Rozdział 49. Księgi Izajasza jest istotnym elementem prorockiego przesłania nakreślającego tożsamość i misję Sługi Pańskiego (tzw. Druga pieśń o Słudze Pańskim – Iz 49, 1-6), podkreśla bowiem Jego rolę w odrodzeniu i zbawieniu Izraela oraz wszystkich narodów.
Rozdział 49. Księgi Izajasza jest istotnym elementem prorockiego przesłania nakreślającego tożsamość i misję Sługi Pańskiego (tzw. Druga pieśń o Słudze Pańskim – Iz 49, 1-6), podkreśla bowiem Jego rolę w odrodzeniu i zbawieniu Izraela oraz wszystkich narodów. Tekst zawiera bogatą symbolikę i głębokie intuicje teologiczne dotyczące Bożego planu odkupienia. Ten rozdział Księgi Izajasza jest powszechnie uważany za część tzw. Deutero-Izajasza – zbioru tekstów pochodzących z okresu niewoli babilońskiej, kiedy społeczność Izraela zmagała się z rozpaczą i poczuciem opuszczenia. Przesłanie proroka ma nieść pocieszenie oraz nadzieję pośród kryzysu.
Misja Sługi Pańskiego ma charakter uniwersalny. Zaproszenie do słuchania podkreśla wagę następującego po nim przesłania. Sługa zwraca się do wszystkich ludzi, sugerując, że Boże zbawienie nie ogranicza się do Izraela, ale obejmuje wszystkie narody. Wzmianka o powołaniu wysłańca, „zanim się narodził”, podkreśla z góry przewidziany charakter Jego misji – realizację Bożego planu zbawienia. Wyobrażenie „ostrego miecza” sugeruje, że słowa Sługi będą potężne i skuteczne. Ukrycie w cieniu Bożej ręki oznacza, że Bóg ochrania i przygotowuje Sługę do wykonania powierzonego Mu zadania. Ukrycie w Bożym kołczanie sugeruje gotowość, wskazując, że Sługa jest cennym narzędziem w realizacji Bożych obietnic.
Nazwanie Bożego posłańca „sługą moim, Izraelem” służy podwójnemu celowi. Odnosi się w pierwszym rzędzie do zbiorowej tożsamości Izraela jako sługi Bożego, a jednocześnie wskazuje na indywidualnego posłańca – Sługę. Werset ten podkreśla, że zapowiadany Sługa objawi chwałę Bożą, co ujawnia szczególną relację między Bogiem, Izraelem oraz wszystkimi narodami.
W Izajaszowym orędziu podkreślone zostaje Boskie pochodzenie misji Sługi. Cel zgromadzenia Jakuba – Izraela z wygnania podkreśla pojednanie i odnowę, które dokonują się dzięki powrotowi do pełnej wspólnoty z Bogiem, który nie tylko obiecuje zbawienie, ale także je zapewnia. Zakres misji Sługi wykracza poza samo odrodzenie Izraela; ma On być światłością dla pogan, reprezentując uniwersalną wizję zbawienia. Wskazuje to na Boży zamiar, aby Sługa stał się fundamentem szerszej wspólnoty wiary. Fraza: „aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi”, wzmacnia nieograniczony charakter tej obietnicy.
Boże światło – symbolizujące prawdziwą wiarę i związane z nią zbawienie – wykracza poza granice etniczne i kulturowe. Nowy Testament nawiązuje do tej prorockiej zapowiedzi, widząc w osobie Jezusa Chrystusa i Jego zbawczej misji realizację Bożej obietnicy.
Przesłanie Izajasza podkreśla, że tożsamość i misja Sługi są ściśle zakorzenione w Boskim powołaniu. Bóg dopełnia złożonych obietnic i czuwa nad realizacją planu zbawienia człowieka. Nie tylko Izrael, ale cała ludzkość mają się stać uczestnikami odnowy oraz dziedzicami nadziei. Dziedzicami tej samej nadziei dzięki Bożej łaskawości i misji Jezusa Chrystusa jest dziś każdy z nas.
W niejednym domu można usłyszeć, że „kto ma pilota (do telewizora), ten ma władzę”. I faktycznie, ów posiadacz pilota może dowolnie przełączać kanały. Kiedyś symbolem władzy królewskiej były korona i berło, a w Piśmie Świętym słyszymy o kluczach. Do dzisiaj klucze do kościoła symbolicznie wręcza się biskupowi podczas wizytacji kanonicznej, a klucze do miasta – studentom, gdy zaczynają się juwenalia. Jak więc rozumieć biblijne znaczenie kluczy?
