Reklama

Niedziela Wrocławska

Czynić prawdę w miłości

Dziś liturgiczne wspomnienie św. Tomasza z Akwinu, patrona Papieskiego Wydziału Teologicznego. Uczelnia świętowanie rozpoczęła Eucharystią, której w katedrze wrocławskiej przewodniczył abp Józef Kupny.

[ TEMATY ]

św. Tomasz z Akwinu

PWT

Anna Majowicz

Ks. prof. dr hab. Jerzy Machnacz wygłosił wykład,,Dialog Edmunda Husserla z Tomaszem z Akwinu w ujęciu Edyty Stein"

W homilii bp Ignacy Dec przypomniał bieg życia patrona uczelni, ukazał charakterystyczne rysy Jego duchowości, omówił dzieła, które św. Tomasz z Akwinu stworzył oraz zwrócił uwagę na to, w czym możemy Go naśladować. - Czego możemy się dzisiaj uczyć od naszego świętego patrona? – pytał ordynariusz świdnicki. - Po pierwsze uczmy się od Niego łączenia pobożności z pracowitością, bo takie połączenie jest potrzebne i owocne w każdym powołaniu – nauczał. - Po drugie uczmy się od św. Tomasza szukania prawdy: jej głoszenia, bronienia i domagania się jej od drugich. Jesteśmy powołani do demaskowania różnych mitów i utopii. A tych dzisiaj nie brakuje. Funkcjonują one we wszystkich sektorach życia publicznego, nie tylko w mediach, nie tylko w polityce, ale także i w nauce. Niestety, tak często dzisiaj prawda jest wypierana i zastępowana przez poprawność polityczną, czy też poprawność kulturową, środowiskową – kontynuował. - I wreszcie po trzecie, od św. Tomasza z Akwinu możemy uczyć się postawy pokory. Pokory wobec Boga, wobec człowieka, wobec prawdy, wobec tajemnicy. Nie czujmy się więc tymi, którzy więcej wiedzą, którzy lepiej potrafią, ale tymi, którzy mają w sobie wielką pokorę wobec Pana Boga, wobec tajemnic nie tylko nadprzyrodzonych ale i przyrodzonych. Zamieniajmy nasze ,,ja” na ,,ty” czy na ,,my”. Wtedy będzie mniej egocentryzmu i zazdrości, a więcej radości i pokoju – zachęcił biskup i na zakończenie dodał: - Prośmy zatem naszego nauczyciela i mistrza św. Tomasza, aby napełniał nas codziennie światłem i mocą Ducha Świętego. Byśmy potrafili czynić prawdę w miłości.

Zobacz zdjęcia: Święto Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu

Po Eucharystii uroczystości przeniosły się do auli PWT. Akademię rozpoczęło przedstawienie przygotowane przez Studencką Grupę Teatralną. Studenci zaprezentowali spektakl o proroku Jonaszu. Część oficjalną akademii otworzył swoim wystąpieniem ks. prof. dr hab. Włodzimierz Wołyniec, Rektor PWT. Po nim słowo zabrała przewodnicząca Rady Uczelnianej Samorządu Studenckiego PWT Aleksandra Janus: ,,Święto naszej uczelni, jest dla każdego z nas ważnym dniem. Ważnym dlatego, że to właśnie tutaj spędzamy większą część swojego dnia, tu pracujemy, rozwijamy się i uczymy. Można powiedzieć, że PWT już na zawsze będzie częścią naszej osobistej historii. Trafiliśmy tutaj z różnych środowisk, domów, z różnych części Polski i świata. Wszyscy tworzymy tu jedną rodzinę, niezależnie od tego jaki mamy status społeczny i ile mamy pieniędzy na koncie".

