Reklama

Wydarzenia z diecezji

Dzień Papieski

Dzień Papieski roku 2005 miał bez wątpienia szczególny klimat. To było tak, jakbyśmy obchodzili imieniny bez samego Solenizanta. I dlatego z jednej strony silną falą powróciły do nas wspomnienia kwietniowych dni żałoby po śmierci Jana Pawła II, ale z drugiej strony towarzyszyła nam zarówno wiara, że „teraz spogląda on na nas z domu Ojca”, jak i nadzieja w rychłą beatyfikację Papieża „z dalekiego kraju”. W Płocku ten dzień, podobnie jak we wszystkich polskich miastach i miejscowościach, miał specjalną oprawę.

Niedziela płocka 48/2005

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Już od rana przed miejscami upamiętniającymi pobyt Ojca Świętego w Płocku gromadziły się grupki ludzi zadumanych i modlących się w ciszy. Znów zapłonęły morza lampionów, pojawiły się kwiaty i wieńce. Przed kościołami można było spotkać wolontariuszy zbierających ofiary na Fundację „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Dzięki tej wyjątkowej zbiórce Dzień Papieski staje się nie tylko dniem refleksji i modlitwy, ale i konkretnego czynu miłosierdzia. Ofiary zebrane w Płocku, jak i w całej diecezji, będą wykorzystane na dalsze kształcenie pochodzących z niej 29 stypendystów.
Obchody tegorocznego Dnia Papieskiego w Płocku rozpoczęły się uroczystą Liturgią, sprawowaną w katedrze przez Biskupa Romana. U stóp prezbiterium przy portrecie Ojca Świętego na czas liturgii zapłonęła jedna z dwóch świec, ofiarowanych przez dzieci i młodzież z Płocka Janowi Pawłowi II podczas jego pamiętnej wizyty w naszym mieście (jedna, pobłogosławiona wówczas przez Papieża, pozostała w katedrze; drugą identyczną zawieziono rok później do Watykanu). Ksiądz Biskup sprawował Liturgię w ornacie, w którym przed 14 laty w Płocku celebrował Mszę św. Jan Paweł II, a także w kielichu, ofiarowanym naszej diecezji przez Ojca Świętego w katedrze na zakończenie 42. Synodu Płockiego.
Przed rozpoczęciem Liturgii w znaczenie Dnia Papieskiego wprowadził wiernych ks. prał. Kazimierz Dziadak, który przypomniał, że w Płocku Dzień Papieski od chwili jego ustanowienia rozpoczyna jednocześnie Tydzień Kultury Chrześcijańskiej.
O Ojcu Świętym jako orędowniku prawdy mówił w swoim kazaniu Biskup Roman, nawiązując do myśli przewodniej przeżywanego Dnia Papieskiego. „Całe życie i nauczanie Jana Pawła II - mówił Ksiądz Biskup - skupiało się wokół głoszenia prawdy o Bogu i Jego miłości ku nam, prawdy o człowieku i jego przeznaczeniu, prawdy o świecie i jego funkcjonowaniu, prawdy o życiu i rodzinie, prawdy o miłości i miłosierdziu, prawdy o przebaczeniu, wierności, prawdy o życiu społecznym i politycznym. Jakże wielkie bogactwo tej prawdy pozostawił nam w swoich dokumentach, orędziach, przemówieniach i homiliach. A słowa głoszonej prawdy potwierdzał swoim życiem aż po ostatnie chwile. (...)
Ojciec Święty Jan Paweł II nie głosił jakiejś teorii prawdy, nie bronił bliskiej mu jej koncepcji czy definicji - mówił dalej Biskup Roman. - W jego ustach posiadał ona kształt osoby, Osoby Chrystusa. Chrystus był kimś, kto drogi Bożej w prawdzie naucza, był kimś, kto jest samą Prawdą; prawdą o człowieku i dla człowieka. Chrystus bowiem objawia człowieka samemu człowiekowi. Charakterystyczną cechą prawdy w nauczaniu Jana Pawła II było jej uwewnętrznienie. Nie była prawdą na pokaz, prawdą retoryczną, medialną, reklamową, nie dało się jej sprowadzić do jakiegoś poglądu. Prawda w nauczaniu Ojca Świętego była jego osobistą prawdą. Prawdą przeżywaną i doświadczaną w głębokim zjednoczeniu z Chrystusem, prawdą polegającą na zgodności słów, gestów, zachowań z własnym przekonaniem. Prawdą zabarwioną purpurą własnej krwi - stąd jej niezwykła moc” - podkreślił Ksiądz Biskup.
Tuż po Mszy św. jej uczestnicy zgromadzili się wokół pomnika Jana Pawła II, przed którym już płonęło wiele zniczy. Tu płocczanie na czele z Biskupem Romanem i prezydentem miasta Mirosławem Milewskim oddali hołd Papieżowi, składając wieniec. Ksiądz Biskup przewodniczył także modlitwie o rychłą beatyfikację Ojca Świętego.
