Seminarium Biskupa Abramowicza (PSBA) widzi siebie jako most. Aby (...) mógł być dobrze umocowany, musi stać na dwóch filarach. Tymi filarami są: polska kultura i doświadczenie, z którego pochodzą (klerycy), oraz amerykańska kultura i doświadczenie Kościoła, w którym będą duszpasterzować.
Zapewniamy dobrych księży dla archidiecezji Chicago, że służymy przyszłym potrzebom Polonii. Wielu naszych absolwentów pracuje zarówno w parafiach polonijnych, jak i niepolonijnych w całej diecezji, w przyszłości będą oni proboszczami dla Polonii. Bez nich wiele parafii pozbawionych byłoby duszpasterzy. Niewątpliwie, bez wyjątku, pomagają oni w zrozumieniu i docenieniu polskiej kultury w parafiach i u księży w całej diecezji.
W czasie, gdy potrzeby innych grup etnicznych są nagłaśniane, sprawy Polonii również wymagają ludzi, którzy by je promowali i nagłaśniali. W tym momencie nasi absolwenci ukazują uniwersalność Kościoła oraz słusznie panujące przekonanie, że Stany Zjednoczone są nadal miejscem szansy dla wszystkich ludzi.
Zapewniamy ciągłość języka polskiego, polskiej kultury. Seminarium Biskupa Abramowicza jest najlepszym rozwiązaniem, jakie mamy, aby zapewnić taką przyszłość; jest najlepszym sposobem służenia naszym ludziom.
W momencie, gdy polskie społeczeństwo staje się jakby mniej katolickie, gdy Unia Europejska otwiera drzwi na lepsze perspektywy życia, nie będziemy mogli polegać zbytnio na wspólnotach zakonnych (...). Już niektóre wspólnoty w Chicago, tam gdzie miało miejsce tradycyjne polskie duszpasterstwo, pozbyły się księży mówiących po polsku. W tym momencie księża ze Świętych Młodzianków (Seminarium Biskupa Abramowicza) sprawują Msze św. w trzech parafiach: Świętych Młodzianków, św. Anny oraz św. Maryi Anielskiej. Ta sytuacja się jedynie wzmoże w przyszłości.
Zachęcamy Was do budowania dobrych relacji z naszymi alumnami i wspierania PSBA.
(Fragmenty listu rektora Seminarium Biskupa Abramowicza, ks. Ryszarda J. Klajbora)
Czwarty dzień naszego pielgrzymowania pozwala nam zmienić nieco krajobraz naszej wędrówki. Dziś z pięknych, nizinnych terenów wyruszamy ku malowniczym wzgórzom Pogórza Przemyskiego. Nasz szlak prowadzi nas do miejsca, które od wieków nazywane jest „Jasną Górą Podkarpacia” – do Kalwarii Pacławskiej. To tutaj, na szczycie góry, w ciszy lasów i w rytmie dróżek kalwaryjskich, Maryja czeka na swoje dzieci w tajemnicy Matki Bożej Słuchającej.
Kalwaria Pacławska to miejsce szczególne, powierzone opiece synów św. Franciszka – Ojców Franciszkanów Konwentualnych. Centralnym punktem tego sanktuarium jest ołtarz łaskami słynącym obrazem Matki Bożej, który przybył tu z Kamieńca Podolskiego. Maryja na tym wizerunku ma odsłonięte ucho – to symbol Jej nieustannej gotowości, by słuchać naszych próśb, szeptów serca i cichych łez. Tutaj, na wzgórzu, Maryja nie tylko pociesza, ale przede wszystkim uczy nas trwania pod Krzyżem Jej Syna, co nadaje temu miejscu głęboki wymiar pasyjny. Historia tego miejsca wpisuje się od kilku wieków w niezwykły trud pielgrzymi, przybywających tu pątników.
Obraz Matki Bożej Niepokalanej z Dzieciątkiem w Przemyślu
Nasza jubileuszowa wędrówka sprowadza nas z kalwaryjskich wzgórz do serca Przemyśla, do barokowej świątyni Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To tutaj, w centralnym punkcie wspaniałego ołtarza, spoczywa skarb tego miasta – cudowny obraz Matki Bożej Niepokalanej. Choć nazywamy Ją Niepokalaną, wizerunek ten ukazuje nam Maryję w najpiękniejszej z Jej ról: jako Matkę trzymającą na ramieniu Boskie Dziecię.
Gdy stajemy przed tym obrazem, nasze oczy spotykają się z łagodnym, a jednocześnie pełnym powagi wzrokiem Maryi. Jej twarz, namalowana z niezwykłą precyzją na lipowej desce, emanuje pokojem. Jezus, spoczywający na Jej lewym ramieniu, prawą rączkę wznosi w geście błogosławieństwa, jakby chciał pobłogosławić każdy trud naszej pielgrzymki. W drugiej dłoni Maryja dzierży berło – znak, że jest Królową, ale Królową bliską, która nie panuje, lecz służy i kocha.
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
Nie ma tłumu. Nie ma świadków. Nie ma hałasu. Najważniejsze rzeczy w życiu często dzieją się po cichu. Cisza nie jest pustką. Jest przestrzenią, w której można usłyszeć więcej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.