Święto PWT to także doskonała okazja do tego, aby dostrzec tych, którzy pracują na rzecz rozwoju i umacniania wartości na uczelni. Medalem Papieskiego Wydziału Teologicznego odznaczono dziś trzy osoby. Medal srebrny otrzymał Medard Plewacki, który przez 25 lat (1983-2008) był wykładowcą fonetyki w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu (MWSD). Oprócz zajęć dydaktycznych w ciągu tego okresu wraz z alumnami wyreżyserował ok. 60 sztuk teatralnych, przedstawień i małych form scenicznych. Medal brązowy otrzymała Jadwiga Jasińska-Sadura, która przez wiele lat była wykładowcą historii sztuki sakralnej w MWSD. Swoją postawą i profesjonalizmem historyka sztuki uczyła alumnów nie tylko troskliwej dbałości, ale również głębokiego szacunku do przedmiotów sztuki pozostawionej nam przez minione pokolenia. Brązowy medal otrzymała także Jadwiga Skupnik-Kurowska, która nieprzerwanie od 2008 r. wykłada fonetykę w MWSD. W ciągu tego okresu z alumnami wystawiła ok. 20 sztuk teatralnych i przedstawień, które nie tylko wniosły ogromny kapitał duchowy w życie kulturalne seminarium, ale również stanowiły niezapomniane doświadczenie, dla każdej z osób w niech uczestniczących.

Reklama

Tradycją święta PWT jest także nadanie tytułów naukowych. Tytuły doktora teologii otrzymali: ks. Andrzej Majka, ks. Piotr Sierzchuła, ks. Krzysztof Gasperowicz, Agnieszka Łoza, Marcin Potyczka i Paulina Nicko-Stępień.

W dalszej części uroczystości, list gratulacyjny za lata owocnej pracy akademickiej na uczelni otrzymał emerytowany profesor ks. prof. dr hab. Jerzy Machnacz. Wygłosił on tez okolicznościowy wykład pt: ,,Dialog Edmunda Husserla z Tomaszem z Akwinu w ujęciu Edyty Stein". Jaki ostatni głos zabrał ks. abp Józef Kupny, Wielki Kanclerz PWT. Pogratulował odznaczonym, a studentom życzył, by pogłębiali prawdę i sukcesywnie zdobywali wiedzę.

2019-01-28 19:37

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czy Kościół jest na krawędzi?

[ TEMATY ]

PWT

XXXV Ogólnopolskie Forum Młodych

Anna Majowicz

Słowo do Młodych skierował o. bp Jacek Kiciński CMF

Pod hasłem ,,Na krawędzi. Jak pogodzić różnorodności w Kościele?” rozpoczęło się dziś we Wrocławiu XXXV Ogólnopolskie Forum Młodych.

Podczas inauguracji Forum w auli Papieskiego Wydziału Teologicznego, słowo do Młodych skierował o bp. Jacek Kiciński:

Czy Kościół jest na krawędzi? Odpowiedź znalazłem w Ewangelii św. Mateusza: ,,Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? A oni odpowiedzieli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków. Jezus zapytał ich: A wy za kogo Mnie uważacie? Odpowiedział Szymon Piotr: Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego. Na to Jezus mu rzekł: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie”.

Widzimy, że Jezus buduje Kościół na Piotrze. Mówi: ,,Ty jesteś skałą, a bramy piekielne jej nie przemogą”. Kiedy Piotr jest skałą? Wtedy, gdy jest z Jezusem Chrystusem. Jezus zapowiada ustanowienie Kościoła, który będzie do końca świata, a więc Kościół nigdy nie będzie na krawędzi. Ludzie Kościoła mogą się na niej znaleźć, ale nigdy nie Kościół, bo sam Chrystus byłby na krawędzi.

Kiedy my jesteśmy na tej krawędzi? Wtedy, gdy odchodzimy od Jezusa. Piotr też stał na krawędzi, gdy się Go zaparł. Apostołowie mówiąc, że idą z nim, też byli na krawędzi. I Paweł był i Maria Magdalena i wiele innych osób. Ale z krawędzi zawsze można wrócić, jak i z niej spaść.


Piękne jest to logo naszego Forum. Widzimy pęknięcie, dach i krzyż. Człowiek może chodzić po tym dachu, może chodzić na krawędziach, jeśli będzie trzymał się krzyża. Gdy jednak go puści - spadnie.

