Pierwszy

Uroczystość odbyła się 28 czerwca w jego rodzinnej Parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Częstochowie.

Mąż i ojciec

Za przygotowanie kandydata odpowiadał ks. Maciej Skóra z Opola, który zwrócił uwagę na szczególny rys życia Mariusza Wawrzaka. – Z jednej strony jest on człowiekiem głębokiej wiary, ale z drugiej – niesamowicie mocno stąpającym po ziemi. To, co urzekło mnie bardzo w jego przygotowaniu do przyjęcia święceń diakonatu w naszym Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu, to zwłaszcza czas, kiedy przyjeżdżał wraz ze swoją rodziną na zajęcia. Było wówczas widać jego ojcostwo i to, jakim jest mężem. Myślę, że to jest właśnie to głębokie piękno Kościoła – powiedział ks. Skóra.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Nowo wyświęcony diakon wyraził wdzięczność Bogu za powołanie i zadeklarował gotowość niesienia ludziom pomocy – szczególnie rodzinom przeżywającym trudności. – Dzisiaj zobaczyłem, jak Chrystus kocha zwykłego człowieka, pomaga mi i daje głęboką nadzieję. Wzmacnia mnie i czuję, że dzięki Niemu mam wielką radość, ale też wielką wdzięczność za ten dar, który otrzymałem. Widząc moje powołanie małżeńskie, rodzinne i rozpoczynającą się drogę w diakonacie stałym, jestem gotowy dzielić się tą radością. Chcę nieść ludziom nadzieję, pokój Chrystusowy, który został we mnie wlany – zaznacza dk. Wawrzak. I dodaje: – Życie diakona będzie mogło się w pełni realizować wówczas, kiedy moje małżeństwo będzie w pełni realizowane.

Wyjątkowy dzień

Żona i dzieci dk. Mariusza Wawrzaka zapewniają, że jego posługa jest naturalnym przedłużeniem dotychczasowego stylu życia rodziny. Kornelia Wawrzak nie boi się nowych obowiązków męża, tego, jak je pogodzi z rolą ojca i męża. – Przez 20 lat życia małżeńskiego przeżyliśmy wiele wspaniałych i wzniosłych chwil, ale też wiele kryzysów, które przede wszystkim przezwyciężyliśmy z pomocą Pana Boga, jak i braci ze wspólnoty neokatechumenalnej. Cieszymy się, że możemy tutaj być dzisiaj razem. Mamy też dobre doświadczenia, że kiedy oddamy trochę swojego czasu Panu Bogu, to On odda nam później dwa razy więcej – zapewnia Kornelia.

– Dla mnie jest to na pewno duże przeżycie, ale osobiście traktuję posługę taty zupełnie naturalnie. Na co dzień żyjemy w taki sposób, że ta rzeczywistość nie jest nam obca – zaznacza Aniela Wawrzak, córka dk. Mariusza. Ela Janik podkreśla: – We wspólnocie neokatechumenalnej jesteśmy z Mariuszem i Kornelią od 24 lat. Widzimy, że ta formacja ma bardzo głęboki sens, bo są u nas różne powołania. Powołanie Mariusza do funkcji diakona to jest dzieło Pana Boga, bo po ludzku nie jest to proste, gdy ma się tak liczną rodzinę, być gotowym do posługi w Kościele.

Na zakończenie uroczystej Mszy św. pierwszy diakon stały Kościoła częstochowskiego wyraził swoją wdzięczność Bogu, abp. Wacławowi Depo oraz żonie i dzieciom. – Kocham was, to dzięki wam Pan Bóg pozwala mi uczyć się służenia, bo wy tego potrzebujecie i mam nadzieję, że będę mógł dalej na co dzień to robić – powiedział do swoich dzieci.

– Cieszymy się, że p. Mariusz zdecydował się przed kilku laty, aby wejść na drogę przygotowań do tej funkcji, którą wieńczymy dzisiaj święceniami – przyznał metropolita częstochowski.

Diakonat stały to posługa mężczyzn – zarówno żonatych, jak i żyjących w celibacie. Nie jest on etapem przejściowym, lecz docelową formą posługi. Diakon stały służy ludowi Bożemu zwłaszcza poprzez: posługę miłosierdzia (działalność charytatywna, społeczna), posługę słowa (głoszenie homilii, katecheza parafialna, grupy formacyjne, ewangelizacja) oraz posługę liturgiczną (asystowanie biskupowi i prezbiterom w czasie Mszy św., przewodniczenie Liturgii Godzin, odprawianie nabożeństw).

