Grupa wolontariuszy po raz kolejny odbyła wyprawę do Kazachstanu w ramach akcji „Mogiłę pradziada ocal od zapomnienia”, realizowanej przez Studio Wschód.
Celem wyjazdów jest porządkowanie i pielęgnowanie polskich grobów, a także spotkania z Polakami mieszkającymi poza granicami kraju. Wolontariuszom przewodniczy p. Beata Rolska, która podkreśla, że każdy pobyt tam przynosi nowe doświadczenia i wzruszenia.
– Serdecznie pozdrawiamy z wolontariatu. Jesteśmy tu już 4. raz, a Kazachstan ciągle nas zaskakuje doznaniami – napisała p. Beata. Jej słowa pokazują, że wyjazd nie jest jedynie pracą przy porządkowaniu cmentarzy, ale także głębokim spotkaniem z historią, ludźmi i miejscami, które wciąż przechowują ślady polskiej obecności.
Wciąż istnieją wspólnoty katolików, dla których modlitwa we „własnym” parafialnym kościele pozostaje nieosiągalnym marzeniem. Do niedawna tak było w przypadku wiernych z wioski Amangeldy w Kazachstanie, z których większość stanowią potomkowie polskich zesłańców. Od 16 maja, po dekadach tęsknoty, mogą modlić się w nowo powstałym kościele pw. św. Mikołaja, wybudowanym w dużej mierze dzięki staraniom polskich kapłanów i darczyńców - podaje Vatican News.
We wiosce Amangeldy, położonej na terenie diecezji Trójcy Świętej w Ałmaty w Kazachstanie, przez długie lata wierni przyjmowali kapłanów w swoich domach, szczególnie w okresie od 1994 do 2019 roku. Wspólnotę parafialną do dziś tworzą głównie potomkowie Polaków deportowanych do Kazachstanu w 1936 roku. Jesienią 2019 roku, staraniem władz diecezjalnych, zakupiono we wiosce dom mieszkalny, który został przystosowany do sprawowania nabożeństw oraz prowadzenia katechezy. W styczniu 2020 roku proboszczem parafii został mianowany ks. Szymon Grzywiński. Rozpoczął on prace nad przygotowaniem statutu parafii, a już w listopadzie 2020 roku wspólnota została oficjalnie zarejestrowana w Departamencie Sprawiedliwości obwodu ałmatyńskiego.
Ojcze Święty, zapraszamy do Polski! – wołali w niedzielę na placu św. Piotra pielgrzymi z Rajczy. Na modlitwę Anioł Pański z Leonem XIV przybyło kilka grup z Polski. Górale żywieccy przygotowywali się do tego spotkania przez rok, pielgrzymi z Kudowy-Zdroju zaśpiewali „Abba, Ojcze”, a członkowie wspólnot św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego przyjechali prosić Papieża o błogosławieństwo.
Jedną z najbardziej widocznych polskich grup było 51 pielgrzymów z Sanktuarium Matki Bożej Kazimierzowskiej w Rajczy w diecezji bielsko-żywieckiej. Górale z Rajczy i okolic przywieźli na plac św. Piotra transparenty z napisem: „Ojcze Święty, zapraszamy do Polski!”. Tymi samymi słowami wołali do Leona XIV.
Spotkanie rozpoczęło się w Domu Diecezjalnym TABOR. Uczestnicy przedstawiali swoje rodziny, opowiadali o doświadczeniach małżeńskich i dzielili się historiami, które często rozpoczynały się od jednego, odważnego kroku – decyzji, że ich wesele będzie świętem miłości, a nie alkoholu. Pierwszego dnia uczestników odwiedził biskup Kazimierz Górny, który podziękował małżonkom za ich świadectwo i przypomniał postać św. Maksymiliana Marii Kolbego – patrona ludzi podejmujących trud życia w trzeźwości. Podczas Eucharystii ks. dr Wiesław Matyskiewicz podkreślał, że abstynencja nie jest wyrzeczeniem, lecz darem składanym rodzinie i bliźnim.
Drugi dzień miał charakter formacyjny. Konferencje poświęcone problematyce uzależnień pokazały, jak współczesna wiedza medyczna i psychologiczna potwierdza znaczenie profilaktyki oraz odpowiedzialnych wyborów. Szczególnym przeżyciem była pielgrzymka do Markowej – miejsca naznaczonego świadectwem błogosławionych Józefa i Wiktorii Ulmów. Ich życie przypomina, że miłość małżeńska to codzienna odpowiedzialność za drugiego człowieka, gotowość do poświęcenia i odwaga życia zgodnie z wyznawanymi wartościami. Wieczorne warsztaty taneczne, wspólna modlitwa różańcowa oraz rozmowy do późnych godzin pokazały, że integracja nie potrzebuje alkoholu. Wręcz przeciwnie – uczestnicy podkreślali, że dopiero w atmosferze trzeźwości można w pełni cieszyć się obecnością drugiego człowieka, prowadzić wartościowe rozmowy i budować prawdziwe więzi.
Ostatni dzień spotkania był czasem dziękczynienia za otrzymane łaski. Podczas Eucharystii w parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzeszowie-Dworzysku ks. prałat Władysław Zązel, który zachęcał, aby rodzinne uroczystości – zwłaszcza wesela – były świadectwem wolności, odpowiedzialności i szacunku wobec każdego uczestnika.
XXXII Wesele Wesel nie było jedynie kolejnym zjazdem małżeństw. Było przede wszystkim żywym dowodem na to, że można świętować inaczej. Coraz więcej młodych narzeczonych zastanawia się dziś nad organizacją wesela bezalkoholowego. Nie dlatego, że chcą komukolwiek coś udowodnić, ale dlatego, że pragną, aby najważniejszy dzień ich życia był pięknym początkiem wspólnej drogi, wolnym od ryzyka nadużyć i złych doświadczeń. Rzeszowskie XXXII Wesele Wesel pozostawiło uczestnikom nie tylko piękne wspomnienia, ale również ważne przesłanie. Każde bezalkoholowe wesele staje się świadectwem, że można budować kulturę spotkania opartą na szacunku, odpowiedzialności i prawdziwej wolności. Oby takich świadectw było w Polsce coraz więcej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
