Jako rocznik ’86 już niedługo po raz kolejny będziemy eksperymentować na sobie zmiany zaszłe w edukacji, pisząc nową maturę. Niewątpliwie jest to dla nas dodatkowy stres, budzący obawy - nie tylko nasze, ale także nauczycieli i rodziców. Na swoim przykładzie sprawdzimy, czy wprowadzenie tej reformy było słuszne i czy ułatwi ona dostanie się na wymarzone studia. Jednak postanowiliśmy choć na chwilę o tym zapomnieć, jadąc na pielgrzymkę maturzystów.
Wyruszając z domów, pragnęliśmy wypraszać dla siebie łaskę pomyślnego zdania matury oraz prosić Maryję o wstawiennictwo za Ojcem Świętym. Większość grup o śmierci naszego Papieża dowiedziała się w autokarze. Po usłyszeniu tej wiadomości zapadała cisza i młodzież jeszcze bardziej wzbudzała w sercach pragnienie modlitwy za Jana Pawła II, który był dla nich dużym autorytetem i największym przyjacielem młodzieży. Od tej pory wszyscy wiedzieliśmy, iż atmosfera owej pielgrzymki znacznie się zmieni. Niektórzy modlili się przez całą noc.
Do Częstochowy zaczęliśmy zjeżdżać się od trzeciej rano. Po krótkim śnie i porannej toalecie udaliśmy się na odsłonięcie obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Zaraz po uroczystym przywitaniu się z Maryją swoje słowo skierował do nas bp Edward Dajczak. Aby uczestniczyć w konferencji, udaliśmy się do Auli Papieskiej. Ksiądz Biskup na początku spotkania stwierdził, że jeszcze nigdy nie było i już nie będzie takiej pielgrzymi jak ta, w atmosferze smutku i nostalgii za Janem Pawłem II. Mimo tej trudnej chwili bp Edward zachęcił zgromadzoną młodzież, by to właśnie tego dnia na Jasnej Górze gościł uśmiech, uśmiech młodych ludzi, którzy w sercu czują radość spotkania Jana Pawła II z Bogiem. Ksiądz Biskup przytoczył słowa Ojca Świętego skierowane do młodzieży całego świata: „To Wy jesteście przyszłością”. My, jako ludzie młodzi, wyśpiewując tę prawdę w Apelu Jasnogórskim, musimy mieć świadomość ciążącej na nas odpowiedzialności. Szczególnie dziś, kiedy stajemy przed wyborem i rozeznaniem naszej drogi życiowej. Następnie Ksiądz Biskup uzmysłowił nam, iż pielgrzymka nie jest wyruszaniem i powracaniem do tego samego miejsca, pielgrzymką nie nazywamy jadącej wycieczki, ponieważ to coś więcej. Pielgrzymka ma znamiona zmian wprowadzanych w życie po jej odbyciu. W tym swoistym nastroju, prosząc, abyśmy byli wspaniali, zachęcił nas do wspólnej modlitwy o zdanie matury, abyśmy byli bardziej odpowiedzialni i przygotowani do dorosłego życia. Dalsze spotkanie było prowadzone przez ks. Roberta Patro - diecezjalnego duszpasterza młodzieży i towarzyszącą mu grupę modlitewną. Wspólnie, jednocząc się w śpiewie i modlitwie, z uśmiechem na twarzach, klaszcząc w dłonie, chwaliliśmy Boga wierząc, że Jego wola jest dla człowieka najlepsza. Dlatego, postanawiając zawierzyć Mu całe nasze życie, zaczęliśmy przygotowywać się do punktu kulminacyjnego naszego spotkania - Mszy św.
Licznie zgromadzeni w Bazylice Jasnogórskiej już na samym początku Eucharystii zostaliśmy zachęceni do szczególnego wsłuchania się w Słowo Boże o wierze, której wartość wzrasta w trudach życia, a jej cudem jest zbawianie dusz. W homilii Ksiądz Biskup spytał, po co tu właściwie przyjechaliśmy. Mówił, że o zdanie matury możemy się modlić zawsze i wszędzie, bo mamy do tego prawo. Mamy prawo wołać, krzyczeć, błagać Boga, bo chcemy światła, bo pracowaliśmy i chcemy owoców. Tylko nie można nam w tym wszystkim zapomnieć o tym, co ważne. Nie można nam poprzestać na ziemskim życiu i śmierci. Przypominając nam, że nadal trwamy w Oktawie Paschy, Ksiądz Biskup tłumaczył, że Jezus jest teraz najbliżej nas. Stwierdził, że prawdziwie raduje się tylko ten, kto raduje się w Chrystusie Zmartwychwstałym, kto razem z Nim zmartwychwstaje. Kończąc homilię, bp Edward ponownie przytoczył nam słowa naszego Papieża - Pielgrzyma Nadziei: „Wymagajcie od siebie, nawet jeśli od Was nie wymagają”, prosząc, aby w naszym życiu zaczęło dominować „ty” przed „ja”, bo wtedy tworzy się wspólnota świętych, do której mamy dążyć. Nasze wspólne spotkanie eucharystyczne zakończyło się uroczystym błogosławieństwem, przed którym bp Edward podziękował nam za świadectwo wiary, które ma zaowocować w naszym życiu, prosząc byśmy nigdy się nie oszczędzali.
Po Najświętszej Ofierze zebraliśmy się w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej na spotkaniu modlitewnym prowadzonym przez Wspólnotę św. Tymoteusza z Gubina. Prosiliśmy Boga o miłosierdzie, zesłanie darów Ducha Świętego i o deszcz łask przenikający dusze. Pragnęliśmy, by w naszych sercach zagościł spokój, byśmy nie lękali się jutra, byśmy potrafili żyć chwilą obecną i zawierzyli ją i całe swoje życie w ręce Chrystusa - w najlepsze ręce.
Pełni Bożej siły zawartej w towarzyszącym nam błogosławieństwie udaliśmy się w drogę do domów. Wiemy, że uczestnictwo w pielgrzymce to nie wszystko, jak mówi powiedzenie: Ora et labora (Módl się i pracuj). Do matury trzeba się po prostu dobrze przygotować. To nie tylko egzamin ze zdobytej wiedzy szkolnej. To także start w nowe, bardziej dorosłe i odpowiedzialne życie. To piękne, że tak wielu młodych ludzi przybyło do Częstochowy, pragnąc zawierzyć swój los i swoją przyszłość Temu, od którego wszystko zależy - Bogu i Jego Matce Maryi. W imieniu wszystkich maturzystów pragnę podziękować wszystkim opiekunom, wychowawcom, katechetom i księżom za opiekę i organizację tego jakże ważnego dla nas spotkania. Podziękowanie kieruję także do bp. Edwarda Dajczaka za dodające nam otuchy i wiary w siebie słowa. Bóg zapłać. A moim rówieśnikom, którzy będą się zmagać z nową maturą, dedykuję często powtarzane przez Jana Pawła II zdanie: „Nie lękajcie się!”.