Płocczanie, którzy udali się tego dnia pod papieski pomnik, do katedry, albo po prostu na niedzielny spacer nad Wisłę, mogli obejrzeć zainstalowaną przed Domem pod Trąbami wystawę fotograficzną przygotowaną przez Zarząd Akcji Katolickiej naszej diecezji. Ekspozycję otworzyli uroczyście Biskup Roman oraz Prezydent Płocka. Wystawie nadano tytuł Nasze spotkania z Ojcem Świętym. Kilkadziesiąt dużych fotogramów dokumentowało pobyt Jana Pawła II w Płocku w czerwcu 1991r., wizyty płocczan w Watykanie oraz pogrzeb Papieża Polaka i czas narodowej żałoby. Ekspozycja, zgodnie z zapewnieniem prezes Akcji Katolickiej Danuty Janickiej, spod Domu pod Trąbami powędrowała w następnych dniach do poszczególnych parafii płockich.
Dzień Papieski stał się także okazją wynagrodzenia tym, którzy trudzili się, biorąc udział w konkursach poświęconych osobie Jana Pawła II. Pierwszy z nich, przebiegający pod hasłem Pontyfikat Jana Pawła II w moim życiu, zorganizowany został przez Akcję Katolicką. Pod względem wiekowym mógł w niej wziąć udział właściwie każdy: dzieci, młodzież i dorośli. Trzeba jednak było oczywiście posiadać pewne umiejętności literackie, ale nie tylko. Potrzebna była także znajomość nauczania i misji Jana Pawła II, osobiste zaangażowanie oraz indywidualny sposób ujęcia tematu - te właśnie elementy stanowiły kryteria w ocenie prac. Spośród 29 nadesłanych prac wyróżniono i nagrodzono 15.
Autorkami najlepszych prac w pierwszej kategorii okazały się: Marta Woźniak ze Szkoły Podstawowej nr 3 im. K. Makuszyńskiego w Płocku, Ewa Czopko ze Szkoły Podstawowej im. M. Kopernika w Serocku, Małgorzata Pyszniak z Gimnazjum nr 1 im. KEN w Ciechanowie oraz Agnieszka Lewandowska z Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych im. Wł. Wolskiego w Serocku. Natomiast w kategorii osób dorosłych nagrodę główną zdobyła praca Bożeny Tomaszewskiej z Pułtuska. W gronie dziecięcych i młodzieżowych zdobywców II nagrody znaleźli się: Magdalena Pniewska ze Szkoły Podstawowej nr 3 w Płocku, Tomasz Mierzejewski z Gimnazjum w Chalinie oraz Anna Maciejewska z Gimnazjum im. R. Traugutta w Serocku. III nagroda powędrowała do Magdaleny Wyszkowskiej z Gimnazjum nr 3 w Ciechanowie.
W konkursie przyznano także wyróżnienia, w tym 3 dla uczennic z Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Serocku: Katarzyny Gemzy, Moniki Jakubczak i Joanny Zając, a także 3 w kategorii osób dorosłych: dla Marii Rzeszotarskiej z Sierpca, Beaty Żabki z Zofiówki oraz Katarzyny Olszewskiej z Zakrzewa. Wszyscy uczestnicy konkursu wraz z opiekunami spotkali się w południe w Domu Biskupim, gdzie laureaci i wyróżnieni otrzymali zasłużone nagrody.
Drugi konkurs, tym razem plastyczny, zorganizowany został przez Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. Za jego temat posłużyły słowa samego Ojca Świętego: Kiedy myślę Ojczyzna... Prace konkursowe oceniano w dwóch grupach wiekowych. W pierwszej główną nagrodę zdobyły: Martyna Witkowska i Katarzyna Adamkiewicz z Gimnazjum w Drobinie; natomiast III nagrody przyznano Ewie Sosnowskiej i Weronice Wachol z Gimnazjum w Siedlinie. Wyróżnienie zaś przypadło Małgorzacie Rólce z Siedlina. W drugiej grupie wiekowej przyznano tylko wyróżnienia dla: Renaty Rosińskiej i Krzysztofa Felczaka oraz Sylwii Kłodowskiej z Zespołu Szkół Leokadii Bergerowej w Płocku. Zwycięzcy konkursu otrzymali pamiątkowe dyplomy i nagrody tuż po południowej Mszy św. w kościele farnym.
Na chcących przeżyć głębiej tegoroczny Dzień Papieski czekało także wiele spotkań i imprez popołudniowych. Płocka parafia pw. Świętego Krzyża przygotowała przedstawienie Gody w Kanie Galilejskiej na podstawie powieści Romana Brandstaettera Jezus z Nazaretu, natomiast po wieczornej Mszy św. w parafii pw. św. Jadwigi odbył się koncert ku czci Jana Pawła II. Jednocześnie w katedrze koncertowała Płocka Orkiestra Symfoniczna, a płoccy aktorzy zaprezentowali fragmenty dramatu Jeremiasz Karola Wojtyły. W refleksji nad pontyfikatem polskiego Papieża mogła pomóc wygłoszona w sanktuarium Miłosierdzia Bożego prelekcja ks. prof. Henryka Seweryniaka poświęcona Chrystusowi Jana Pawła II, natomiast Katolickie Radio Płock przygotowało dla swoich słuchaczy trwający przez cały dzień konkurs, poświęcony osobie i nauczaniu Ojca Świętego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Bernard z Clairvaux – człowiek z Jasnej Doliny