Gdy pod Cezareą Filipową Szymon Piotr na pytanie Jezusa: „A wy za kogo Mnie uważacie?” odpowiedział: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”, usłyszał słowa: „... tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie” (Mt 16, 15-19). Odpowiedź Piotra to wyznanie wiary Kościoła – Jezus jest Mesjaszem, dlatego to Piotrowi przekazuje klucze królestwa niebieskiego. Z drugiej zaś strony Apokalipsa informuje nas, że jedynie Chrystus po swoim zmartwychwstaniu ma moc otwierania bram świata podziemnego i wzywania zmarłych do życia („Ja mam klucze śmierci i Otchłani” – por. 1, 18)). Czym zatem jest „władza kluczy” (potestas clavium) dana Piotrowi? W tradycji biblijnej klucz jest symbolem władzy, a dokładniej – zarządzania. Stary Testament (por. Iz 22, 15-25) opisuje odebranie godności i władzy Szebnie z powodu jego niewierności i przekazanie jego urzędu Eliakimowi, który podczas wyjątkowej ceremonii otrzymuje klucz domu Dawidowego. Otrzymany klucz jest zatem symbolem władzy, ale też wezwaniem do wierności Bogu – czyli chodzi tu nie o władzę królewską, lecz raczej o władzę zarządcy. Piotr otrzymuje klucze królestwa niebieskiego (widnieją one do dziś w herbie papieskim), co wiąże się z mandatem nauczania (wyjaśniania Pisma i woli Bożej). Wskazują na to choćby słowa Jezusa, według których uczeni w Prawie wzięli klucze poznania, jednak sami nie weszli i przeszkodzili innym (por. Łk 11, 52). Klucze wskazują także na władzę kierowania wspólnotą, dbania o dyscyplinę kościelną i rozstrzygania, co jest zgodne z prawdziwą wiarą. Współczesny świat sam chciałby dowolnie decydować o tym, co jest dobre, a co złe. Ale pójście za Jezusem nie może być poszukiwaniem chrześcijaństwa według własnego pomysłu, ale musi być odkryciem prawdziwej drogi Chrystusowej. „Władza kluczy” to także władza odpuszczania grzechów, o czym mówi zwrot „związywać – rozwiązywać”. Nie oznacza to jednak, że Piotr od tego momentu może czynić coś grzechem albo na odwrót. Piotr ma jedynie klucz do Bożego miłosierdzia – grzech nadal jest grzechem, ale teraz zostaje on zmazany, odpuszczony – oczywiście, Piotr tego klucza jedynie używa, bo przecież grzech zostaje zmazany mocą przelanej krwi Chrystusa. Być może – jak mówił Benedykt XVI – to jest właściwy klucz do królestwa niebieskiego. Nie ma innej drogi do nieba jak tylko Boże przebaczenie. Tak więc „władza kluczy” to władza nauczania, zarządzania i odpuszczania grzechów.
Od nowego roku akademickiego w Akademii Katolickiej w Warszawie ruszy studium przygotowania do posługi uwalniania duchowego. Decyzję w tej sprawie podjęli biskupi podczas 404. Zebrania plenarnego KEP. Ks. Janusz Czenczek, koordynator egzorcystów w Polsce, wyraża nadzieję, że powstające studium pomoże jeszcze lepiej pełnić tę posługę. Przypomina też, że za powoływanie, odwoływanie, formację i posługę egzorcysty odpowiedzialny jest biskup ordynariusz.
Księża egzorcyści pełnią posługę we wszystkich diecezjach. W niektórych jest to nawet kilka osób. Obecnie w Polsce jest ich ponad 100. Od 2017 r. koordynatorem księży egzorcystów w Polsce jest ks. Janusz Czenczek z diecezji gliwickiej. Dwa razy w roku organizuje spotkania formacyjne dla egzorcystów. Pełni też funkcję łącznika między środowiskiem egzorcystów a KEP.
Analizy śladów DNA obecnych na Całunie Turyńskim sugerują, że płótno mogło przebywać na Bliskim Wschodzie oraz w środowisku o wysokim zasoleniu, jak okolice Morza Martwego. Badania zespołu kierowanego przez Gianniego Barcaccię z Uniwersytetu w Padwie przynoszą nowe informacje o historii i drodze Całunu - podaje Vatican News.
Analiza materiału genetycznego ujawniła obecność różnych linii DNA pochodzących od osób, które miały kontakt z płótnem. Wśród nich wskazano m.in. haplogrupę H33, „powszechną na Bliskim Wschodzie i częstą wśród Druzów”, a także inne linie spotykane w Europie i Azji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
