Boże, Ojcze Wszechmogący! My, młodzi, zgromadzeni na tej pożegnalnej modlitwie w intencji Ojca Świętego Jana Pawła II, stajemy na wprost Biskupiego Domu w Częstochowie, spoglądając na balkon, z którego również do nas przemawiał przed laty Ojciec Święty. Stajemy jako różne młodzieżowe wspólnoty Kościoła Częstochowskiego, Ruch Światło-Życie, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży i inne grupy młodych. Stajemy szczególnie my, częstochowscy studenci wraz z rektorami, senatami i nauczycielami z naszych uczelni. Stajemy wszyscy razem, by Tobie, Boże, podziękować za dar osoby Jana Pawła II. Pozwól nam, Panie, w tym ostatnim pożegnaniu zwrócić się osobiście do tego, który w Twoje imię przez tyle lat przemawiał do nas.
Umiłowany Ojcze Święty, nasz Ojcze Kochany, Abba - Tatusiu!
Kto w nas teraz uwierzy, tak jak Ty nam wierzyłeś? Kto, zamiast tylko wyliczać nam grzechy powie, że naprawdę nas kocha i pokłada w nas nadzieję? Jak to teraz będzie bez Ciebie, Janie Pawle II? Stajemy przy Twojej trumnie, jak dzieci przy umierającym ojcu, by jeszcze raz otrzymać błogosławieństwo i przyjąć testament na nasze życie. Tu, na tych Alejach prowadzących do Matki Boga, gdzie w 1991 r. stali młodzi całego świata, my, młodzież częstochowska jeszcze raz przyrzekamy, że będziemy przy Jezusie i Kościele, że będziemy pamiętać i będziemy czuwać.
Najpierw będziemy - będziemy wierni Bogu, któremu Ty byłeś wierny do końca; Kościołowi, któremu Ty służyłeś; aż do przelania krwi; będziemy przy Maryi, w blasku której, żyjemy i uczymy się; będziemy przy Ojczyźnie, by z jej serca nie wydarli Chrystusa i nie rozdrapali jej na strzępy. Janie Pawle II, my, młodzi, obiecujemy, że będziemy, tak jak Ty byłeś - do końca i cały.
Przyrzekamy pamiętać o wierze, prawdzie, sprawiedliwości. Wiem, że bardziej Ci zależy, żebyśmy pamiętali o Bogu niż o Tobie, ale będzie nam łatwiej, gdy wspomnimy Twoją osobę, gdy będziemy czytać Twoje nauczanie, gdy będziemy dalej tworzyć nowych ludzi plemię - pokolenie Jana Pawła II. Nie gniewaj się, że chcemy tu, w tym miejscu przyrzec, że będziemy pamiętać o Tobie, bo ta pamięć zawsze skieruje nas ku Bogu.
Ojcze Święty, obiecujemy czuwać. Składamy Ci tę obietnicę na ulicy naszego miasta, aby wszystkie Twoje słowa znalazły przełożenie na codzienne nasze życie. Bo choć my, młodzi, nie tracimy wiary i potrafimy, jeśli trzeba, solidarnie ją wyznawać, to trudniej nam życ wiarą na co dzień. Ukochany Janie Pawle II, czuwałeś do końca, nie chciałeś odpoczynku ni emerytury, nie brałeś urlopów od Pana Boga i nie mówiłeś, że przecież coś Ci się od życia należy. Obiecujemy czuwać, by nie wpaść w szpony grzechu i tworzyć cywilizację miłości.
Pozwól nam na koniec, Ojcze Święty, jeszcze raz zaśpiewać tę pieśń z VI Światowego Dnia Młodzieży; pozwól nam, aby dziś jej słowa kojarzyły nam się z Bogiem Ojcem i z Tobą, bo wierzymy, że jesteś już u Miłosiernego Ojca w niebie.
W imieniu studentów i młodzieży