[ TEMATY ]

święty

święci

św. Bernard z Clairvaux

wikipedia.org

św. Bernard z Clairvaux

św. Bernard z Clairvaux

Nauczanie i uprawianie teologii w środowisku wspólnoty klasztoru miało w średniowieczu pogłębiać duchowość. W XII wieku wybitnym przedstawicielem teologii monastycznej był Bernard z Clairvaux, opat cystersów, który przysporzył zakonowi ogromną liczbę nowych braci; za jego słowem i postawą poszło wielu, ponadto w ciągu całego życia założył 68 nowych klasztorów i objął swoim kierownictwem 160.

Bernard urodził się k. Dijon – stolicy Burgundii, w roku 1090. Jego rodzice byli pobożni. Ojciec był rycerzem i doradcą księcia Burgundii, matka pochodziła z możnego rodu. Po śmierci matki 17-letni chłopiec oddał się w opiekę Matce Bożej, jednak u progu dorosłości przeżył załamanie wewnętrzne. Trwająca 2 lata walka z pustką duchową przyniosła niezwykłe owoce. 22-letni młody człowiek wrócił do Boga i zapragnął życia w oddaleniu od świata. Uczynił to, pociągając za sobą ojca, kilku krewnych i niemal dwudziestu przyjaciół. Po 3 latach życia w cysterskim opactwie w Citeaux, wybudował i objął klasztor w dzikiej kotlinie Szampanii, a miejscu temu po oswojeniu nadał nazwę Clairvaux – Jasna Dolina. Przez 38 lat był tam opatem, jednak jego działalność nie ograniczyła się ani do tego miejsca, ani do ludzi, którymi przewodził. Zreformował życie klasztorne, brał udział w istotnych wydarzeniach politycznych i kościelnych, wiele podróżował, utrzymywał kontakty z wszystkimi ważniejszymi postaciami swoich czasów. Jego zdanie i poparcie były decydujące m.in. podczas organizowania drugiej wyprawy krzyżowej w 1147 r. Zmarł 20 sierpnia 1153 r. Do chwały świętych wyniósł go Aleksander III w 1174 r. Doktorem Kościoła ogłosił go Pius VIII w 1830 r.
CZYTAJ DALEJ