Widzimy rozetę, która symbolizuje Najświętszy Sakrament. Żeby nie znaleźć się na krawędzi potrzeba być blisko Jezusa, dlatego genialnym pomysłem w czasie tego Forum jest nieustanna adoracja Najświętszego Sakramentu w kościele św. Idziego.

A jak pogodzić różnorodności? Kościół zawsze był różnorodny, ale jeśli Jezus jest pośrodku, to ta różnorodność jest w jedności.

CZYTAJ DALEJ

"Szczęść Boże" czy... "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus"?

Niedziela łowicka 6/2003

[ TEMATY ]

ksiądz

kapłan

Piotr Drzewiecki

Ostatnio jedna z kobiet zapytała mnie jakby z pewnym wyrzutem: "Proszę księdza, zauważam z niepokojem, że ostatnimi laty coraz modniejsze w ustach duchownych, kleryków, sióstr duchownych jest pozdrowienie: «Szczęść Boże» zamiast «Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus». Nawet ksiądz, który przyszedł do mnie po kolędzie, pozdrowił nas słowami «Szczęść Boże». To nie jest przywitanie chwalące Boga. Kiedyś w taki sposób pozdrawiano osoby pracujące: «Szczęść Boże w pracy» i wówczas padała odpowiedź: «Bóg zapłać». Dzisiaj kiedy słyszę «Szczęść Boże», od razu ciśnie mi się na usta pytanie: do czego, skoro nikt nie pracuje w tej chwili? Nie wiem, co o tym myśleć. Według mnie to nie jest w pełni chrześcijańskie pozdrowienie".
No cóż, wydaje się, że powyższa interpretacja pozdrowień chrześcijańskich jest uzasadniona. Ale chyba może za bardzo widać tutaj przyzwyczajenie do tego, co jest tradycją wyniesioną z dziecinnych lat z domu rodzinnego. Pamiętajmy jednak o jednym: to, co jest krótsze, a mam tu na myśli zwrot "Szczęść Boże", niekoniecznie musi być gorsze.
Owszem, pozdrowienie "Szczęść Boże" jest krótsze i z tego powodu częściej stosowane. Ale ono ma swoją głęboką treść, która nie tylko odnosi się do ciężkiej, fizycznej pracy. To w naszej tradycji związano to pozdrowienie z pracą. A przecież życzenie szczęścia jest związane z tak wieloma okolicznościami. Bo jest to ludzkie życzenie skierowane do Boga, stanowiące odpowiedź na całe bogactwo życia człowieka. I jest tu wyznanie wiary w Boga i Jego Opatrzność; wyznanie wiary, że to, co jest ludzkim życzeniem, spełnić może tylko Bóg. To szczęście ma pochodzić od Niego. Mamy tu więc skierowanie uwagi na Boga i naszą od Niego zależność. Zależność, w którą wpisana jest Boża życzliwość dla człowieka. Tak oto odsłania się nam głębia tego skromnego pozdrowienia "Szczęść Boże". Czyż to mało?
Poza tym życzyć szczęścia od Boga, to znaczy życzyć Bożego błogosławieństwa. A jak jest ono cenne, świadczy opisana w Księdze Rodzaju nocna walka patriarchy Jakuba z aniołem, której celem jest m.in. uzyskanie błogosławieństwa w imię Boga: "Nie puszczę cię, dopóki mi nie pobłogosławisz" (por. Rdz 32, 25-32). I tu znów odsłania się znaczenie naszego pozdrowienia "Szczęść Boże". Jest to prośba o udzielenie przez Boga błogosławieństwa, czyli prośba o uszczęśliwienie człowieka, a więc ogarnięcie go Bożą łaską. Z tym łączy się życzenie osiągnięcia szczęścia wiecznego, którego wszelkie szczęście doczesne jest zapowiedzią i obrazem.
Nie chciałbym jednak być źle zrozumiany. To, że piszę tak wiele o pozdrowieniu "Szczęść Boże", nie znaczy automatycznie, iż chcę przez to podważać pierwszeństwo pozdrowienia "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Moją intencją jest jedynie odkrycie głębokiej wartości wypowiedzenia słów "Szczęść Boże" przy spotkaniu dwóch osób.
A na koniec pragnę przytoczyć - niejako w formie argumentu na poparcie moich rozważań - słowa Ojca Świętego Jana Pawła II, które wypowiedział 10 czerwca 1997 r. w czasie wizyty w Krośnie: "Niech z ust polskiego rolnika nie znika to piękne pozdrowienie «Szczęść Boże» i «Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus». Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia (bliźnim). W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuście, aby ją wam odebrano".

