Drodzy Czytelnicy,
Umiłowani w Chrystusie
Bracia i Siostry!

Celebrując Misterium Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa, z serca ludzkiego wyrywa się wdzięczny głos: O, jak niepojęta jest Twoja miłość. Aby wykupić niewolnika, wydałeś swego Syna. O, zaiste konieczny był grzech Adama, który został zgładzony śmiercią Chrystusa! O, szczęśliwa wina, skoro ją zgładził tak wielki Odkupiciel! /Exultet/. Miłosierny Bóg w fakcie zmartwychwstania swojego Syna wyznaczył miarę złu i nie pozwolił, aby po tragedii grzechu ogarnęły człowieka strach i ciemność.
W uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego objawia się Kościołowi i rodzinie ludzkiej dobroć Boga, który słyszy wołanie człowieka spragnionego pomocy, wsparcia czy zrozumienia i troskliwie prowadzi go drogami zbawienia. Blask zwycięstwa Chrystusa nad grzechem i śmiercią rodzi nadzieję i z wdzięczności przynagla do oddania swoich sił na rzecz rozwoju pełni człowieczeństwa.
Życzę, aby radość ze zmartwychwstania Pana i doznanie Jego miłosierdzia pomagały nam objąć Chrystusowym „spojrzeniem” liczne pustynie ludzkiego ubóstwa.