Łaska jest szeroka, ale nie jest automatyczna - trzeba ją przyjąć całym życiem

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Odnowa, którą zapowiada Ezechiel, ma zdumiewające uzasadnienie: „nie z waszego powodu to czynię, domu Izraela, ale dla świętego imienia mojego” (36,22). Klęska i wygnanie ludu stały się wśród narodów bluźnierstwem - mówiono: „to jest lud Pana, a musieli opuścić Jego ziemię” - jak gdyby Bóg Izraela okazał się bezsilny. Pan działa więc, by uświęcić swoje imię na oczach narodów; powrót z rozproszenia jest wydarzeniem teologicznym, zanim stanie się politycznym. Sercem wyroczni jest anatomia nawrócenia, którego człowiek sam nie potrafi dokonać. „Pokropię was czystą wodą” - obraz zaczerpnięty z rytuałów oczyszczenia Tory (por. Lb 19) - usuwa nieczystość i bożki. Potem następuje operacja głębsza: „dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała”. Warto zauważyć rozwój wewnątrz samej księgi: wcześniej Ezechiel wzywał - „uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha” (18,31); teraz Bóg bierze na siebie to, czego wezwanie nie zdołało sprawić. Zbiega się to z Jeremiaszową obietnicą Prawa wypisanego na sercach (Jr 31,33): oba głosy wygnania wiedzą już, że przymierze przetrwa tylko wtedy, gdy posłuszeństwo stanie się darem, nie samą powinnością. Zwieńczeniem jest zdanie: „Ducha mojego chcę tchnąć w was” - nie tylko nowego ducha ludzkiego, lecz Ducha samego Boga, który sprawi postępowanie według przykazań. Kościół czyta tę wyrocznię w Wigilię Paschalną, tuż przed liturgią chrzcielną - woda, nowe serce i Duch znalazły tam swoje wypełnienie. Formuła przymierza domyka całość: „będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem” - odnowiony człowiek jest zdolny do wierności, ponieważ wierność została mu najpierw darowana.
CZYTAJ DALEJ

Od Wadowic po Brazylię. Jan Paweł II wciąż łączy pokolenia

2026-08-20 16:54

[ TEMATY ]

Watykan

św. Jan Paweł II

pielgrzymi

grób św. Jana Pawła II

@Vatican Media

Jak w każdy czwartek pielgrzymi z różnych stron Polski i świata modlili się przy grobie św. Jana Pawła II (na zdjęciu Grupa z Radomska)

Jak w każdy czwartek pielgrzymi z różnych stron Polski i świata modlili się przy grobie św. Jana Pawła II (na zdjęciu Grupa z Radomska)

Pobudka o czwartej rano, prezent na 50. urodziny i wspomnienia sięgające czasów, gdy Karol Wojtyła był jeszcze kardynałem. Przy grobie św. Jana Pawła II spotykają się pielgrzymi z Polski i Brazylii, a wraz z nimi różne pokolenia. Ci, którzy pamiętają Papieża, przekazują swoje wspomnienia młodym. Ci zaś zaczynają odkrywać Jana Pawła II już nie tylko z opowieści rodziców.

Bernada przyjechała do Rzymu z trojgiem dzieci. W dniu 50. urodzin dostała od nich prezent, o którym marzyła od lat - Mszę św. przy grobie Jana Pawła II. „Właściwie to dzieci mnie tutaj przywiozły. Zrobiły mamie niespodziankę” - mówi. Na Eucharystię trzeba było wstać wcześnie. „To było silniejsze. Czekaliśmy na ten moment tyle lat” - opowiada ze łzami w oczach.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję