To nie jest miejsce do realizowania własnych planów, ambicji czy potrzeb, to przestrzeń służby, pójścia za Jezusem z miłości do Niego i z miłości do Matki Bożej – opowiada Ewelina Górska ze wspólnoty kobiet „Ogród Maryi”.
Wspólnota swoją posługą obejmują zakłady karne oraz pogubione życiowo kobiety. Nie tylko przywracają im godność, ale i zapewniają, że Bóg je kocha. Niedawno zainicjowały Dni Piękna, podczas których po raz pierwszy w życiu kobiety ubogie mogły doświadczyć i poczuć, że są piękne.
Miłosierdzie i decyzja
Jest rok 2017, upalne lato. Renata Biała, będąca obecnie liderką wspólnoty, przebywa w sanktuarium w Guadalupe, gdzie odbywa 9-dniowe rekolekcje. – Podczas osobistych rekolekcji przy Sercu Maryi z Guadalupe na jednym z zaplanowanych spotkań wręczono mi po Eucharystii wielkie płótno przedstawiające właśnie Jej oblicze. Ten moment był dla mnie niezwykle ważny – przyjęłam ten gest jako przesłanie Madonny o godności człowieka i zawierzyłam Jej jako Patronce powstającą w mym sercu wspólnotę: Ogród Maryi – tak rozpoczyna swoją opowieść Renata.
Podczas spotkania z uczestnikami Synodu Biskupów, poświęconego pracom „Grupy nr 5”, które odbyło się po południu 24 października, prefekt Dykasterii Nauki Wiary wyjaśnił, że to, iż decyzji dotyczącej diakonatu kobiet nie uznaje się za „dojrzałą”, nie oznacza zamknięcia tej możliwości.
Półtorej godziny swobodnego, braterskiego i serdecznego dialogu. Spotkanie, które z inicjatywy prefekta było kontynuacją spotkania ubiegłotygodniowego, w którym uczestniczyło dwoje urzędników Dykasterii Nauki Wiary i które wywołało pewne niezadowolenie z powodu nieobecności szefa dykasterii, choć ta, ze względu na wcześniejsze zobowiązania, została zapowiedziana z wyprzedzeniem.
Jak pisze kronikarz tamtych czasów - Janko z Czarnkowa - nareszcie w środę po niedzieli „Invocavit", dnia drugiego miesiąca marca, przedniejsi panowie polscy oraz Bodzanta, arcybiskup gnieźnieński, zjechawszy się w Radomsku, jednomyślną zgodą i wolą postanowili posłać po Jadwigę, córkę śp. zmarłego króla z prośbą, aby przyjechała do Polski na królowanie. Takim sposobem kolejny zjazd w Radomsku z 2 marca 1384 r. zadecydował o powierzeniu jej tronu. Dopełnieniem tego była koronacja zaledwie 10-letniej księżniczki na króla Polski w październiku tego samego roku.
Podnoszące się z kolan po rozbiciu dzielnicowym zjednoczone Królestwo Polskie, odbudowane wysiłkiem Kazimierza III Wielkiego, po jego bezpotomnej śmierci w 1370 r. stanęło w obliczu wyboru nowego władcy. Na mocy wcześniejszych układów sukcesyjnych tron powierzono więc siostrzeńcowi „króla chłopów”, panującemu wówczas na Węgrzech Ludwikowi z dynastii Andegawenów. Monarcha miał jednak poważny problem. Mimo dwukrotnie zawieranych związków małżeńskich, najpierw z Małgorzatą Luksemburską (krewną cesarza Karola IV), a później Elżbietą Bośniaczką nie doczekał się męskiego potomka. Taki stan rzeczy spowodował, że zapewnienie ciągłości rządów stało się dość trudne. Jego trzy córki z drugiej żony: Katarzyna, Maria i Jadwiga nie mogły odziedziczyć tronu. W Polsce prawo do tego posiadało wyłącznie potomstwo „po mieczu”, a nie „po kądzieli”- dziedziczyć mogli zatem mężczyźni z dynastii, nie córki. Rozwiązaniem okazało się zaproponowanie szlachcie polskiej przywileju. 17 września 1374 r. w Koszycach Ludwik Węgierski zwolnił rycerstwo z podatku od gruntów oprócz 2 groszy z łana. W zamian możni zgodzili się, aby po jego śmierci sukcesja przeszła na jedną z córek.
Wyjątkowa uroczystość odbyła się w historycznym sercu miasta. Na zielonogórskim Rynku, przed Ratuszem, około 100 ochotników złożyło uroczystą przysięgę wojskową, wstępując w szeregi 15 Lubuskiej Brygady Obrony Terytorialnej im. gen. dyw. Franciszka Kamińskiego ps. „Olsza”, wchodzącej w skład Wojsk Obrony Terytorialnej.
Słowa roty – „Ja, żołnierz Wojska Polskiego, przysięgam…” – wybrzmiały wśród zielonogórskich kamienic, nadając wydarzeniu podniosły i niezwykle symboliczny charakter. W obecności licznie zgromadzonych mieszkańców oraz zaproszonych gości nowych żołnierzy powitał dowódca brygady, płk Leszek Giergielewicz. Podkreślano, że dewiza formacji – „Zawsze gotowi, zawsze blisko” – jest realnym zobowiązaniem wobec lokalnej społeczności i gwarancją wsparcia w sytuacjach kryzysowych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
