Na zaproszenie bp. Stefana Regmunta 10 lutego 2001 r. przybyli do Centrum Formacji Charytatywnej w Legnicy wolontariusze osób niepełnosprawnych. Celem spotkania była kontynuacja formacji wolontariuszy oraz wymiana doświadczeń, jakie nagromadziły się od listopadowej pielgrzymki wolontariatu do Lichenia.

W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele dekanatów naszej diecezji: Lubina, Legnicy, Bogatyni, Bolesławca, Wałbrzycha, Zgorzelca, Nowogrodźca, Węglińca, Jeleniej Góry, Mysłakowic, Gryfowa, Świebodzic, Ścinawy. Specjalnymi gośćmi były: Małgorzata Gorący z Wrocławskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych oraz Joanna Sarek koordynator Centrum Wolontariatu działającego przy Sejmiku.

Swoją obecnością zaszczycił uczestników także bp legnicki Tadeusz Rybak, który w kaplicy Centrum Formacji Charytatywnej przewodniczył liturgii słowa rozpoczynającej spotkanie wolontariuszy. Słowo wstępne skierował do obecnych organizator spotkania bp Stefan Regmunt: "( ...) dziś w tej kaplicy zgromadzili się wolontariusze osób niepełnosprawnych. Pragnieniem Księdza Biskupa było, aby w diecezji legnickiej było prężne duszpasterstwo osób niepełnosprawnych. Zaczynamy naszą pracę różnymi inicjatywami. Teraz podejmujemy ten trud, aby wyszkolić grono ludzi wspomagających kapłanów w dziele niesienia różnorakiej pomocy ludziom niepełnosprawnym. Byliśmy na pielgrzymce w Licheniu, która była okazją do zapoznania się z ideą wolontariatu, podejmowaliśmy również wiele inicjatyw w naszych parafiach. Chcemy kontynuować nasze szkolenie, a także dzielić się tym, co udało się nam dokonać w dekanatach. Prosimy Księdza Biskupa o wskazania dla naszej pracy i błogosławieństwo" . Czytania liturgiczne podczas nabożeństwa koncentrowały się wokół dwóch zagadnień: fragment Listu do Rzymian dotyczył darów, jakie każdy człowiek otrzymuje od Boga i które powinien mądrze wykorzystywać. Ewangelia św. Łukasza w przypowieści o miłosiernym Samarytaninie przypomniała o potrzebie miłosierdzia i niesienia pomocy bliźniemu. Do tych dwóch tematów nawiązał w swojej homilii bp Tadeusz Rybak: " Już wielokrotnie słyszeliśmy tę przypowieść i zawsze ogromnie nas ona wzrusza. Słuchając jej uświadamiamy sobie, że tym, który największe miłosierdzie okazał człowiekowi, jest Chrystus. To On oddał za nas życie. Przytaczając tę przypowieść swoim słuchaczom, Chrystus przypomina, że każdy jest wezwany do tego, by pochylał się nad człowiekiem potrzebującym. W pierwszym czytaniu św. Paweł naucza, że my jako chrześcijanie mamy przede wszystkim okazywać innym miłość. O tym przypomina zawsze Kościół jako o najważniejszym przykazaniu i podejmuje też różne wysiłki, aby nieść pomoc tym, którzy jej potrzebują.

Dziś tym, który szczególnie przypomina ludziom przełomu tysiącleci potrzebę miłości, jest Ojciec Święty. On sam spotyka się z potrzebującymi, gromadzi ich wokół siebie na audiencjach czy podczas pielgrzymek, mówi o nich w swym nauczaniu. Na zakończenie Wielkiego Jubileuszu Jan Paweł II skierował list do całego Kościoła. Mówi w nim m.in., że my dziś winniśmy mieć jakąś nową wyobraźnię, w której dostrzegamy człowieka potrzebującego i szukamy sposobów, jak przyjść mu z pomocą".

Dalsza część spotkania miała miejsce w parafii pw. św. Jacka w parafialnej kawiarence "Katarzynka". Tam przy posiłku przygotowanym przez życzliwe parafianki uczestnicy opowiadali o dokonaniach w swoich parafiach na rzecz ludzi niepełnosprawnych. Mówili o radościach, jakie niosły wspólne wigilie czy noworoczne bale, o wątpliwościach i problemach, jakie stwarzało przygotowanie takich spotkań. Swoimi doświadczeniami odnośnie do pracy wolontariuszy dzieliły się także panie z Sejmiku. Wolontariat tworzy młodzież szkół średnich, która chce zająć się czymś pożytecznym. Nie jest to jednak tak łatwa praca, jak może na pierwszy rzut oka wyglądać. Wolontariat uczy pokory i cierpliwości, wymaga przyjęcia drugiej osoby takiej, jaka ona jest. Nie każdy wie, jak zachować się wobec człowieka niepełnosprawnego i odczuwa w jego towarzystwie pewne skrępowanie, nieśmiałość. Te opory jednak szybko się przełamują i wolontariusze stają się wielką pomocą dla swoich kolegów. Ale wolontariat nie jest zarezerwowany tylko dla ludzi zdrowych - we wrocławskim Centrum wolontariuszami są także sami niepełnosprawni. Oni także pomagają innym.

Osoby podejmujące wspólnie jakąś działalność powinny mieć ze sobą częsty kontakt, dlatego nie można było zapomnieć o tych, którzy z różnych powodów nie mogli wziąć udziału w lutowym spotkaniu. Dla nich 21 marca 2001 r. w siedzibie legnickiego WSD zostało zorganizowane dodatkowe spotkanie. Przewodniczył mu bp Stefan Regmunt, a wzięli w nim udział przedstawiciele Złotoryi, Legnicy, Polkowic, Prochowic, Strzegomia, Chocianowa, Świerzawy, Jedliny Zdroju, Mysłakowic, Lubina.

Ks. Biskup przedstawił krótko cele spotkania, przebieg spotkania lutowego oraz zagadnienia związane z przygotowaniem do pielgrzymki ludzi niepełnosprawnych do Lourdes. Przedstawił także czasopismo Droga Nadziei - organ duszpasterstwa osób niepełnosprawnych z diecezji tarnowskiej.

Uczestnicy podzielili się swoimi doświadczeniami w pracy z osobami niepełnosprawnymi. Obszerny materiał został przygotowany przez Weronikę Kostrzębską z Mysłakowic, która przedstawiła działalność grupy samopomocowej "Niezapominajka". Efektami prac podejmowanych w Strzegomiu podzieliła się Maria Michalec. Przedstawiciel Prochowic, Andrzej Kaczmarek zaznaczył, że w pomoc ludziom niepełnosprawnym włącza się wraz z małżonką jako członek SRK.

Na zakończenie uczestnicy spotkania otrzymali materiały związane z konkursem pt. Wolontariat - nowe spojrzenie na pracę społeczną.

Kolejne spotkanie wyznaczone zostało na 11 maja również w gościnnej parafii św. Jacka. Zaplanowano na nim prezentację różnych rodzajów niepełnosprawności, aby wolontariusze poznali, jakie są największe trudności, z którymi borykają się poszczególne grupy osób niepełnosprawnych.