Jest w roku taki dzień i taka noc, na którą czekamy z utęsknieniem. Noc błogosławiona - noc Bożego Narodzenia. Jest też jedyny taki wieczór, który gromadzi przy stole rodziny, przyjaciół, znajomych i obcych - wieczór wigilijny. Biały chleb - opłatek jednoczy wszystkich: bliskich i nieznajomych, bogatych i ubogich. Wigilia - wieczór caritas, wieczór miłości.
Parafialny Zespół Caritas przy parafii pw. św. Stanisława Kostki w Sulechowie od początku swego istnienia, tj. od 1994 r., organizuje corocznie 24 grudnia o godz. 15.00 Wigilię dla samotnych i bezdomnych, dla ludzi dotkniętych ubóstwem, bezrobociem, których nie stać na przygotowanie wieczerzy w domu. 24 grudnia 2004 r. znów byliśmy razem: ks. kan. Edward Koper - proboszcz, wolontariusze, zaproszeni biesiadnicy oraz młodzież, która pomagała przygotować salę, choinkę, a później umilała wieczór śpiewem kolęd.
Wieczór łamania się opłatkiem rozpoczął modlitwą Ksiądz Proboszcz. Stoły były suto zastawione tradycyjnymi potrawami przygotowanymi przez wolontariuszy. A to wszystko dzięki hojności parafian, ludzi o wielkich sercach.
Minął 2004 r. Minęła 10. Wigilia. Fotografia z ubiegłych lat, wydarzenia z południowo-wschodniej Azji przywołują nie tylko wspomnienia, ale pobudzają do refleksji nad kruchością naszego życia, nad przemijaniem. Ile to już osób przez te 10 lat odeszło do Pana. Na tegorocznej Wigilii nie było też pani, którą Bóg dwa dni wcześniej powołał do siebie, a która tak czekała i cieszyła się na to wigilijne spotkanie. Więc „spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą”. Dajmy im chociaż małe chwile radości, szczególnie w ten cudowny wieczór.
Jest w „Mistyczce” - filmie zrealizowanym przez Rafael Film o Alicji Lenczewskiej - jedna scena, po której nie sposób wyjść z kina obojętnym. Alicja zamawia Mszę świętą i wypowiada: „Chcę ofiarować swoje życie za życie mojego brata”.
Kilkanaście lat temu otrzymałam propozycję od jednego z wydawnictw, bym napisała biografię Alicji Lenczewskiej. Odmówiłam. Bałam się, i mówię to bez wstydu, że nie mam kompetencji, żeby pisać o kimś, kto rozmawia z Jezusem. Historię potrafię zweryfikować w archiwum, relację świadka mogę nagrać i opisać, medialne studium przypadku mogę przygotować, ale mistyka? Ona nie zostawia po sobie akt. Zostawia tylko zeszyty, w których ktoś zapisuje zasłyszane z Góry słowa. Gdy odmówiłam wydawcy, miałam poczucie, że w ten sposób zamknęłam ten temat na zawsze.
Trzy niezwykłe historie ludzi, których wiara została poddana radykalnej próbie. Pierwsza rozpoczyna się od niewyobrażalnej tragedii i pytania: „Jeśli Bóg jest dobry, dlaczego do tego dopuścił?” Druga pokazuje młodego człowieka piszącego z zachwytem o zjednoczeniu z Chrystusem — człowieka, który później stanie się jednym z największych przeciwników religii. Trzecia prowadzi nas na nocny spacer C.S. Lewisa z J.R.R. Tolkienem i do zaskakującej podróży, podczas której niewierzący pisarz odkrył, że… już wierzy.
Dlaczego św. Piotr rozpoznał w Jezusie Mesjasza, choć faryzeusze wiedzieli o religii znacznie więcej? Czy wiara jest rezultatem logicznego rozumowania, osobistej decyzji, a może darem, którego człowiek nie potrafi sam sobie zapewnić? I co zrobić, gdy czujemy, że nasze połączenie z Bogiem staje się coraz słabsze?
Współczesny świat stawia przed dziećmi i ich rodzicami wyzwania, z którymi nie mierzyło się żadne wcześniejsze pokolenie. Powszechne szum informacyjny, przebodźcowanie, ciągły pośpiech oraz osamotnienie sprawiają, że najmłodsi coraz trudniej odnajdują spokój, wewnętrzne poczucie bezpieczeństwa i stałe punkty odniesienia.
Problemy te dotykają również sfery duchowej. Często zastanawiamy się, dlaczego tradycyjne metody katechezy i przekazu wiary przestają trafiać do serc najmłodszych. Dlaczego dzieci szybko nudzą się w kościele, a modlitwa staje się dla nich jedynie przykrym, odklepanym z pamięci obowiązkiem?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.