Reklama

Moim zdaniem

Bądźmy

Niedziela Ogólnopolska 43/2026, str. 36

[ TEMATY ]

Moim zdaniem

Archiwum TK Niedziela

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Piszę te słowa na wyspie, otoczony życzliwością Polonii okołolondyńskiej. Lubię patrzeć na ludzi, którzy żyją równocześnie w dwóch ojczyznach. Tutaj mają dom, pracę, sąsiadów i codzienne sprawy. A jednak kawałkiem serca są w Polsce – przy rodzinie, przy wiadomościach, przy tym, co dzieje się na Krakowskim Przedmieściu. Wystarczą jedno nazwisko, jeden telefon, jedna wiadomość z kraju, by rozmowa znad Tamizy przeniosła się nad Wisłę.

Czy umiałbym mieszkać daleko, a sercem być tak blisko Polski? Nie wiem. Wiem za to, że dla Polaków na Wyspach sprawy brytyjskiej Korony nie są tak dojmujące jak to, co dzieje się w Warszawie. Londyn szykuje się już do Halloween. W witrynach dynie, szkielety i pajęczyny – jakby jesień była za mało ponura i trzeba jej było trochę pomóc. Za chwilę te dekoracje ustąpią miejsca bożonarodzeniowym świecidełkom, a my w Polsce ruszymy ze zniczami i zwrócimy myśli ku tym, których już z nami nie ma.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Żegnaliśmy ostatnio ks. Stanisława Małkowskiego, bohatera najnowszej historii; „Świętą” Tereskę, pierwszą dziewczynę w polskim AA; Danusię i Marka Łagodzińskich, apostołów trzeźwości; ks. Wojciecha Draba, egzorcystę i duszpasterza Wspólnoty św. Jakuba. Zostawili pustkę po sobie, w telefonie, w miejscach, gdzie jeszcze niedawno można było ich spotkać. Zostawili też pewność, że wystąpili w dobrych zawodach. Ich życie było służbą i pomocą, miłością, która nie potrzebowała hałasu.

Dobrze byłoby kiedyś pomyśleć tak samo o sobie. Nie: „jak wiele osiągnąłem?”, tylko: „czy komuś było dzięki mnie lżej?”. Czy byłem przy kimś, gdy było trudno? Czy zrobiłem coś bezinteresownie – bez oczekiwania na wdzięczność, pochwałę i zdjęcie, na którym wyglądam jak człowiek bezinteresowny? Później ma tę wadę, że nie zawsze przychodzi w umówionym terminie.

W tych dniach wraca również pytanie o pamięć i sprawiedliwość. Na forum ONZ prezydent Karol Nawrocki przypomniał, że gdy powstawały fundamenty Organizacji Narodów Zjednoczonych, Polska – ofiara niemieckiego i sowieckiego totalitaryzmu – pozostawała pod dominacją ZSRR. Tysiące polskich bohaterów więziono, torturowano i skazywano na śmierć, a państwo odpowiedzialne za zbrodnie współdecydowało o powojennym porządku. Brak rozliczenia tych zbrodni nazwał „pierwotnym grzechem” powojennego ładu, który do dziś kładzie się cieniem na tę często moralizującą instytucję. Polska powinna mieć w niej swoje honorowe i stałe miejsce.

Reklama

Prezydent mówił też o prześladowanych chrześcijanach i wspólnotach, które kurczą się w regionach konfliktów. O atakach na miejsca kultu, dyskryminacji, przemocy i śmierci, na które świat nie powinien pozostawać obojętny. Nie podał konkretnych krajów ani liczby ofiar. Wyraziście przypomniał, że zło, którego się nie rozlicza, nie znika z historii. Potrafi urządzić sobie w niej wygodne mieszkanie.

Pamięć o skrzywdzonych zobowiązuje. Każe pytać, czy dziś umiemy stanąć po stronie ofiar. Ale każe też spojrzeć bliżej: na człowieka, którego krzywdę widzimy nie na ekranie, lecz przy własnym stole. Wojnę i cierpienie można przewinąć jednym ruchem palca. Nie wszystko jednak da się tak łatwo odsunąć. Jest też wojna bliżej – w nas. W tym, czy dokładamy zła do zła, czy potrafimy powstrzymać się przed złośliwym słowem, zadzwonić, zapytać: „co u ciebie?”. Czasem dobro polega na tym, że zostaniemy chwilę dłużej, bez oceny, zasłuchani w to, co chcą nam przekazać inni.

Wkrótce zapalimy znicze i przypomnimy sobie tych, którzy odeszli. Londyńskie dynie będą szczerzyć zęby, a my pomyślimy o ludziach, którzy zostawili po sobie coś trwalszego niż dekoracje: dobro w tych, którym pomogli. Można mieć dwie ojczyzny, dwa adresy i tę samą drogę: od obojętności ku odpowiedzialności, od pamięci ku sprawiedliwości, od słów ku czynom. Kiedy przyjdzie czas naszej własnej przeprowadzki, oby zostało po nas trochę więcej światła niż pustki. I oby ktoś mógł powiedzieć: dobrze było, że był.

2026-10-20 14:35

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Tusk, Sikorski, Czarnek, a może…

Jest jeszcze nadzieja na kandydata niezależnego, reprezentującego wszystko to, czego brakuje czynnym politykom.