W Eucharystii uczestniczyli przedstawiciele Wojska Polskiego, służb mundurowych, organizacji społecznych, kombatanci, reprezentanci wrocławskich instytucji oraz liczni mieszkańcy miasta. Uroczystość uświetniły poczty sztandarowe.– Gromadzimy się w tej świątyni, aby dziękować Bogu za dar wolnej Ojczyzny. Przeżywamy 108. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. To dzień szczególny – dzień narodowej pamięci, wdzięczności i dumy – mówił w homilii metropolita wrocławski.Przypomniał, że 11 listopada 1918 r. był dniem odzyskania tego, co przez 123 lata niewoli próbowano nam odebrać – własnego państwa, narodowej suwerenności i prawa do samostanowienia.– Dobrze wiemy, że polska niepodległość została okupiona cierpieniem pokoleń, krwią powstańców, żołnierzy i zesłańców. Ludzi prześladowano za polskość, język, wiarę i miłość do Ojczyzny. Dzisiaj wspominamy tych, którzy w godzinie próby zachowali polską mowę w rodzinnych domach, przekazywali dzieciom historię narodową, bronili wiary i kultury, wychowywali kolejne pokolenia w duchu patriotyzmu – mówił arcybiskup.Przypomniał m.in. postacie Józefa Piłsudskiego, Romana Dmowskiego, Ignacego Paderewskiego, Wincentego Witosa i wielu innych, którzy mimo różnic poglądów potrafili służyć Polsce.– Dzisiaj musimy sobie zadać pytanie: Co uczyniliśmy z darem niepodległości? Czy potrafimy być godnymi dziedzicami tych, którzy ją wywalczyli? Ojczyzna nie jest tylko wspomnieniem przeszłości, ona jest naszą matką. Mamy wobec niej dług wdzięczności – mówił hierarcha.Nawiązał do fragmentu Ewangelii o dziesięciu trędowatych. Wszyscy zostali uzdrowieni przez Jezusa, ale tylko jeden powrócił, by podziękować. Jezus pyta, czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych.– To pytanie Jezusa jest pytaniem o ludzką pamięć, o wdzięczność, o zdolność rozpoznania otrzymanego dobra. Te słowa Chrystusa możemy dzisiaj odnieść także do naszej Ojczyzny. A zatem – czy potrafimy powiedzieć Bogu i tym, którzy wywalczyli naszą wolność i niepodległość: dziękujemy za Polskę? Czy ciesząc się z niepodległości, widzimy w niej dar, który trzeba chronić, rozwijać i przekazywać następnym pokoleniom? – pytał metropolita. Tłumaczył, że wdzięczność jest postawą człowieka, który nie zapomina, komu zawdzięcza dobro.– Jest postawą narodu, który zna swoją historię, szanuje swoich bohaterów i nie pozwala, by pamięć o ofierze poprzednich pokoleń została roztrwoniona – podkreślał abp Kupny.Zaznaczył, że dlatego podczas tej Eucharystii chcemy być podobni do uzdrowionego, który powrócił do Jezusa, by Mu podziękować.– Chcemy uklęknąć przed Bogiem i powiedzieć: Panie, dziękujemy Ci za Polskę! Dziękujemy Ci za jej historię, kulturę, chrześcijańskie dziedzictwo, za ludzi, którzy ją budowali, bronili, kochali. I dziękujemy za tych, którzy oddali życie, abyśmy mogli żyć w wolnym kraju – zaznaczył arcybiskup.Zauważył, że nasza wdzięczność musi wyrażać się w postępowaniu. Nie wystarczy raz do roku wywiesić biało-czerwoną flagę, odśpiewać hymnu narodowego czy złożyć bukiet kwiatów pod pomnikiem, choć są to ważne gesty.– Jednak patriotyzm musi być czymś znacznie głębszym. Trzeba to wyraźnie powiedzieć: patriotyzm zaczyna się w rodzinie, szkole, miejscu pracy, w uczciwym wykonywaniu obowiązków, szacunku dla drugiego człowieka oraz odpowiedzialności za słowo i podejmowane decyzje – mówił hierarcha.Podkreślił, że tegoroczne Święto Niepodległości przeżywamy w szczególnych okolicznościach.– Nasza narodowa radość została głęboko naznaczona bólem i żałobą. Wydarzenia, które rozegrały się 7 listopada w Krakowie, w samym centrum tego historycznego miasta, wstrząsnęły całą Polską – mówił arcybiskup, nawiązując do brutalnego zamachu terrorystycznego, w którym zginęło sześć osób, a wiele zostało rannych. Wezwał do modlitwy za tych, którzy stracili życie, oraz za ich rodziny i bliskich. Podkreślił bohaterstwo policjantów, ratowników medycznych i wszystkich, którzy nieśli pomoc.