Reklama

Niedziela Częstochowska

Częstochowa: oratorium „Mesjasz” na zakończenie Festiwalu „Gaude Mater”

[ TEMATY ]

Gaude Mater

Marian Florek

Na zakończenie 28. Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Sakralnej „Gaude Mater”, wieczorem 7 maja w bazylice jasnogórskiej zabrzmiało wielkie dzieło późnego baroku, oratorium „Mesjasz” Georga Friedricha Händla.

Podczas koncertu obecni byli m. in. bp Andrzej Przybylski, biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej, paulini: o. Sebastian Matecki, o. Nikodem Kilnar, Krajowy Duszpasterz Muzyków Kościelnych, przedstawiciele władz samorządowych z prezydentem Częstochowy Krzysztofem Matyjaszczykiem.

Reklama

- Dzisiaj wydarzenie muzyczne nas jednoczy. Zawsze mówimy Bogu niech będą dzięki, ale myślę, że dzisiaj także możemy powiedzieć Bogu niech będą dźwięki – powiedział bp Andrzej Przybylski.

Wielkie dzieło Händla wykonali soliści: Anna Wilk – sopran, Marta Motkowicz – mezzosopran, Tomasz Krzysica – tenor, Robert Gierlach – bas oraz chór Filharmonii Częstochowskiej „Collegium Cantorum” i orkiestra Filharmonii Częstochowskiej pod batutą Adama Klocka.

Oratorium „Mesjasz” Georga Friedricha Händla to pochodzące z 1741 roku oratorium stworzone przez jednego z najwybitniejszych twórców muzyki późnego baroku, niemieckiego kompozytora Georga Friedricha Händla. Utwór został wykonany po raz pierwszy 13 kwietnia 1742 roku w Dublinie. Od razu wzbudził ogromne zainteresowanie i przyniósł kompozytorowi światową sławę.

Zobacz zdjęcia: Zakończenie Gaude Mater

Reklama

Całość dzieła składa się z 53 fragmentów solowych, chóralnych i kameralnych, z kolei tekst oratorium jest zaczerpnięty z wersetów Pisma Świętego (głównie ksiąg prorockich Starego Testamentu, ale również z Nowego Testamentu). Ich wyboru i zestawienia dokonał Charles Jennens. Kompozycja podzielona jest na trzy części: pierwsza z nich stanowi zapowiedź przyjścia Mesjasza, druga dotyczy Jego życia, śmierci i zmartwychwstania, ostatnia część opowiada o misji zbawienia ludzkości. Jedną z najpopularniejszych kompozycji w oratorium jest chór „Hallelujah”.

Georg Friedrich Händel (1685-1759) – niemiecki kompozytor późnego baroku. Komponował liczne gatunki muzyki baroku, między innymi opery i oratoria. Händel zaliczany jest do najwybitniejszych twórców muzyki późnego baroku.

Podczas tegorocznej edycji festiwalu, w dniach 1-7 maja wystąpili artyści m. in. z Polski, Iranu, Syrii, Ukrainy, Wielkiej Brytanii, Izraela. Uczestnicy festiwalowych wydarzeń wysłuchali m. in. muzykę synagogalną, barokową, gospel i wielkie dzieła kultury chrześcijańskiej.

Tegoroczną edycję festiwalu zainaugurował występ zespołu muzyki dawnej La Tempesta pod batutą Jakuba Burzyńskiego, który zaprezentował muzykę ze zbiorów jasnogórskich. Podczas festiwalu odbył się prapremierowy koncert „Muzyczne świątynie świata” zespołu Marii Pomianowskiej. Uczestnicy wydarzenia wysłuchali Mohammad Rasouli z Iranu, Adeb Chamoun z Syrii oraz Karolinę Matuszkiewicz. Muzycy zaprezentowali kompozycje polskie, perskie, indyjskie i afrykańskie.

Częstochowianie wysłuchali również muzyki organowej wykonaniu Emanuela Bączkowskiego. Artysta w kościele ewangelicko-augsburskim Wniebowstąpienia Pańskiego w Częstochowie wykonał między innymi dzieła Bacha, Walthera, Rimbaulta, Ebena, czy też autorskie Improwizacje Jasnogórskie.