Z niedobrze wróżącej mgły wolno wyłania się obraz przyszłorocznej kampanii prezydenckiej. Mamy więc kandydatów o różnym ciężarze gatunkowym. Wszystkich, oczywiście, zweryfikuje ustawowy wymóg zebrania 100 tys. podpisów pod każdą kandydaturą – tylko wtedy kandydat zostanie zarejestrowany przez Państwową Komisję Wyborczą. Zacznę więc od kandydatów prezentujących „najlżejszą potencjalnie wagę”. Oto swój zamiar kandydowania na urząd prezydenta RP zgłosił poseł Marek Jakubiak. W poprzednich wyborach głosowało na niego niespełna 40 tys. osób, a więc o kilkadziesiąt tysięcy mniej od liczby zebranych na niego podpisów. W czasie Marszu Niepodległości w Warszawie obserwowałem, jak wokół p. Jakubiaka zgromadziła się grupka zaledwie kilkudziesięciu osób. W tym czasie spod gmachu PAST-y ruszył ponad 1000-osobowy tłum sympatyków i uczestników Ruchu Obrony Polaków. Ot, miara realnych działań. Sympatyczny poseł Jakubiak na pewno wprowadzi do kampanii wyborczej sporo ożywienia, jednak tylko jako zagończyk wagi lekkiej (jak mówią liczby). Swoje aspiracje po cichu uskutecznia też prezydent Siemianowic Śląskich p. Rafał Piech – tu jednak może być spory kłopot z zebraniem wymaganej liczby podpisów. Lider partyjki Polska Jest Jedna nie zdobył ani ogólnopolskiej rozpoznawalności, ani też nie zasłynął do tej pory ciekawymi propozycjami politycznymi. W tej grupie sytuuję także potencjalną kandydaturę doktora ekonomii i – w pewnym momencie – ciekawego analityka polskiej rzeczywistości dr. Artura Bartoszewicza. Do tej klasy kandydatów może doszlusować niedługo p. Marianna Schreiber. Oczywiście, nie zatrzyma to wysypu coraz to bardziej egzotycznych kandydatur; mam nadzieję, że bariera 100 tys. podpisów znacznie to grono zredukuje. W klasie „krążowników klasy średniej” wystartuje przewodniczący Konfederacji – Sławomir Mentzen. Tu, niestety, spodziewam się, że wynik będzie o wiele niższy niż aktualne poparcie Konfederacji. Nie przewiduję, aby jej kandydat przekroczył 8% finalnego poparcia. W tej okolicy mogą plasować się też notowania obecnego marszałka Sejmu – p. Szymona Hołowni, który tym razem postanowił wystartować jako „kandydat niezależny”. Jego poparcie znajduje się już na wyraźnie opadającej linii i zapewne także nie przekroczy 8%. Nie wiadomo, czy po kolejną porażkę w kolejce ustawi się też obecny minister obrony narodowej i nominalny lider PSL p. Władysław Kosiniak-Kamysz, ale i on nie może liczyć na przekroczenie 8% poparcia. Być może w tej samej kategorii wystartuje kandydatka lewicy Agnieszka Dziemianowicz-Bąk, obecnie piastująca funkcję ministra pracy i spraw socjalnych w rządzie Donalda Tuska. Ona nawet nie może pomarzyć o poparciu większym niż kilka procent . To tyle, jeśli zastanawiamy się nad tym, kto może zaznaczyć swoją obecność w prezydenckim wyścigu, ale nie ma szans na drugą turę wyborów.
CZYTAJ DALEJ

Cała Polska będzie odmawiać nowennę do św. Andrzeja Boboli

2026-11-19 17:40

[ TEMATY ]

nowenna

św. Andrzej Bobola

KEP

@Vatican News

Abp Tadeusz Wojda SAC, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, wystosował szczególne zaproszenie do odmawiania nowenny

Abp Tadeusz Wojda SAC, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, wystosował szczególne zaproszenie do odmawiania nowenny

Nowenna do św. Andrzeja Boboli o zgodę i pojednanie w Ojczyźnie będzie odprawiana w całej Polsce od 21 do 29 listopada. O decyzji w tej kwestii poinformowali biskupi po obradach 407. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski.

Nowenna do patrona Polski będzie odmawiana przed przypadającą 30 listopada 435. rocznicą urodzin św. Andrzeja Boboli.
CZYTAJ DALEJ

Franciszka Siedliska. Jej dzieło trwa w życiu rodzin

2026-11-21 19:20

[ TEMATY ]

bł. Franciszka Siedliska

Family News Service

Pomoc rodzinom, wychowanie dzieci, opieka nad chorymi oraz osobami starszymi. Tak siostry nazaretanki kontynuują dzieło bł. Franciszki Siedliskiej.

Franciszka Siedliska zmarła 21 listopada 1902 roku w Rzymie, w otoczeniu sióstr. Zgromadzenie liczyło wówczas około 300 sióstr w 26 domach. Prowadziły szkoły, przedszkola, sierocińce, internaty i szpitale. Odpowiadały na potrzeby rodzin, obejmując opieką także tych, którzy zostali sami. Dziś około tysiąca nazaretanek żyje i posługuje w ponad 130 wspólnotach w 16 krajach na sześciu kontynentach.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję