11 listopada 1918 r., jak mówią znawcy historii, to najważniejsza data na przestrzeni ostatnich 100 lat naszej historii. Polska odzyskała niepodległość. Ludzie zaczęli na nowo budować byt państwowy, bo bez tego nie mogło być mowy o wolności narodu. W granice tej daty wpisuje się wiele rocznic, wiele wydarzeń, wiele osób, bez których służby, poświęcenia i oddania życia nie byłoby wolnej Polski. Z sentymentem wspominamy „dzielnego chłopca Józefa Pisłudskiego” - płk. Leopolda Lisa-Kulę, który stanął na cokole na rzeszowskim placu farnym. Czy z dumą patrzy dzisiaj na swoich rodaków? Czy jego entuzjazm, trud, praca i wytrwałość, które poświęcał dla zdobycia niepodległości znajdą dzisiaj naśladowców? Każdego roku wspominamy rocznicę śmierci gen. Władysława Sikorskiego (zmarł 4 lipca 1943 r.), cieszymy się tym, że właśnie on przyczynił się do uwolnienia tysięcy polskich żołnierzy z obozów i łagrów sowieckich na Syberii i w Kazachstanie, że plakieta z Matką Bożą, którą przekazał papieżowi Piusowi XII, jest do tej pory przechowywana na Jasnej Górze, wspominamy z dumą, że 18 września 1993 r., następnego dnia po złożeniu prochów Generała na wieczny spoczynek w katedrze wawelskiej, w Rzeszowie został poświęcony pomnik gen. Sikorskiego. Ale czy wszyscy mamy świadomość, że dziedzictwo, które nam przekazali wielcy Polacy, mamy podejmować każdego dnia i przekazywać przyszłym pokoleniom? Czy współczesny Polak kocha Polskę sercem wielkich wodzów z lat walki o niepodległość Narodu polskiego? A może powoli tracimy znów niepodległość Polski, bo hutnicy, górnicy wychodzą na ulicę, by bronić tego, co Polskę stanowi, wielu nie ma możliwości wykonywania zawodu, by przez swoją pracę i służbę budować ojczysty kraj, a ludzie starsi i chorzy są zniewalani na różne sposoby. O wielkich pisarzach i poetach Polakach mówi się, że to już nie na te czasy, bo dzieci nie chcą czytać, albo wprost pomniejsza się ich zasługi, wypacza ich myśl, jak to było w jednej ze szkół warszawskich podczas matury. Warto w atmosferze 85. rocznicy uzyskania niepodległości przez naszą Ojczyznę przypomnieć Dekalog Polaka, napisany przez Zofię Kossak-Szczucką:... Jam jest Polska, Ojczyzna twoja, ziemia ojców, z której wyrosłeś.
Wszystko, czym jesteś, po Bogu mnie zawdzięczasz.
1. Nie będziesz miał ukochania ziemskiego nade mnie.
2. Nie będziesz wzywał imienia Polski dla własnej chwały, kariery albo nagrody.
3. Pamiętaj, abyś Polsce oddał bez wahania majątek, szczęście osobiste i życie.
4. Czcij Polskę, Ojczyznę twoją, jak matkę rodzoną.
5. Z wrogami Polski walcz wytrwale do ostatniego tchu, do ostatniej kropli krwi w żyłach twoich.
6. Walcz z własnym wygodnictwem i tchórzostwem. Pamiętaj, że tchórz nie może być Polakiem.
7. Bądź bez litości dla zdrajców imienia polskiego.
8. Zawsze i wszędzie śmiało stwierdzaj, że jesteś Polakiem.
9. Nie dopuść, by wątpiono w Polskę.
10. Nie pozwól, by ubliżano Polsce, poniżając Jej wielkość i Jej zasługi, Jej dorobek i majestat.
Będziesz miłował Polskę pierwszą po Bogu miłością. Będziesz Ją miłował więcej niż siebie samego.
Rocznica odzyskania niepodległości to wielka lekcja dla każdego Polaka. Dajmy wyraz zrozumienia jej przez uczczenie święta, choćby wywieszając flagę biało-czerwoną, bo to za mało, gdy tylko te urzędowe będziemy oglądać. Niech Mazurek Dąbrowskiego, który na falach radiowych będzie nam towarzyszył od rana, zabrzmi nam tak, jak i tym, którzy walczyli o niepodległość. A Dekalog Polaka niech będzie okazją do swoistego rachunku sumienia z miłości względem Polski, Ojczyzny naszej.