Podczas festiwalu wystąpił Narodowy Chór Ukrainy im. G.G. Wierowki, wykonujący ukraińskie pieśni sakralne i ludowe oraz z muzyką gospel formacja Celebrate Gospel z Wielkiej Brytanii z Colinem Williamsem na czele. Obok niego wystąpiła polska wokalistka Gabi Gąsior z zespołem.

5 maja w kościele rektorackim pw. Najświętszego Imienia Maryi uczestnicy festiwalu mogli usłyszeć wspólną grę Bogusława Grabowskiego i Macieja Sikały w koncercie „Improwizacje na tematy pieśni maryjnych”.

Następnego dnia w Filharmonii Częstochowskiej zabrzmiała muzyka synagogalna w wykonaniu kantora Yosepha Schwartza z Izraela oraz Chóru Synagogi pod Białym Bocianem we Wrocławiu pod batutą Stanisława Rybarczyka. Z kolei wieczorem w Ośrodku Promocji Kultury „Gaude Mater” wystąpili się Karolina Cicha i Elżbieta Rojek, które zaprezentowały projekt „Jeden / Wiele. Pieśni chwalebne wielu świątyń”. Projekt ukazał m. in. pieśni trzech Religii Księgi.

Uczestnicy festiwalu mogli również zobaczyć wystawą malarstwa częstochowskiego artysty, Jarosława Kweclicha oraz wystawę fotografii dwóch autorów: Jarosława Dumańskiego i Cezarego Miłosia, zatytułowaną „Festiwale muzyki organowej i kameralnej w kościele parafialnym pw. Wniebowstąpienia Pańskiego w Częstochowie”.

Patronat honorowy nad wydarzeniem objęli: Marszałek Województwa Śląskiego Wojciech Saługa, Prezydent Miasta Częstochowy Krzysztof Matyjaszczyk i abp Wacław Depo metropolita częstochowski.

28. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Sakralnej „Gaude Mater” został dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Międzynarodowy Festiwal Muzyki Sakralnej „Gaude Mater”, zainicjowany przez Krzysztofa Pośpiecha, dyrygenta, pedagoga i pierwszego dyrektora Ośrodka Promocji Kultury „Gaude Mater”, to największy w Polsce projekt promujący muzykę różnych religii i kultur, od ponad 25-lat związany z Częstochową i Jasną Górą.

Festiwal ma dwie misje - dialog chrześcijaństwa, judaizmu i islamu oraz promocję polskiej muzyki sakralnej, zarówno współczesnej - stawiając na prawykonania, jak i dawnej - kultywując tradycje i najwybitniejsze osiągnięcia wielowiekowego dziedzictwa polskiej muzyki barokowej zgromadzonej w jasnogórskich archiwach ojców paulinów.

2018-05-07 21:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

O Moniuszce na „Gaude Mater”

Niedziela częstochowska 20/2019, str. 2

[ TEMATY ]

Gaude Mater

Ks. Mariusz Frukacz/Niedziela

Pieśni Stanisława Moniuszki rozweselały publiczność

Pieśni Stanisława Moniuszki rozweselały publiczność

Wystawy oraz koncerty muzyki sakralnej, m.in. dzieła Stanisława Moniuszki, Henryka Mikołaja Góreckiego oraz Wojciecha Kilara znalazły się w programie 29. Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Sakralnej „Gaude Mater”, który odbył się w Częstochowie w dniach 4-6 maja.

Festiwal rozpoczął wernisaż wystawy ikon Jadwigi Marii Kowalskiej i fotografii Zbigniewa Burdy w Ośrodku Promocji Kultury „Gaude Mater”.

