Ks. dr Andrzej Kielian, Dyrektor Wydziału Katechetycznego Kurii Metropolitalnej w Krakowie w opublikowanym dziś komunikacie informuje, że ograniczenia wynikające z decyzji organów państwa nie pozwalają na organizację uroczystości Pierwszej Komunii Świętej, rocznic Pierwszej Komunii Świętej i bierzmowania do momentu odwołania stanu epidemii i przywrócenia swobody organizacji wydarzeń zbiorowych. Celebracja uroczystości zaplanowanych na kwiecień i maj będzie możliwa dopiero po przywróceniu normalnego funkcjonowania szkół i parafii.
- Z dużym prawdopodobieństwem można powiedzieć, że terminy uroczystości przewidziane na pierwszą połowę maja winny być przesunięte o co najmniej kilka tygodni. W przypadku terminów późniejszych, jest za wcześnie na udzielenie konkretnej i wiążącej odpowiedzi – pisze ks. Kielian i dodaje, że księża proboszczowie, w porozumieniu z rodzicami dzieci pierwszokomunijnych, mogą wyznaczyć inną datę uroczystości, biorąc jednak pod uwagę opinie rodziców i rozwój sytuacji epidemicznej w kraju oraz zarządzenia władz państwowych.
Z racji zawieszenia parafialnych spotkań przygotowujących dzieci i rodziców do uroczystości Pierwszej Komunii Świętej lub jej rocznicy, Wydział Katechetyczny prosi rodziców, by intensywniej troszczyli się o katechizację dzieci w domu przez wspólną modlitwę i wyjaśnianie prawd wiary. - Będzie to uzupełnieniem przygotowania szkolnego, które obecnie jest prowadzone w sposób zdalny – dodaje ks. Kielian, który poleca wykorzystać materiały Wydawnictwa św. Stanisława pt. „Pierwsza Komunia Święta wielkim świętem rodziny” – broszura dla rodziców.
Dyrektor Wydziału Katechetycznego Kurii Metropolitalnej w Krakowie prosi także duszpasterzy i katechetów oraz animatorów prowadzących spotkania dla kandydatów do bierzmowania o elektroniczne udostępnianie – w miarę możliwości – materiałów na kolejne spotkania i bieżący kontakt z młodzieżą za pomocą komunikatorów i platform społecznościowych.
Ks. prof. Tomasik: Pierwszą Komunię św. można przyjąć wcześniej niż w wieku 9 lat
W Kościele katolickim istnieje możliwość wcześniejszej Komunii św. niż w wieku 9 lat, jeżeli rodzice tego pragną, a dziecko jest odpowiednio przygotowane - powiedział PAP konsultor Komisji Wychowania Katolickiego KEP ks. prof. Piotr Tomasik. Wyjaśnił, że decyzja należy do proboszcza parafii.
W maju w większości parafii w Polsce dzieci z klas trzecich szkół podstawowych przystępować będą do Pierwszej Komunii św. W przygotowanie uczniów zaangażowane są trzy środowiska: parafia, szkoła i rodzina.
CZYTAJ DALEJ
Kto rezygnuje z chrztu, podobny jest do człowieka, który będąc na pustyni chce oddalić się od źródła wody
Kto rezygnuje z chrztu, podobny jest więc do człowieka, który będąc na pustyni chce oddalić się od źródła wody, jedynego, które zagwarantować mu może przeżycie. Trzeba go więc przestrzec, aby tego nie czynił, dla swojego dobra.
Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć od niego chrzest. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?» Jezus mu odpowiedział: «Ustąp teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe». Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego. A oto głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».
CZYTAJ DALEJ
Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ
_1766416222.jpg)
