14 sierpnia na Jasną Górę dotarła jubileuszowa, 25. Piesza Pielgrzymka z Płocka do Częstochowy. Hasłem tegorocznej pielgrzymki były słowa „Zawierzyć Maryi”, przypominające o zawierzeniu narodu polskiego Bogu przez Maryję, którego dokonał przed 50 laty Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński. W trud pielgrzymowania wpisywały się słowa Prymasa Tysiąclecia, za którym pątnicy wołali do Matki Bożej: „W Twoje dłonie składamy naszą przeszłość i przyszłość, całe nasze życie narodowe i społeczne, Kościół Syna Twego i wszystko, co miłujemy w Bogu”.
W 9 grupach jubileuszowej pielgrzymki wędrowało 1787 pątników, którym towarzyszyło 1384 pielgrzymów duchowych. Największą z grup była grupa brązowa, licząca 202 pielgrzymów, najwięcej, bo 226 pielgrzymów duchowych towarzyszyło grupie biało-czerwonej. W Pielgrzymce wędrowało 34 kapłanów, 41 kleryków i 7 sióstr zakonnych. W grupie jubileuszowej, której pątnicy przeszli cały pierwszy dzień aż do Sokołowa, pielgrzymowało 208 osób. Najstarszym pątnikiem był 83-letni Kazimierz Żółkowski z grupy brązowej, najmłodszym - 2-letni Bartosz Sobczyński z grupy błękitnej.
Tradycyjnie już podczas Mszy św. w Głogowcu pielgrzymujące małżeństwa odnowiły swoje przyrzeczenia małżeńskie, na Górze św. Małgorzaty księża neoprezbiterzy sprawowali swoje pielgrzymkowe prymicje, Msza św. w Klukach sprawowana była w intencji misji, w Ważnych Młynach 62 osoby złożyły deklarację przystąpienia do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, 132 pątników przyjęło podczas pielgrzymki szkaplerz, a 82 pielgrzymów włączyło się w dzieło Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego.
Na Jasną Górę pielgrzymi dotarli rankiem w wigilię uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, aby pokłonić się Matce Bożej i o 9.00 uczestniczyć we Mszy św. na Szczycie Jasnej Góry. Płocką pielgrzymkę do Częstochowy wprowadził bp Roman Marcinkowski, który na czele grupy pomarańczowej przeszedł ostatni etap z Wierzchowiska na Jasną Górę.
Pieśń nad Pieśniami osiąga tutaj jeden z najwyższych szczytów całej księgi. Oblubienica prosi: „Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu”. W świecie starożytnym pieczęć potwierdzała własność, chroniła i uwierzytelniała. Zostawiała znak, który każdy umiał rozpoznać. Prośba dotyka więc trwałości więzi. Serce oznacza wnętrze człowieka, jego pamięć i wolę. Ramię oznacza działanie. Miłość ma przeniknąć jedno i drugie: być obecna w sercu i w czynie. To przynależność przeżywana całą osobą, trwalsza niż chwilowe wzruszenie.
Dalej pada zdanie: „Miłość jest potężna jak śmierć”. W ludzkim doświadczeniu śmierć sięga po każdego. Pieśń zestawia z nią miłość, by ukazać jej siłę i nieustępliwość. Kolejny obraz mówi o żarliwości nieustępliwej jak Szeol - o przywiązaniu, które obejmuje serce całe i niepodzielone. W samym środku wersetu pojawia się zwrot rzadki: „płomień Pański”. Hebrajskie słowo zachowuje skróconą postać imienia Boga. Miłość okazuje się więc ogniem, którego ostateczne źródło bije w samym Panu. Wielkie wody i rzeki nie zdołają jej zagasić. W Biblii wody oznaczają zwykle chaos i zagrożenie; tutaj przegrywają. Ostatnie zdanie odrzuca handel: miłości nie kupuje się za cały majątek domu. Hipolit Rzymski, autor najstarszego chrześcijańskiego komentarza do tej księgi, w szukającej Oblubienicy widział niewiasty, które o świcie biegły do grobu Jezusa. Orygenes odczytywał te słowa jako wezwanie do więzi obejmującej pamięć, wolę i wierność. Kościół słyszy w nich także miłość Boga do duszy i do Kościoła. Ten ogień pozostaje jedyny.
Święta Marto, przyjaciółko Jezusa, kobieto wiary i ufności, patronko spraw trudnych i po ludzku beznadziejnych, przychodzimy do Ciebie z naszymi troskami, lękami i cierpieniami. Ty doświadczyłaś bólu po śmierci brata Łazarza, a jednocześnie usłyszałaś z ust Chrystusa słowa: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem”. Wstawiaj się za nami, abyśmy nawet w najciemniejszych chwilach nie tracili nadziei i ufali Bożej miłości.
Mniszki Klaryski od Wieczystej Adoracji w Kłodzku obchodzą 80-lecie przybycia do miasta sióstr wypędzonych ze Lwowa. Wraz z ich przyjazdem w 1946 r. rozpoczęła się w klasztornym kościele całodobowa adoracja Najświętszego Sakramentu, która trwa nieprzerwanie do dziś. Główne uroczystości jubileuszowe odbędą się 9 i 11 sierpnia.
Historia kłodzkiej wspólnoty rozpoczęła się 26 maja 1946 r. Tego dnia do kościoła i klasztoru przy obecnej ul. Waleriana Łukasińskiego przybyło ze Lwowa 29 Franciszkanek od Najświętszego Sakramentu, należących do zgromadzenia znanego obecnie jako Zakon Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
