Reklama

Rodzinne święto w Marszowicach

Niedziela łódzka 48/2005

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dzień 22 października br. w Marszowicach (archidiecezja krakowska) przebiegał pod znakiem pamięci o słudze Bożym o. Anzelmie Gądku OCD (1884-1969), w związku z 36. rocznicą jego śmierci. Do tej rodzinnej miejscowości Sługi Bożego z różnych stron Polski licznie przybyły Siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus, by świętować duchową obecność swego Założyciela. Przybyli także członkowie rodziny Gądków oraz mieszkańcy Marszowic. Dokładnie w tym miejscu, gdzie stał dom rodzinny Sługi Bożego, został wybudowany Dom Pamięci (nie jest jeszcze w pełni ukończony i wyposażony). Przed budynkiem wzniesiono statuę Dzieciątka Jezus, którego Sługa Boży przez całe życie był wielkim czcicielem i apostołem.
W to sobotnie popołudnie, ks. kan. Paweł Sukiennik, proboszcz miejscowej parafii Niegowić, poświęcił statuę Dzieciątka Jezus, a siostry odśpiewały hymn ku czci Dzieciątka Jezus, autorstwa Ojca Anzelma, pt. Królu mej duszy. Ksiądz Proboszcz w swoim przemówieniu podkreślił potrzebę kultu Jezusa Chrystusa w Jego tajemnicy Wcielenia i dziecięctwa oraz znaczenie tego historycznego miejsca dla Zgromadzenia, jako genius loci, gdyż „tutaj wszystko się zaczęło...”.
Następnie została poświęcona wierna kopia obrazu Matki Bożej Niegowickiej Wniebowziętej (malarstwo Haliny Mieszczak), który został umieszczony w sali Domu Pamięci. Oryginalny obraz jest czczony w głównym ołtarzu nowego kościoła w Niegowici. Przed tym wizerunkiem Maryi Sługa Boży został Jej ofiarowany przez matkę jeszcze przed swoim urodzeniem. Po poświęceniu wizerunku Matki Bożej Niegowickiej uczestnicy uroczystości w skupieniu wysłuchali recytacji poematu U stóp mej Pani, który br. Anzelm napisał jako nowicjusz, w 1903 r.
Kolejnym aktem było odsłonięcie i poświęcenie tablicy pamiątkowej, umieszczonej na Domu Pamięci Sługi Bożego. Odsłonięcia dokonali: m. Maria Narcyza Chmura - przełożona generalna Zgromadzenia oraz o. dr Otto Filek OCD - długoletni świadek życia Sługi Bożego oraz wydawca jego pism. Przed poświęceniem tablicy o. Otto Filek wygłosił przemówienie, w którym na tle tysiącletnich dziejów chrześcijańskiej Polski ukazał historyczne znaczenie tego miejsca, z którego wyrósł wybitny syn polskiego ludu, wychowanek św. Rafała Kalinowskiego, gorliwy zakonnik i kapłan, czciciel Jezusa i Maryi. W swoim życiu spełniał w zakonie karmelitańskim wiele odpowiedzialnych zadań, m.in. założył w Wadowicach Niższe Seminarium, był pięciokrotnie wybierany na przełożonego polskiej prowincji Karmelu, założył w Rzymie międzynarodową wyższą uczelnię karmelitańską „Teresianum”, papieże: Pius XI i Pius XII powierzali mu trudne zadania wizytatora apostolskiego i konsultora kongregacji watykańskich, które to zadania spełniał w duchu posłuszeństwa Kościołowi, z wielkim poświęceniem i roztropnością. W swoim długim życiu odznaczał się pokorą, prostotą, miłością i cierpliwością w cierpieniach duchowych i fizycznych. Kontemplacyjno-apostolskiemu Zgromadzeniu Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus, założonemu przy współudziale sługi Bożej m. Teresy Kierocińskiej, które dziś liczy ponad 500 członkiń i pracuje w 12 krajach, przekazał charyzmat dziecięctwa Bożego. Był oddany całkowicie Bogu i uświęceniu dusz, a jego świątobliwe życie bada obecnie Kościół w toczącym się procesie beatyfikacyjnym w archidiecezji łódzkiej, gdzie dane mu było zakończyć swoje życie. Uroczystościom w Marszowicach towarzyszyła modlitwa o wstawiennictwo Sługi Bożego w sprawach Kościoła, naszej ojczyzny, rodzin oraz o łaskę jego rychłej beatyfikacji.
Proces beatyfikacyjny Ojca Anzelma rozpoczął się w Łodzi 2 lutego 2002 r. Obecnie trwają prace nad badaniem pism i dokumentów dotyczących jego życia i działalności. W łódzkim kościele Ojców Karmelitów Bosych znajduje się grób Ojca Anzelma, przy którym wierni przez jego wstawiennictwo wypraszają potrzebne łaski. Każdego 15. dnia miesiąca o godz. 18.00 w kościele przy ul. Liściastej 9 odprawiana jest Msza św. o beatyfikację o. Anzelma Gądka. Do Postulacji Sługi Bożego, znajdującej się w łódzkim Domu zakonnym Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus przy ul. Złocieniowej 38, tel. (0-42) 659-24-97; 659-21-77, napływają listy z różnych stron Polski z podziękowaniami, a także z prośbą o modlitwę przy jego grobie.
W naszym Domu znajduje się również Muzeum Sługi Bożego, które jest udostępnione zwiedzającym. Przychodzą je zwiedzać grupy młodzieży i dzieci ze swoimi wychowawcami lub katechetami oraz osoby indywidualne. Można również nabyć publikacje pism duchowych Ojca Anzelma w wydawanej przez Zgromadzenie serii „Biblioteka Założyciela”. Dotychczas wydano osiem tomów (dziewiąty w przygotowaniu). Zapraszamy również na stronę internetową Zgromadzenia: www.karmelitanki.pl.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Bernard z Clairvaux – człowiek z Jasnej Doliny

[ TEMATY ]

święty

święci

św. Bernard z Clairvaux

wikipedia.org

św. Bernard z Clairvaux

św. Bernard z Clairvaux

Nauczanie i uprawianie teologii w środowisku wspólnoty klasztoru miało w średniowieczu pogłębiać duchowość. W XII wieku wybitnym przedstawicielem teologii monastycznej był Bernard z Clairvaux, opat cystersów, który przysporzył zakonowi ogromną liczbę nowych braci; za jego słowem i postawą poszło wielu, ponadto w ciągu całego życia założył 68 nowych klasztorów i objął swoim kierownictwem 160.

Bernard urodził się k. Dijon – stolicy Burgundii, w roku 1090. Jego rodzice byli pobożni. Ojciec był rycerzem i doradcą księcia Burgundii, matka pochodziła z możnego rodu. Po śmierci matki 17-letni chłopiec oddał się w opiekę Matce Bożej, jednak u progu dorosłości przeżył załamanie wewnętrzne. Trwająca 2 lata walka z pustką duchową przyniosła niezwykłe owoce. 22-letni młody człowiek wrócił do Boga i zapragnął życia w oddaleniu od świata. Uczynił to, pociągając za sobą ojca, kilku krewnych i niemal dwudziestu przyjaciół. Po 3 latach życia w cysterskim opactwie w Citeaux, wybudował i objął klasztor w dzikiej kotlinie Szampanii, a miejscu temu po oswojeniu nadał nazwę Clairvaux – Jasna Dolina. Przez 38 lat był tam opatem, jednak jego działalność nie ograniczyła się ani do tego miejsca, ani do ludzi, którymi przewodził. Zreformował życie klasztorne, brał udział w istotnych wydarzeniach politycznych i kościelnych, wiele podróżował, utrzymywał kontakty z wszystkimi ważniejszymi postaciami swoich czasów. Jego zdanie i poparcie były decydujące m.in. podczas organizowania drugiej wyprawy krzyżowej w 1147 r. Zmarł 20 sierpnia 1153 r. Do chwały świętych wyniósł go Aleksander III w 1174 r. Doktorem Kościoła ogłosił go Pius VIII w 1830 r.
CZYTAJ DALEJ

Które przykazanie w Prawie jest największe?

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

adobe.stock.pl

Wizja doliny wysuszonych kości należy do czasu po roku 587, gdy Izrael utracił ziemię, świątynię, króla i - jak sam mówi - nadzieję. Bóg cytuje tę skargę dosłownie: „wyschły kości nasze, minęła nadzieja nasza, już po nas”. Prorok zostaje postawiony pośrodku doliny pełnej kości „bardzo wyschłych” - śmierć dawna i dopełniona hańbą braku pogrzebu, który w Izraelu oznaczał zerwanie więzi z ziemią ojców i pamięcią wspólnoty. Na pytanie: „synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?” Ezechiel nie odpowiada ani „tak”, ani „nie”: „Panie Boże, Ty to wiesz” - pokora, która oddaje sprawę Temu, kto jedyny zna drogę ze śmierci do życia. Ożywienie dokonuje się dwustopniowo, według wzorca stworzenia człowieka z Rdz 2,7: najpierw prorokowanie do kości - zbliżają się z trzaskiem, pokrywają ścięgnami, ciałem i skórą, „ale ducha w nich nie było”; potem prorokowanie do ducha. Cała scena gra wieloznacznością hebrajskiego rûaḥ, które w tych czternastu wersetach oznacza kolejno wiatr, strony świata („od czterech wiatrów”), tchnienie i Ducha Bożego - jedno słowo spina meteorologię, anatomię i pneumatologię, bo życie na każdym poziomie jest darem tego samego Boga. Wyjaśnienie wskazuje pierwszy sens: kości to „cały dom Izraela”, otwarcie grobów to wyprowadzenie z wygnania. Lecz obrazy sięgnęły dalej, niż sięgała odbudowa polityczna - judaizm i chrześcijaństwo odczytały w nich zapowiedź zmartwychwstania umarłych; freski synagogi w Dura Europos z III wieku ilustrują tę wizję właśnie tak, a liturgia Kościoła czyta ją w wigilię Zesłania Ducha Świętego. Ireneusz sięgał po nią w obronie zmartwychwstania ciała: skoro Bóg na początku ulepił człowieka z prochu, może też ożywić wyschłe kości - ciało jest Jego dziełem, nie przeszkodą. Refren „i poznacie, że Ja jestem Pan” mówi o poznaniu przez doświadczenie: lud, który uważa się za martwy, pozna Boga po tym, że żyje.
CZYTAJ DALEJ

Parafia wprowadziła płatność za parking w formie... modlitwy

2026-08-20 20:56

[ TEMATY ]

parking

Adobe Stock

Parafia w podpoznańskim Skórzewie wprowadziła niecodzienne opłaty za postój na parkingu. Za jedną godzinę postoju kierowcy „zapłacą” odmawiając modlitwę „Ojcze nasz”.

Posługę duszpasterską w parafii pw. św. Marcina i Wincentego oraz w parafii pw. bł. Stefana Wyszyńskiego w Skórzewie pełnią ojcowie paulini, którzy przejęli sąsiadujące ze sobą parafie położone w archidiecezji poznańskiej po nawiedzeniu Obrazu Jasnogórskiego w latach 2019-2022.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję