W płockiej katedrze wieczornej Liturgii popielcowej przewodniczył biskup płocki prof. Stanisław Wielgus. W nabożeństwie, obok znacznej liczby płocczan, wzięli udział także członkowie Kapituły Katedralnej pod przewodnictwem swego prepozyta bp. Romana Marcinkowskiego, kapłani z centralnych urzędów diecezji oraz profesorowie i klerycy płockiego Seminarium.
W okolicznościowym kazaniu wygłoszonym w trakcie Liturgii Biskup Płocki powiedział m.in.: „W dzisiejszych nastawionych na konsumpcję i na przeżywanie jak największej ilości przyjemności czasach trudno jest wzywać ludzi do umartwienia, do rezygnacji z tego, co daje przyjemność oraz do jakiejkolwiek pokuty i ascezy. W sytuacji, gdy wszechobecna reklama namawia za pomocą wszelkich możliwych mediów do coraz to nowych zakupów i do przeżywania coraz to nowych przyjemności, kiedy wmawia milionom ludzi, że ich prawem, a nawet obowiązkiem jest być pięknym, młodym, zdrowym, bogatym i bardzo szczęśliwym - w tych czasach bardzo trudno jest mówić ludziom o wyrzeczeniu się czegokolwiek, o konieczności pokuty, o naśladowaniu Chrystusa przez dźwiganie krzyża codziennych cierpień i trosk. Ale mówić im o tym trzeba, ponieważ telewizyjne reklamy są tylko baśnią i niczym więcej, podczas gdy realne życie przeciętnego człowieka naznaczone jest przecież mniej szczęściem i radością, a więcej cierpieniem, chorobami, nieszczęściami, niepowodzeniami, rozczarowaniami, wszelkiego rodzaju słabością, starzeniem się i ciągle zbliżającą się do każdego z nas śmiercią. O pokucie i sensie dźwigania krzyża mówić trzeba, ponieważ żaden człowiek nie jest wolny od zła i grzechu i jeśli tylko zastanawia się czasem nad swoim życiem, to zadaje sobie pytanie, skąd się one biorą i jak się z nich wyzwolić. Czasem szczególnie stosownym do stawiania przed każdym chrześcijaninem problemu zła, problemu sensu cierpienia, krzyża i pokuty jest właśnie Wielki Post, czas chrześcijańskiego umartwienia i gorliwej modlitwy. Bóg wszechmogący każdemu z nas tu obecnych dał tę wielką szansę przeżywania raz jeszcze w naszym życiu czasu owej szczególnej łaski, jakim jest Wielki Post, czasu uświadomienia sobie z jednej strony kruchości i znikomości naszego ziemskiego życia (…), a z drugiej strony czasu uświadomienia sobie wspaniałości i wielkości naszego nadprzyrodzonego życia, zakorzenionego w miłosiernym, kochającym nas Bogu, życia, które trwać będzie wiecznie, dzięki śmierci i zmartwychwstaniu Zbawiciela świata i dzięki naszemu Jego naśladowaniu” - mówił bp S. Wielgus.
Po homilii Ksiądz Biskup oraz koncelebrujący kapłani na znak pokuty posypali głowy wiernych popiołem, wypowiadając słowa: „Pamiętaj, że prochem jesteś i w proch się obrócisz”, a także „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”.
Wieczorne nabożeństwo Środy Popielcowej zgromadziło w katedrze licznie przybyłych wiernych, chcących godnie zainaugurować ten szczególny czas Bożej łaski. Wiele osób skorzystało także z sakramentu pokuty, pragnąc przez oczyszczenie serca pozwolić prowadzić się Bogu przez czterdziestodniowy okres pokuty.