziny w Chełmie i Mateusz Stec z parafii św. Józefa Opiekuna Rodzin w Łęcznej.

W homilii bp Józef Wróbel zatrzymał się nad tajemnicą Adwentu. – Oto prawdziwa treść Adwentu: odkryć i przyjąć miłość Jezusa Chrystusa oraz odpowiedzieć na nią miłością bliźniego. On objawia swoją miłość przez ludzi, w których jest obecny. Skąd ta Jego miłość, gdzie ma swoje źródło? – pytał. – Już Stary Testament używa dwóch hebrajskich pojęć, aby je określić. Pierwsze to rahamim, czyli miłość matczyna; drugie to hesed, wierna, niezłomna miłość Boga, oparta na Jego wierności przymierzu. Ta miłość ma swoje ostateczne źródło w stworzeniu: zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boże, obdarzeni godnością, której Bóg pozostaje wierny. Jego wierność przybiera konkretne formy w Kościele: w Słowie Bożym, w sakramentach, znaku obecności Jezusa Chrystusa i w tych, których posyła do służby. Posługa akolitatu jest znakiem tej wierności Boga, który prowadzi człowieka drogą ku swojemu Królestwu. A my, przyjmując Go w Jego darach, dziękujemy również za dar akolitatu – nauczał ksiądz biskup.

Uroczystość zakończyły podziękowania alumnów za udzielenie posługi. Kolejnym ważnym momentem na drodze ich formacji będzie włączenie do grona kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu, obrzęd mający miejsce na początku V roku studiów seminaryjnych.