Przyjęli oni sakrament święceń prezbiteratu 30 maja przez posługę bp. Jana Piotrowskiego w kieleckiej Bazylice Katedralnej.

Neoprezbiterzy ślubowali, że będą swym życiem służyć budowaniu królestwa Bożego. Uroczystej Mszy św. przewodniczył bp Jan Piotrowski. Eucharystię koncelebrowali wraz z nim bp Marian Florczyk, bp Andrzej Kaleta, rektor WSD ks. Adam Perz i księża profesorowie. Przy ołtarzu zgromadzili się kapłani z diecezji kieleckiej. Za wyświęconych kapłanów modliły się ich rodziny i przyjaciele oraz licznie zgromadzeni wierni. Kandydatów do prezbiteratu przedstawiono publicznie po wysłuchaniu słów Ewangelii. W imieniu wiernych Kościoła kieleckiego ks. Perz zwrócił się z prośbą do biskupa diecezji o wyświęcenie ich na kapłanów. W homilii bp Piotrowski mówił do diakonów: – Świat nie oszczędzi wam prób, ale zaufajcie Jezusowi, tak jak On wam zaufał i wielokrotnie przez te minione lata mówił wam w głębi waszych młodych serc: „To wam powiedziałem, abyście pokój mieli we mnie, na świecie doznacie ucisku, ale Ja zwyciężyłem świat”. Biskup zachęcał, aby byli „mężni, wierni i niezłomni”. – Nie pozwólcie zastraszyć się wrogom Jezusa Chrystusa i Kościoła. Rozmawiajcie z Jezusem na modlitwie, wsłuchujcie się w Jego rady i bądźcie niezmordowanymi rybakami na morzach dusz ludzkich. Głoście Dobrą Nowinę, ponieważ świat jej potrzebuje i wciąż jest wiele serc, które czekają na Ewangelię.

Podczas obrzędu święceń z rąk biskupa neoprezbiterzy otrzymali dary chleba i wina – znak tych darów, które odtąd będą składać na ołtarzu i przemieniać w Eucharystię. Następnie neoprezbiterzy wspólnie z biskupem sprawowali swoją prymicyjną Mszę św. Po Eucharystii udali się do nawy Matki Bożej Łaskawej Kieleckiej, gdzie w specjalnym akcie oddali się w Jej przemożną opiekę.

Nowi prezbiterzy: ks. Damian Biesiada (par. Pierzchnica), ks. Wiktor Kostecki (par. Łukowa), ks. Grzegorz Wnuk (par. Polichno), ks. Mateusz Wójcik (par. Nakło), ks. Maciej Żywot (par. Żębocin) i ks. Jakub Sobótka (par. Wniebowzięcia NMP Włoszczowa).

Neoprezbiter Damian Biesiada powiedział: – Myśl o kapłaństwie pojawiła się w moim sercu już w latach młodzieńczych, szczególnie podczas służby przy ołtarzu i życia parafialnego. Droga do seminarium była czasem rozeznawania i szukania odpowiedzi na Boże wezwanie, mimo pojawiających się wątpliwości i trudności. Szczególną rolę w odkryciu mojego powołania odegrała moja mama, która uczyła mnie modlitwy i swoim przykładem pokazywała żywą wiarę. Codziennie widziałem ją modlącą się na klęczkach przed obrazem Matki Bożej, odmawiającą Różaniec i Koronkę do Miłosierdzia Bożego w intencji naszej rodziny. Lata przygotowania do kapłaństwa nauczyły mnie większej pokory, odpowiedzialności i zaufania Bogu.