Ks. Robert Gołębiowski: - Przedstawiliśmy ostatnio zasadnicze elementy składające się na modlitewny wymiar spotkań Waszej wspólnoty. Czy możliwe jest również scharakteryzowanie zarysu duchowości Odnowy?

Ks. Henryk Marczak: - Duchowość wspólnot oparta jest w większości na pięciu najważniejszych wyznacznikach bardzo zbliżonych do norm życia zakonnego, gdyż są to: czystość, ubóstwo, posłuszeństwo, pełnienie posługi i budowanie wspólnoty na łonie Kościoła. Krótko charakteryzując poszczególne cechy, trzeba powiedzieć, że czystość upatrujemy w zachowaniu szeroko rozumianej czystości w życiu przedmałżeńskim oraz przez zachowanie jej w małżeństwie według nauki Kościoła. Otwieramy się także na przyjęcie głębokiego doświadczenia tych, którzy nie wstępując w związek, pozostaną we wspólnotach i swojego pełnienia będą poszukiwać w relacji z Chrystusem. Natomiast ubóstwo praktykujemy poprzez składanie ofiar przez osoby pracujące. W miarę możliwości spieszymy z pomocą materialną siostrom i braciom ze wspólnoty oraz otwieramy się na wiele działań charytatywnych. Trudną zaś postawę posłuszeństwa poszukujemy w przyjmowaniu decyzji prowadzących wspólnoty, diakonie i małe grupy w zakresie, w jakim dotyczą one życia całej wspólnoty. Dotyczy to również wzrostu cnoty posłuszeństwa, przez którą każdy z członków wspólnoty otwiera się na rady duchowe, odnoszące się do życia osobistego, udzielane przez pasterza wspólnoty. Każdy członek wspólnoty powinien mieć w niej swoje miejsce, wyrażające się w pełnieniu także czwartego i piątego elementu, czyli w pełnieniu posługi służącej zbudowaniu wszystkich.
Reasumując, w drodze do świętości idziemy w towarzystwie świętych Kościoła, oczekując ujawnienia się we wspólnocie darów Ducha Świętego.

- Każda grupa modlitewna wyznacza pewną wizję formacji swoich członków. Jak to przebiega wewnątrz Waszych grup?

- Jest to rzecz fundamentalna. W dużym skrócie powiem tak: formacja w małej grupie powinna trwać od 3 do 5 lat i doprowadzić do powstania takiej relacji zaufania i autorytetu pomiędzy uczestnikiem a animatorem, że stworzy się w ten sposób relacja towarzyszenia duchowego. Formacja ta prowadzona jest w 3 etapach: grupa odkrywcza, grupa ucznia, grupa czynienia ucznia. Bardzo ważną częścią formacji jest udział w Seminarium Odnowy w Duchu Świętym, przygotowującym na doświadczenie wylania darów Ducha Świętego. Seminarium to czas zagłębienia się w łaskę chrztu św. i bierzmowania, aby odnaleźć w niej źródło i zasadę charyzmatów w życiu Kościoła. O dopuszczeniu do Seminarium decyduje animator.

- Ale podobnie jak w innych wspólnotach istnieją u Was diakonie. Jaka jest ich rola?

- Tak, niezależnie od formacji w małych grupach, we wspólnotach istnieją diakonie mające na celu sprawowanie posługi w określonej cząstce powołania wspólnoty. Na czele diakonii stoi lider diakonii wybierany przez przełożonych, po zasięgnięciu opinii diecezjalnego duszpasterza ruchu Odnowy. Każdy, kto odkrywa w swoim sercu powołanie do posługi, która jeszcze we wspólnocie nie jest realizowana, może zgłosić się do pasterza wspólnoty z prośbą o powołanie do istnienia nowej diakonii. Zasadniczo członkami diakonii są osoby, które przeżyły Seminarium Odnowy.