Patrzymy na nie codziennie i trudno wyobrazić sobie świat bez jego światła. A jednak nawet Słońce ma swój scenariusz starzenia się i odchodzenia zapisany w prawach fizyki.
Każda gwiazda ma swój początek, czas pełnego blasku i moment, w którym powoli gaśnie. Także Słońce – stały punkt naszego życia, źródło ciepła i światła – nie jest wieczne. Astronomia pozwala dziś z dużą dokładnością opisać jego przyszłość. I jak się okazuje, końcowy los naszej gwiazdy będzie raczej długim procesem niż kosmiczną katastrofą.
Narodziny i kres
Gwiazda nie zapala się nagle jak żarówka. To powolne dojrzewanie materii w ciemnym, zimnym obłoku gazu i pyłu. Takie obłoki składają się głównie z wodoru i krążą w galaktykach przez miliony lat. Czasem coś je „szturcha”: fala uderzeniowa po wybuchu pobliskiej supernowej, zderzenie obłoków, przejście przez gęstsze rejony ramion spiralnych. Grawitacja zaczyna wtedy wygrywać z ciśnieniem i obłok się zapada, a w jego centrum rośnie temperatura. Materia układa się w protogwiazdę, wokół niej zaś często tworzy się dysk. To z niego z czasem mogą powstawać planety.
Promienie słoneczne mają dobroczynny wpływ na organizm, ale mogą też spowodować rumień skórny, alergie i choroby skóry, a nawet nowotwory.
Letnie spacery, rekreacja na powietrzu, praca w ogródku to okazje do korzystania z dobrodziejstwa promieni słonecznych, które pozwalają wytworzyć w organizmie niezbędną nam witaminę D. Mają również korzystny wpływ na nasze samopoczucie psychiczne. Lekarze przestrzegają jednak przed intensywnym opalaniem się, zwłaszcza leżeniem plackiem na plaży, które nie jest wskazane dla zdrowia. Bezpieczne opalanie umożliwia przede wszystkim stosowanie preparatów chroniących skórę przed promieniami UVB i UVA, czyli powszechnie dostępnych kosmetyków zawierających filtr UV. Ważne, by preparat nałożyć na skórę 15-20 min przed ekspozycją na słońce, a zabieg powtórzyć po kąpieli w morzu czy jeziorze lub po osuszeniu skóry ręcznikiem. Preparat stosujemy nawet wtedy, gdy będąc na plaży, przebywamy w cieniu, ponieważ promienie UV odbijają się od piasku i wody.
Zostawiamy za sobą krakowskie kościoły i ruszamy na zachód, ku beskidzkim wzgórzom, gdzie na górze Żar bije serce polskiej pobożności pasyjnej. Kalwaria Zebrzydowska to miejsce wyjątkowe – powierzone opiece Ojców Bernardynów, od ponad czterystu lat jest domem dla każdego, kto szuka pocieszenia u stóp Matki i w cieniu Chrystusowego Krzyża. To tutaj krajobraz został ukształtowany na wzór świętych miejsc Jerozolimy, by każdy pątnik mógł fizycznie dotknąć tajemnic zbawienia.
Wchodząc do kalwaryjskiej bazyliki, nasze kroki kierujemy ku bocznej kaplicy, gdzie w złocistym ołtarzu cześć odbiera cudowny obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej. Ten wizerunek typu Eleusa – Matki Bożej Czułej – ukazuje Maryję, która z nieskończoną delikatnością przytula do policzka małego Jezusa. Historia tego obrazu jest historią cudów a wszystko zaczęło się w 1641 roku, kiedy to w domu pobożnego szlachcica Maryja zapłakała krwawymi łzami. Od tego czasu Pani Kalwaryjska nie przestaje ocierać łez swoich dzieci, stając się powierniczką najtrudniejszych spraw narodu i każdego człowieka z osobna.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
