W Metropolitalnym Seminarium Duchownym odbyła się prezentacja nowej książki wydawnictwa „Gaudium”, będącej biografią legendarnej redaktorki „Znaku”. Głównymi aktorami tego spotkania byli abp Józef Życiński, s. Zofia Zdybicka SJK i ks. dr Alfred Wierzbicki, którzy opowiadali o jej trudnym, ale jakże owocnym życiu.
Hanna Malewska już od młodości zachwycała swoją wielką mądrością, rzetelnością, skromnością, pokorą i głęboką religijnością. Była wspaniałym historykiem i pisarką. Mając zaledwie 24 lata zaczęła pisać prozą. Napisała m. in. Kamienie wołać będą, Przemija postać świata, Labirynt, esej o Tomaszu Morusie. Na tle historycznych wydarzeń pragnęła pokazać moralne wybory człowieka. Rozważała problemy nie tylko wielkich władców, ale też szarych ludzi. W jej przekonaniu ludźmi nie tylko targają wielkie procesy społeczne, ale przede wszystkim walka toczy się we wnętrzu, która jest ich źródłem przemiany. Polega ona na zmaganiu się z samym sobą o zgodność z głosem sumienia. Wszystkie inne zdarzenia są jedynie owocem wyboru serca. Jako przykład podaje ona Tomasza Morusa - królewskiego kanclerza, który będąc wierny Bogu i prawdzie nie poddał się presji otoczenia. Na jego przykładzie twierdzi nadto, że wartości i rozwój kultury muszą być poparte modlitwą, która wspiera wszelkie działania.
Goście przypominali również wypowiedzi przyjaciół Hanny Malewskiej o niej samej i jej wpływie na otoczenie. Opowiadali o jej talencie redaktorskim i niezwykłym wyczuciu sytuacji. Kiedy kard. Stefan Wyszyński, który zwykle nie ulegał opinii innych, opowiedział w ankiecie o pesymistycznej wizji Kościoła w Polsce, p. Hanna wysłała Stanisława Grygiela do niego z prośbą, aby starał się pocieszać naród w swych wypowiedziach. Ksiądz Kardynał odpowiedział „macie rację, ja to zmienię”. Wielkim uznaniem cieszy się jej korespondencja z s. Teresą Landy - zakonnicą z Lasek, która stawiała zawsze w centrum Chrystusa, mimo wielu ówczesnych trudnych problemów.
Postać Hanny Malewskiej zasługuje na wyróżnienie ze względu na jej odwagę myślenia i działania. Prezentowana pozycja jest próbą ukazania wspaniałej postawy życiowej, świadczonej pomimo różnych przeciwności dziejowych. Pokazuje sens i wartość pochylania się nad drugim człowiekiem. Ponadto wskazuje na to, że razem z Bogiem można wywrzeć ogromny wpływ na swoje środowisko.