Właściwości lecznicze ostropestu były wykorzystywane przez starożytnych Greków. Leczono nim schorzenia wątroby i pęcherzyka żółciowego. Rzymski historyk Pliniusz Starszy zalecał spożywanie soku z ostropestu zmieszanego z miodem, aby pozbyć się nadmiaru żółci. W średniowieczu wierzono, że ostropest plamisty chroni chorych na wątrobę przed melancholią.

Roślina ta nie umknęła uwadze naukowców. Z przeprowadzonych badań wynika, że jest skuteczna na różne dolegliwości wątroby, m.in. chroni ją przed marskością np. wywołaną alkoholem. Przeprowadzone badania z osobami z uszkodzeniami wątroby z powodu nadużywania alkoholu wykazały poprawę już po 2 miesiącach stosowania ostropestu. Również cierpiący na wirusowe zapalenie wątroby typu C odczuli po nim poprawę.

Ostropest pomaga zregenerować wątrobę uszkodzoną po kuracji lekami, po chemioterapii, po zatruciach związanych z grzybami. Niesie ulgę w kolce wątrobowej. Jest pomocny w kamicy pęcherzyka żółciowego – wspomaga przepływ żółci i zapobiega tworzeniu się kamieni żółciowych.

Ostropest pomaga także chorym na cukrzycę – stosując go, można obniżyć poziom cukru we krwi. Jest więc naturalnym sprzymierzeńcem dla osób poszukujących naturalnego wsparcia dla swojego zdrowia.

W regeneracji tkanki wątroby i zapobieganiu niektórym jej schorzeniom pomaga napar z nasion lub liści ostropestu. Napar ten może też łagodzić dolegliwości trawienne. Jest stosowany również w łagodnych stanach niestrawności lub rozstroju żołądka. Pomaga w przypadku wzdęć.

W sprzedaży dostępne są także tabletki z ostropestu w dawce 70 mg. Ci, którzy uprawiają tę dwuletnią roślinę, mogą samodzielnie wyciskać z niej sok i pić go profilaktycznie po łyżeczce 3 razy dziennie w celu wzmocnienia wątroby. Tym, którzy posiadają ogródek, radzę posiać w kwietniu nasiona ostropestu, przygotowywać z jego liści napary i pić sok.