W kościele ewangelicko-augsburskim wysłuchano koncertu z okazji 200. rocznicy urodzin Moniuszki, zatytułowanego „Śpiewnik domowy”. Pomysłodawcą i reżyserem była Beata Młynarczyk, która w rozmowie z „Niedzielą” podkreśliła, że „Moniuszko chciał, żeby jego pieśni trafiły pod strzechy, żeby były wykonywane w polskich domach, by ludzie się przy nich wspólnie bawili. Stąd pomysł na zorganizowanie wypełnionego jego muzyką polskiego salonu”.

W Bazylice Jasnogórskiej zabrzmiał koncert ze średniowiecznych zbiorów jasnogórskich. „Oficjum na Święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny” wykonała Schola Gregoriana Cardinalis Stephani Wyszyński pod batutą Michała Sławeckiego.

Festiwal zakończył koncert finałowy w Filharmonii Częstochowskiej, podczas którego zabrzmiały: III Symfonia „Symfonia pieśni żałosnych” op. 36 Henryka Mikołaja Góreckiego oraz „Angelus” Wojciecha Kilara. Dzieła wykonali: Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Częstochowskiej, Chór Filharmonii Częstochowskiej „Collegium Cantorum”, dyrygent – Adam Klocek, przygotowanie chóru – Janusz Siadlak.

Organizatorem festiwalu jest Ośrodek Promocji Kultury „Gaude Mater”, a partnerami: Miasto Częstochowa, Jasna Góra, Filharmonia Częstochowska oraz Kościół ewangelicko-augsburski.

Stanisław Moniuszko 8 września 1864 r. wykonał koncert na Jasnej Górze. Wystąpił wówczas z zespołem Warszawskiego Instytutu Muzycznego.

CZYTAJ DALEJ

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus - patronka misji

Przed swoją śmiercią św. Teresa (1873-1897) przyrzekła, że będzie z nieba „spuszczać deszcz róż”. Dlatego ikonografia przedstawia Świętą z naręczami róż, które oznaczają łaski, jakie za jej wstawiennictwem ludzie otrzymują. Te właśnie niezwykłe łaski stały się przyczyną popularności Świętej w świecie, oraz tak rychłego wyniesienia do chwały ołtarzy. W roku 1923 papież Pius XI ogłosił ją błogosławioną, a już dwa lata później wpisał ją uroczyście do katalogu świętych. W roku 1944 papież Pius XII ogłosił św. Teresę drugą, obok Joanny d´Arc, patronką Francji. W roku 1947, w 50-lecie śmierci św. Teresy, odbyła się we Francji wielka peregrynacja relikwii Świętej.

W Lisieux wystawiono obok klasztoru Karmelitanek bazylikę ku czci św. Teresy. Nad wejściem do bazyliki widnieje duży napis: „Kto się wywyższa, będzie poniżony; kto się poniża, będzie wywyższony” (Łk 14,11). W bazylice Święta leży w brązowym habicie, z białą peleryną, w czarnym welonie i z wiankiem róż na głowie. W prawej ręce trzyma róże, a w lewej krzyż. Wokół kryształowej trumny mnóstwo róż, jak też zapalonych świec. Dookoła trumny napis: „Chcę osiągnąć niebo, czyniąc dobrze na ziemi”. Sława św. Teresy od Dzieciątka Jezus jest rzeczywiście zadziwiająca.
Jej krótkie życie nie zawierało nadzwyczajnych wydarzeń. Nie piastowała ważnych funkcji, nie pisała traktatów teologicznych, nie założyła nowych fundacji, nie odznaczała się bohaterskimi czynami. Dziewięć lat klasztornego życia upłynęło jej na cichym wypełnianiu twardej reguły karmelitańskiej. Jednak Teresa z Lisieux została Doktorem Kościoła, jest najczęściej cytowaną kobietą w nowym Katechizmie Kościoła Katolickiego.

