Wchodzimy w Wielki Tydzień. Wprowadza on nas w głębię modlitwy Mesjasza przechodzącego przez ziemię i zbawiającego całą ludzkość i każdego z nas.
Jest to przejście Boga - Pascha Jego umiłowanego Syna. Odkupiciel znaczy ziemię swoją miłością i cierpieniem. Jest to Pascha potężnego Odkupiciela. Jemu poddane jest wszystko - wszelkie stworzenie, cały świat i kosmos.
Jakże wymowny jest Wielki Czwartek. To dzień ustanowienia Eucharystii, „centralnej modlitwy świata”. Tak jak Apostołowie, i my zaproszeni jesteśmy do Stołu Pana. On obmywa nam nogi, zaprasza byśmy przybliżyli się do Niego. Nazywa nas przyjaciółmi. To nas onieśmiela. Tyle bowiem w nas rozżalenia, smutku, zła, ran. Nie zawsze mamy odwagę wznieść wzrok i Panu naszemu patrzeć w oczy. On jednak darzy nas miłością. Jeśli otworzymy przed Nim serce, to uświadomimy sobie, że choćby nasze grzechy były ogromne, to Jego miłość usunie je z naszego serca. Eucharystia - Wieczerza Pańska to rzeczywistość Chrystusowej wierności w stosunku do Ojca w niebie, jak i wierności do nas. Eucharystyczną miłością Jezus ogarnia cały świat.
Przyjęcie zaproszenia do Stołu Pańskiego jest już naszą odpowiedzią i modlitwą.
Wielki Piątek ukazuje nam Chrystusa wywyższonego na drzewie krzyża. Adoracja Krzyża jest obrzędem liturgii jerozolimskiej najbardziej ekspresywnej i wymownej. Kapłan stojąc przed ołtarzem i trzymając krzyż zwrócony ku ludowi, odsłania go trzykrotnie, śpiewając: „Oto drzewo krzyża, na którym zawisło Zbawienia świata”. Wszyscy odpowiadają: „Pójdźmy z pokłonem”. Jest to modlitwa wyjątkowa. Porusza do głębi nasze serce. Adorujemy Chrystusa, który z bezinteresownej miłości oddał za nas swoje życie.
Krzyż jest miejscem śmierci Pana Jezusa. Jest to paradoksalnie jednak drzewo życia. Na krzyżu śmierć została pokonana. Z adoracją Krzyża świętego związane są bardzo wymowne modlitwy:
„Kłaniamy Ci się, Chryste, i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż swój świat odkupił”.
„Przez drzewo staliśmy się niewolnikami, a przez krzyż zostaliśmy oswobodzeni; owoc z drzewa nas uwiódł, a Syn Boży nas odkupił”.
„Zbawicielu świata, ocal nas! Ty przez krzyż i krew swoją nas odkupiłeś, wspomóż nas, prosimy Cię, Boże nasz”.
Cała Wielka Sobota jest „modlitwą ciszy”, „modlitwą nadziei”, „modlitwą oczekiwania”.
Po tym oczekiwaniu pojawia się światło Chrystusa Zmartwychwstałego.
„Uwielbiamy Go modlitwą Kościoła: „Chrystus wczoraj i dziś, początek i koniec - Alfa i Omega: Jego jest czas i wieczność, Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki wieków. Amen”.
Niech Duch Święty wprowadza nas w modlitewną głębię Wielkiego Tygodnia. Niech zanurza w uświęcające przejśście zbawiającego Pana.