– Wyrażamy wdzięczność tym wszystkim, którzy z narażeniem własnego życia stanęli w obronie innych. Zbrodnia dokonana w Krakowie jest nie tylko tragedią poszczególnych rodzin, ale także bolesną raną zadaną całej wspólnocie. Jest wezwaniem do zastanowienia się nad tym, jaki świat budujemy, jakie wartości przekazujemy młodemu pokoleniu i jak chronimy ludzkie życie oraz bezpieczeństwo naszych obywateli – mówił arcybiskup.Zaznaczył, że nie znamy jeszcze wszystkich odpowiedzi na pytania rodzące się w związku z tą tragedią. Nie powinniśmy więc pochopnie osądzać ani rozpowszechniać nieprawdziwych informacji.– Ale jedno musimy powiedzieć z całą stanowczością: żadna ideologia, żadna osobista frustracja ani żaden konflikt nie dają człowiekowi prawa do odbierania życia niewinnym ludziom. Bo życie ludzkie jest święte. Każde życie – podkreślał arcybiskup.Zauważył, że historia naszej Ojczyzny uczy, iż Polska była szczególnie zagrożona wtedy, gdy brakowało jej jedności, co niejednokrotnie wykorzystywali zaborcy.– Ale historia pokazuje również, że potrafimy się jednoczyć w sprawach najważniejszych. Czy potrafimy to dzisiaj? Czy przez nasze nieodpowiedzialne słowa i działania nie otwieramy pola naszym wrogom, którzy, tak jak w historii, próbują wykorzystać nasze wewnętrzne konflikty i spory? – pytał metropolita i zaznaczył: – Niepodległość odzyskana w 1918 r. była wysiłkiem wielu ludzi, którzy nie zawsze myśleli tak samo. Ale w godzinie historycznej próby potrafili uznać, że Polska jest ważniejsza niż osobiste ambicje. Czy potrafimy dzisiaj wyciągnąć z tego lekcję?Tłumaczył, że nie chodzi o to, by wszyscy mieli takie same poglądy.– Demokracja zakłada bowiem pluralizm. Ale spór nie może niszczyć wspólnoty. Przeciwnik polityczny nie może być nazywany wrogiem Ojczyzny. Możemy różnić się w ocenach, prowadzić trudne debaty, spierać się o kształt państwa, ale nie wolno nam zapominać, że wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za naszą Ojczyznę. Niepodległość nie jest własnością takiej czy innej partii, jednego środowiska ani jednej grupy społecznej. Jest wspólnym dobrem wszystkich Polaków – podkreślał metropolita.Zaznaczył, że Polska potrzebuje mniej wzajemnej pogardy, a więcej szacunku; mniej języka nienawiści, a więcej odpowiedzialności za wypowiadane słowa; mniej egoizmu, a więcej troski o wspólne dobro.– Nie zbudujemy silnego państwa na pogardzie, kłamstwie, poniżaniu przeciwnika, wzajemnym oskarżaniu się i nieustannym podważaniu godności drugiego człowieka. Dlatego potrzebujemy dzisiaj chrześcijańskiego spojrzenia na Ojczyznę. Takiego, które uczy szacunku do każdego człowieka i troski o przyszłość kolejnych pokoleń. Troska o niepodległość musi być troską o moralny fundament państwa i społeczeństwa – przekonywał arcybiskup.Zaznaczył, że niepodległość potrzebuje ludzi uczciwych; rodzin, w których dzieci uczą się miłości i odpowiedzialności; nauczycieli, którzy nie tylko przekazują wiedzę, ale także wychowują; polityków, dla których służba publiczna jest zobowiązaniem, a nie przywilejem; ludzi pracy, budujących pomyślność kraju swoją rzetelnością, a wreszcie – młodego pokolenia.Zwracając się do młodych obecnych na Eucharystii, arcybiskup zaznaczył:– Kochani, Ojczyzna was potrzebuje! Potrzebuje takiej młodzieży, która się nie wstydzi swojej historii, języka, kultury i chrześcijańskich korzeni!Podkreślił, że Kościół nie chce zastępować państwa ani przejmować zadań instytucji publicznych. Nie może jednak milczeć, kiedy zagrożone są wartości, na których powinno się opierać życie społeczne: wolność człowieka, świętość życia, sprawiedliwość, solidarność i odpowiedzialność.– Kościół chce służyć Polsce przez formowanie sumień, wychowanie młodego pokolenia, budowanie pojednania i przypominanie, że człowiek nie jest narzędziem w rękach innych ludzi, lecz osobą obdarzoną niezbywalną godnością. Niepodległość potrzebuje bowiem nie tylko silnych instytucji i dobrze zorganizowanego państwa, lecz także ludzi prawego sumienia – mówił arcybiskup.Wezwał również do modlitwy za sprawujących władzę w naszym państwie, za wojsko, służby mundurowe i wszystkich strzegących bezpieczeństwa Ojczyzny: – Módlmy się za Polskę, aby była krajem wolnym, bezpiecznym, sprawiedliwym i solidarnym. I módlmy się za nas samych, abyśmy nigdy nie zapomnieli, że miłość do Ojczyzny jest zadaniem, które zaczyna się od wierności Bogu, prawdzie i drugiemu człowiekowi.