Swoje przemyślenia na temat życia duchowego i cierpienia napisała w księdze Dzieje duszy. Nie była wielką pisarką, ale jej teksty odznaczają się prostotą i jasnością. Pierwsza część jej autobiografii - „Rękopis A” - powstał na prośbę siostry Pauliny, przeoryszy Karmelu. Siostra Maria później nakłoniła Teresę do napisania „Rękopisu B”, prosząc o dokładniejsze wyjaśnienie „doktryny małej drogi”.
Droga ta jest prosta, dostępna każdemu, choć wcale niełatwa. Teresa mówi tu o swoim jedynym skarbie: „im bardziej jest się słabym, bez pragnień i bez cnót, tym lepszym jest się obiektem dla działania Bożej miłości, pochłaniającej i przemieniającej”. Co ciekawe, dzisiaj refleksje św. Teresy, przetłumaczone na blisko 60 języków, należą do ścisłej czołówki bestsellerów literatury religijnej.
Święta Teresa miała zaledwie 4 lata, kiedy straciła matkę. Po jej śmierci obrała sobie za matkę Maryję. W latach 1881-1886 ojciec oddał Teresę do internatu sióstr benedyktynek, które w swoim opactwie miały także szkołę z internatem dla dziewcząt. 25 marca 1883 r. Teresa zapadła na ciężką chorobę. Jak sama wyznała, uzdrowiła ją cudownie Matka Boża. Odtąd przy każdej Komunii św. powtarzała z radością: „Już nie żyję ja, ale żyje we mnie Jezus”. Pan Jezus swoją wybrankę już od dziecka doświadczył cierpieniem. Najpierw przyszła wspomniana choroba. Potem ogarnęły ją skrupuły, które dręczyły ją ponad rok. Jak wyznała, swoje uleczenie z tej choroby duchowej zawdzięcza swoim czterem siostrzyczkom, zmarłym w latach niemowlęcych. W pamiętniku swoim zapisała, że w czasie pasterki, w noc Bożego Narodzenia przeżyła „całkowite nawrócenie”. Jak je należy rozumieć? Oto ogarnął jej serce żar pozyskania dla Pana Jezusa wszystkich grzeszników. Ogarnęła ją tęsknota za modlitwą, rozmową z Bogiem. Odtąd zaczęła się jej wielka droga ku świętości.

Kiedy miała 15 lat, zapukała do bramy Karmelu, prosząc o przyjęcie. Przełożona jednak, widząc wątłą oraz zbyt młodą panienkę, nie przyjęła Teresy, obawiając się, że najsurowszego zakonu nie przetrzyma. W tej sytuacji Teresa pojechała do Rzymu. Papież Leon XIII obchodził złoty jubileusz swojego kapłaństwa. Upadła przed nim na kolana i zawołała: „Ojcze, pozwól, abym dla uczczenia Twego jubileuszu mogła wstąpić do Karmelu w 15. roku życia”. Marzenia dziewczęcia spełniły się dopiero po roku. Została przyjęta, najpierw w charakterze postulantki, potem nowicjuszki. Zaraz przy wejściu do klasztoru uczyniła postanowienie: „Chcę być świętą”.
W styczniu 1889 r. odbyły się jej obłóczyny i otrzymała imię: Teresa od Dzieciątka Jezus i od Świętego Oblicza. Jej drugim postanowieniem było:
„Przybyłam tutaj, aby zbawić dusze, a nade wszystko, by się modlić za kapłanów”. Na rok przed śmiercią zaczęły pojawiać się u św. Teresy pierwsze objawy daleko już posuniętej gruźlicy: wysoka gorączka, osłabienie, zanik apetytu. Pierwszy krwotok zaalarmował klasztor w nocy z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek. Mimo to spełniała nadal wszystkie zlecone jej obowiązki: mistrzyni, zakrystianki, opiekunki starszych sióstr. Zima roku 1896/1897 była wyjątkowo surowa. Klasztor nie był ogrzewany. Przełożona zlekceważyła stan siostry. Do infirmerii posłano ją dopiero w lipcu 1897 r., gdzie 30 września zmarła.

