Reklama

Niedziela Wrocławska

Transitus zdarza się raz

Transitus to nabożeństwo upamiętniające przejście św. Franciszka do Wieczności. Od wielu wieków, trzeciego października wieczorem, rodzina franciszkańska gromadzi się, by przypomnieć sobie ostatnie chwile Biedaczyny z Asyżu. Zakonnicy, trzymając zapalone świece, odczytują fragment Ewangelii św. Jana (J 13,1) i śpiewają Psalm 142, tak jak w chwili śmierci uczynił ich Założyciel. Nabożeństwo ma charakter dziękczynny.

Radek Mokrzycki

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Franciszek umierał w cierpieniu i pełen lęku o losy zakonu. Prosił, by go położyć na ziemi, obok ukochanej kapliczki Matki Bożej Anielskiej (Porcjunkula). Odchodząc błogosławił swym braciom. Pochowano go w kościele św. Jerzego w Asyżu. Cztery lata później, w roku 1230, jego ciało przeniesiono do bazyliki św. Franciszka, gdzie spoczywa do dziś.

W tym roku we Wrocławiu Transitus obchodzono w trzech parafiach: św. Augustyna, św. Alberta Wielkiego oraz św. Antoniego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W karłowickim kościele wspólnota franciszkańska zgromadziła się bardzo licznie. Klerycy Wyższego Seminarium Duchownego Franciszkanów, chcąc nawiązać do współczesnej kondycji Kościoła, przypomnieli troskę św. Franciszka o braci, którzy odchodzili z zakonu. Bóg wówczas zapewnił go, że Święty ma żyć i modlić się jak dotychczas, a całą resztę zostawić Jemu. Obdarzony zaufaniem Bóg obiecał, że zakon franciszkański będzie trwał do końca świata.

- Kryzysy, które się w życiu pojawiają w większości przypadków rodzą się z nadmiernych oczekiwań – mówił o. Alan Brzyski, prowincjał franciszkanów - Nagi Franciszek kazał się położyć na nagiej ziemi. Pozbył się wszelkich oczekiwań, wyobrażeń i złudzeń, że cokolwiek może się zmienić, poza nim samym. Słuchał Ducha Świętego i wiedział, że wszystko jest dobre. Nie dlatego, że wpisuje się idealnie w jego oczekiwania, ale dlatego, że stworzył to Bóg.”

Reklama

W czasie nabożeństwa wierni byli świadkami publicznego wyznania wiary br. Nikodema i br. Izajasza, którzy w sobotę 5. października, w tej samej świątyni, złożyli profesję wieczystą.

Po uroczystym błogosławieństwie relikwiami Świętego z Asyżu, każdy z uczestników mógł osobiście uczcić św. Franciszka.

Na znak obecności Boga w codzienności, wierni otrzymali pudełko zapałek z fragmentem Pieśni Słonecznej: „Pochwalony bądź, Panie mój przez brata ogień, którym rozświetlasz noc: i jest on piękny, i radosny, i krzepki, i mocny.”

Niech każda zapałka przypomina nam o Bożej obecności i działaniu. Niech jej ciepło rozgrzewa w nas miłość, a światło nie pozwala schodzić z drogi ku świętości.

2019-10-04 14:33

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

40 pytań Jezusa: „Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Wdzięczność jest znakiem dojrzałej wiary.
CZYTAJ DALEJ

„Boże, miej litość dla mnie, grzesznika”

2026-02-14 11:01

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Oz 6 brzmi jak modlitwa odmawiana pośród klęski północnego królestwa. Wołanie „Chodźcie, wróćmy do Pana” używa czasownika (šûb), który w Biblii oznacza zawrócenie z obranej drogi. Tekst nie pudruje rzeczywistości: Bóg „rozszarpał” i „uderzył”, a jednak ten sam Bóg „uleczy” i „opatrzy”. Wers o „dwóch dniach” i „dniu trzecim” ma w języku semickim odcień krótkiego czasu, po którym przychodzi odnowa. Hieronim czyta tu także zapowiedź trzeciego dnia zmartwychwstania Chrystusa i podniesienia człowieka do życia (Commentaria in Osee 6,1-2). Następny werset rozwija temat „poznania” Boga (daʿat ʾĕlōhîm). Chodzi o poznanie przez posłuszeństwo i wierność. Obraz „zorzy” oraz „deszczu wczesnego i późnego” (yoreh, malqôš) odwołuje się do rolniczej pamięci Palestyny. Pierwsze deszcze otwierają zasiew, późne doprowadzają kłos do dojrzałości. Kontrast pada w słowach o „miłości” (ḥesed) podobnej do porannej chmury i rosy, która szybko znika. Prorok odsłania nawrócenie krótkie, emocjonalne, bez trwałej zmiany. Wers 5 mówi o słowie prorockim, które tnie jak narzędzie chirurga. Hieronim porównuje je do opatrunków i zabiegów, które bolą, a ratują. Punkt kulminacyjny brzmi: „Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń”. Hebrajskie nazwy zebaḥ i ʿōlāh wskazują odpowiednio ofiarę krwawą i całopalenie spalone w całości. Ozeasz ustawia je niżej niż miłosierdzie i prawdę życia. Hieronim dopowiada, że Bóg nie szuka mnożenia zwierząt na ołtarzu, lecz ocalenia wierzących i przemiany grzesznika (Commentaria in Osee 6,6). Ten werset stanie się dla Jezusa kluczem w sporach o pobożność bez miłosierdzia (Mt 9,13; 12,7).
CZYTAJ DALEJ

Zmarł ks. prof. Tadeusz Reroń

2026-03-14 14:25

Adobe Stock

Kapłan ten zmarł 13 marca 2026 r. w wieku 75 lat życia i 50 lat kapłaństwa.

Ksiądz Tadeusz Stanisław Reroń urodził się 8 maja 1950 roku we Wrocławiu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1975 roku z rąk bpa Wincentego Urbana i został skierowany jako wikariusz do parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Strzegomiu [1975-1984], a następnie jako wikariusz do katedry pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu [1984- 1985]. W 1985 roku został skierowany na studia specjalistyczne na KUL w zakresie teologii moralnej. Po powrocie ze studiów, w 1989 roku został mianowany duszpasterzem akademickim w Centralnym Ośrodku Duszpasterstwa Akademickiego (CODA) „Czwórka” we Wrocławiu [1989 -1994]. Z kolei od 1995 roku był duszpasterzem akademickim w CODA „Maciejówka” we Wrocławiu. Pełnił tę posługę do 2000 roku. W kolejnych latach prowadził szeroką działalność duszpastersko - naukową, angażując się także w organizację wydarzeń kościelnych, komisje archidiecezjalne oraz pracę z ludźmi nauki i środowiskiem akademickim. Równolegle rozwijał karierę naukową w Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu jako teolog moralista i specjalista w dziedzinie bioetyki, pełniąc funkcje dydaktyczne, kierownicze i naukowe oraz uzyskując habilitację. Jest autorem licznych publikacji naukowych, uczestnikiem międzynarodowych środowisk teologicznych oraz aktywnym członkiem wielu krajowych i zagranicznych stowarzyszeń naukowych.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję