Piotruś Pan jest kolejną ekranową wersją popularnej powieści J. M. Barriego, klasycznej pozycji literatury angielskiej. Od ponad stulecia stanowi ona inspirację dla artystów, którzy w wielu krajach tworzą jej adaptacje literackie, sceniczne, ekranowe i telewizyjne. Postać Piotrusia Pana weszła do mitologii kultury XX w. i stała się wręcz jedną z ikon kultury masowej.
Piękny, animowany film Walta Disneya - zrealizowany według tej powieści - był grany na naszych ekranach w latach 60., niedawno oglądaliśmy też obraz Stevena Spielberga. Piotruś Pan w reżyserii australijskiego filmowca P. J. Hogana wyróżnia się baśniową scenerią, efektami technicznymi oraz ujmującą grą wykonawców - aktorów i dzieci. Przygody małej Wendy, jej rodzeństwa i Piotrusia Pana w bajkowej Nibylandii zostały pokazane przez realizatorów umownie i bez zbędnego okrucieństwa. Walkę dzieci ze złowrogim kapitanem Hakiem (przeżywana jakby we śnie lub wyobraźni) można tu traktować jako przyśpieszone ich dojrzewanie. Młodzi bohaterowie biorą udział w zmaganiach dobra ze złem i wyrastają z okresu bezpiecznego dzieciństwa.
Film Hogana nadaje się więc do oglądania przez młodzież i dorosłych, oprócz walorów artystycznych i wizualnych zawiera bowiem porcję tradycyjnej dydaktyki, opartej na klasycznej literaturze. Filmu tego nie można traktować tylko jak bajeczki na dobranoc. Wywołuje on bowiem refleksje na temat głęboko zakorzenionej w naszej kulturze mitologii dorastania do dojrzałości, dzielności i odpowiedzialności za innych. Piotruś Pan jest zatem filmem familijnym w dobrym tego słowa znaczeniu.