Często święta przedstawiana jest jako osoba uśmiechnięta. Tak było w istocie. Nawet wśród największych cierpień umiała zdobyć się na uśmiech. Chciała zostać świętą. Chciała wiele czynić dla zbawianie dusz. Chciała pomagać kapłanom. I oto nadarzyła się okazja - cierpienie. Św. Teresa cieszyła się z tych krzyży, bo widziała w nich piękny prezent, jaki może złożyć Boskiemu Oblubieńcowi. Pan Jezus nie był też wobec niej dłużny, obsypywał Wybrankę pociechami wewnętrznymi, a nawet stanami ekstazy.
W Polsce kult św. Teresy stał się bardzo popularny w XX w. Nie było kościoła bez obrazu uśmiechniętej Świętej z różami. Wystawiono ku jej czci kilkadziesiąt kościołów. Ukazało się kilkanaście wydań jej żywotów. Także jej imię stało się popularne. Istnieją w Polsce dwie rodziny zakonne pod wezwaniem św. Teresy: Karmelitanki od Dzieciątka Jezus oraz Siostry św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Może zadziwiać, dlaczego św. Teresa została ogłoszona patronką misji katolickich. Wyjaśnia to wyznanie Teresy: „nie mogąc być misjonarką czynną, pragnę nią być mocą miłości i pokuty”. Te słowa wzbudziły wśród głoszących Dobrą Nowinę na krańcach świata wiarę w Jej autentyczną miłość i wstawiennictwo w trudach misyjnych.

CZYTAJ DALEJ

Miłosierdzie na wyciągnięcie ręki

2020-10-01 14:52

[ TEMATY ]

Częstochowa

miłosierdzie

akcja dobroczynna

Beata Pieczykura/Niedziela

Chciały zrobić jak najwięcej, choć mają niewiele. Dlatego postanowiły zorganizować akcję dobroczynną „Wietrzymy szafę, wspieramy parafię” w duchu „zero waste”, która odbędzie się 4 października dziedzińcu kościoła św. Wojciecha BM w Częstochowie.

To pomysł Wojciechowych Dziewczyn, które zaproponowały dobroczynną akcję w parafii św. Wojciecha BM w Częstochowie. Organizatorki Wojciechowe Dziewczyny chcą przekazać odzież damską, zarówno nową, jak i używaną w dobrym stanie za co łaska, aby w ten sposób wspierać finansowo parafię. Wszystkie dobrowolne datki składane przy nabywaniu odzieży zostaną przekazane na potrzeby wspólnoty parafialnej, np. paczki dla ubogich, pomoc chorym, bezdomnym, dzieła charytatywne czy prace remontowe kościoła.

Ideę akcji wyjaśniają organizatorki Wojciechowe Dziewczyny: – Co najmniej dwa razy do roku wietrzymy szafę, zamieniając garderobę wiosenno-letnią na jesienno-zimową i na odwrót. Odkładamy wówczas te ubrania, których chcemy się pozbyć, i to nie ze względu na ich wiek, ale choćby na kaprysy sezonowe czy ich nieużyteczność, jak wyciągnięte z szafy jeansy, które okazują się za duże, czy śliczna bluzka, ciekawy, ale nietrafiony prezent, więc nienoszony. Ubrania są w idealnym stanie, jednak szkoda nam ich wyrzucać.

Celem akcji jest przekazanie wybranych przez nas, organizatorek, ubrań w kolejne, dobre ręce (tzw. szansa na drugie życie), jednocześnie dając możliwość wsparcia finansowego naszej parafii. Będzie to odzież damska, ubrania zarówno nowe, jak i używane, ale w idealnym stanie, ubrania na każdą porę roku, które będzie można wziąć za co łaska - dosłownie! Wszystkie dobrowolne datki składane przy nabywaniu odzieży zostaną przekazane na potrzeby naszej wspólnoty parafialnej. A jest tych potrzeb naprawdę wiele: paczki dla ubogich, pomoc chorym, bezdomnym, dzieła charytatywne czy po prostu prace remontowe budynku kościoła.

Za tak niewiele można więc zrobić tak dużo! Ubrania nabywane będą za dowolną ofiarę!

Akcja dobroczynna odbędzie się w niedzielę 4 października, we wspomnienie św. Franciszka z Asyżu, na dziedzińcu kościoła św. Wojciecha BM przy ul. Brzeźnickiej 59 w Częstochowie.

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję