Spotkanie poprzedziła Eucharystia odprawiona w intencji lekarzy pracujących na terenie naszej diecezji. Przewodniczył jej Biskup Legnicki w asyście ks. Józefa Strugarka - asystenta kościelnego Stowarzyszenia oraz księży z dekanatu Wałbrzych-Południe. W słowie pasterskim celebrans mówił o szczególnym i odpowiedzialnym posłannictwie lekarskim. W kategoriach nadprzyrodzonych traktowane jest ono jako wyróżnienie i powołanie. Ksiądz Biskup, odwołując się do czytań mszalnych, przypomniał, że człowiek nie jest wytworem ślepej i przypadkowej ewolucji i nie znalazł się na ziemi przypadkowo. To Bóg, Stwórca świata, powołał do istnienia człowieka. Nosi on w sobie podobieństwo do samego Boga. Każdy człowiek pojawiający się na ziemi jest konsekwencją wcześniejszego zamiaru Stwórcy, a więc rodzi się z miłości nieskończonego Boga. Człowiek jest powołany do rozwijania w sobie tego wymiaru życia, który jest najpiękniejszy i wyrażony w ustawicznej łączności z Bogiem i drugim człowiekiem. Celem duchowego rozwoju każdego człowieka jest nie tylko zrozumienie, że Bóg istnieje, ale że jest przez Niego otaczany ustawiczną miłością. Wyrazem pełnej akceptacji miłości Boga jest przyjęcie Jego woli, przyjęcie takiego kierunku życia, jaki określają Boże przykazania. Niełatwo to człowiekowi przyjąć, bo w każdym z nas, na skutek grzechu pierworodnego, tkwi pycha, która swoją destrukcyjną mocą pragnie postawić człowieka w miejscu przynależnym Bogu. Kaznodzieja przypomniał, że ludzie w niektórych kręgach kulturowych żyją tak, jakby Boga nie było. Ale to nie przekreśla powołania człowieka do zmierzania ku swojej pełni, która objawiła się w Chrystusie. Na Jego przykładzie odczytujemy, że miłość do drugiego człowieka nie jest powołaniem łatwym, zwłaszcza wobec skomplikowanej natury ludzkiej, a zwłaszcza jej sfery psychicznej. Zakorzeniony egoizm prowadzi często do niszczenia godności drugiego człowieka. W dzisiejszym świecie mamy wiele przejawów braku poszanowania drugiego człowieka, braku miłości.
Przekazy medialne ukazują nam, jak to prawo miłości jest deptane. W świetle tych prawd, które są fundamentem egzystencji człowieka, patrzymy także na posłannictwo lekarzy. Opublikowana przez Stolicę Apostolską Karta Pracowników Służby Zdrowia uświadamia nam zbieżność zawodu, misji i powołania lekarskiego. Chrześcijańska wizja życia i zdrowia są spójne. Pracownik służby zdrowia, jako sługa życia, jest też sługą Boga, który objawia się światu jako miłość. Dla chrześcijanina posługa medyczna jest postawą miłości zwróconą do Chrystusa, przyjmującego oblicze cierpiącego brata, utożsamiającego się z nim. Pracownik lecznictwa jest miłosiernym samarytaninem. Kościół wyraża uznanie, dla tych którzy służą człowiekowi, którzy leczą człowieka. Z nadzieją należy oczekiwać takich przemian w organizacji lecznictwa w Polsce, aby mocą swoich decyzji i ich konsekwencji przynosiły rezultaty korzystne dla obu stron: dla leczących i leczonych. Na zakończenie Biskup Tadeusz zachęcał wszystkich zgromadzonych do wytrwałej modlitwy o prawidłowe i kompleksowe rozwiązanie nabrzmiałych problemów lecznictwa, znanych ogółowi społeczeństwa i o kompetencję osób, którym została powierzona moc decyzyjna.
Po Mszy św. w Domu Zdrojowym w Szczawnie-Zdroju odbyło się spotkanie opłatkowe. Członkowie KSLP mieli również okazję do bezpośrednich rozmów z Pasterzem diecezji i wspólnego omówienia problemów dotykających środowisko medyczne. Przedstawiono także plan pracy Stowarzyszenia w roku 2004.