CZYTAJ DALEJ

Kanada: Asia Bibi po raz pierwszy na emigracji pokazała swoje zdjęcie

2020-01-29 19:42

[ TEMATY ]

Pakistan

Asia Bibi

www.christiansinpaan.com

Pakistańska chrześcijanka Asia Bibi, która spędziła osiem lat w celi śmierci po skazaniu za bluźnierstwo, po raz pierwszy ujawniła swoje zdjęcie jako emigrantka w Kanadzie. Brytyjski dziennik „The Guardian” podał 28 stycznia, że mężna kobieta wyda właśnie swoją autobiografię pt. „W końcu wolna”. Na zdjęciu występuje wraz z dziennikarką i działaczką na rzecz praw człowieka Anne-Isabelle Tollet, która w 2010 r. poinformowała o jej losie.

„Znasz moją historię z mediów. Być może próbowałeś postawić się w mojej sytuacji, aby zrozumieć moje cierpienie” – przytoczono słowa Bibi w komunikacie prasowym. Jednak osobom z zewnątrz trudno jest zrozumieć, co oznaczało jej codzienne życie w więzieniu albo jej nowe życie na wolności. Ma w tym pomóc książka, którą pakistańska chrześcijanka napisała wspólnie z Anne-Isabelle Tollet i która ukaże się w języku francuskim.

Dziennikarka powiedziała 29 stycznia francuskiej stacji radiowej RCF Radio, że Asia Bibi czuje się dobrze w Kanadzie i że jest „zdrowa fizycznie i psychicznie”. Jako emigrantka prowadzi „proste i dyskretne życie”, jako gospodyni domowa, która opiekuje się swoimi dziećmi. Smutno jej było, że musiała opuścić swój kraj ojczysty - Pakistan, ale nadal ma kontakt z członkami rodziny, którzy tam pozostali – zapewniła Tollet.

Przypomniała, że kobieta przeżyła dziesięć lat tortur między oskarżeniem a wyjazdem, głównie z powodu swych przekonań religijnych.

„Modliła się codziennie w swojej celi, ufała Bogu i wiedziała, że On ją stąd uwolni” – zaznaczyła współautorka ksiązki. Zwróciła uwagę, że wsparcie i sympatia społeczności międzynarodowej były również niezwykle ważne dla walki tej dzielnej kobiety o przetrwanie, bez czego nie mogłaby przeżyć w pakistańskim więzieniu. Jej biografia ma przede wszystkim być formą podziękowania wszystkim za wsparcie – podkreśliła Tollet.

W październiku 2018 Sąd Najwyższy Pakistanu oczyścił Asię Bibi z zarzutu bluźnierstwa, za co w 2010 została skazana na śmierć. Przebywając od tamtego czasu w więzieniu, przez lata walczyła bezskutecznie o rewizję wyroku. Skazano ją dlatego, że – według jej muzułmańskich koleżanek z pracy – obraziła ona proroka Mahometa, pijąc wodę z tego samego pojemnika, co one – muzułmanki.

Uniewinnienie Asii Bibi spowodowało ostre protesty islamistów. Ze względów bezpieczeństwa władze umieściły ją początkowo w bezpiecznym miejscu. Kiedy po miesiącach oczekiwania wyjazd z Pakistanu stał się możliwy, nie mogła pożegnać się z ojcem i ze swoim rodzinnym miastem, gdyż ciągle groziło jej niebezpieczeństwo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję