Reklama

Parafia - wspólnota wspólnot

Parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Gostyninie, którą 23 maja wizytował bp Piotr Libera, jest parafią młodą. Erygował ją 21 lipca 1997 r. bp Zygmunt Kamiński

Niedziela płocka 30/2008

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pracami związanymi z budową tymczasowej świątyni kierował pierwszy proboszcz parafii ks. Jerzy Ławicki. Budowę kaplicy i domu parafialnego rozpoczęto 4 października 1997 r. Już 21 czerwca 1998 r. odbyło się poświęcenie tymczasowego kościoła, a w 1999 r. został oddany do użytku dom parafialny. Jak mówi obecny proboszcz ks. kan. Wojciech Hubert, „życzliwość, ogromne zaangażowanie parafian i kapłanów sprawiły, iż pierwsza wizytacja odbyła się 29 lipca 2002 r. w nowym kościele”.

Życie parafialne

Reklama

Parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Gostyninie jest parafią miejsko-wiejską i liczy 8700 mieszkańców. Jak mówi Ksiądz Proboszcz, parafianie są serdecznie związani ze swoim kościołem i kapłanami. Na Mszę św. w niedziele i święta uczęszcza przeciętnie ok. 30% parafian, do Komunii św. przystępuje ok. 1200 osób. Niedzielna Msza o godz. 15.30 jest w ciągu roku szkolnego odprawiana dla grup dzieci i młodzieży przygotowujących się do: I Komunii św., odnowienia przyrzeczeń chrztu św. i sakramentu bierzmowania, a po niej odbywają się dla tych grup spotkania formacyjne.
Wierni dość licznie uczestniczą w rekolekcjach adwentowych i wielkopostnych. W każdy piątek adoracja Najświętszego Sakramentu rozpoczyna się Koronką do Miłosierdzia Bożego o godz. 15 i kończy Eucharystią o godz. 17; kilka razy w roku parafianie uczestniczą w adoracji, która kończy się o godz. 21. Nabożeństwa okresowe: majowe, różaniec czy Droga Krzyżowa gromadzą dużą liczbę wiernych. Ważnym wydarzeniem w życiu religijnym parafii jest uroczystość odpustowa w Niedzielę Miłosierdzia Bożego. Droga Krzyżowa po V niedzieli Wielkiego Postu, procesja Bożego Ciała i piesza pielgrzymka do Skępego organizowane są co roku razem przez obie parafie Gostynina.
Katecheza na terenie parafii prowadzona jest we wszystkich szkołach: Szkole Podstawowej nr 1, Gimnazjum nr 1, Gostynińskim Centrum Edukacyjnym (dawna „budowlanka”), Liceum Ogólnokształcącym Płockiego Uniwersytetu Ludowego oraz Szkole Podstawowej i Gimnazjum w Sierakówku. Na terenie parafii znajdują się także: Szpital Psychiatryczny, Regionalny Ośrodek Psychiatrii Sądowej (obydwa w Zalesiu) oraz Dom Pomocy Społecznej w Gostyninie. Wszystkie te ośrodki są objęte stałą opieką duszpasterską. Poradnictwo rodzinne prowadzi katechetka Ewa Kostkiewicz, przygotowując spotkania dla narzeczonych.
Wyrazem życia duchowego parafii są powołania: w ubiegłym roku tutejsza wspólnota przeżywała prymicję ks. Piotra Oszczyka, a w tym roku 17 maja Łukasz Kwiatkowski jako kleryk franciszkański otrzymał święcenia diakonatu.
„Większość rodzin naszej parafii to ludzie szlachetni, uczynni i zaangażowani - mówi Ksiądz Proboszcz. - To nie znaczy, że nie należy widzieć i tych stojących niejako na uboczu czy obojętnych. Problemem w minionych latach stało się bezrobocie, co spowodowało migrację zarobkową do krajów zachodniej Europy - najwięcej do Belgii, Anglii, Niemiec i Irlandii. W jakiś sposób znakiem naszych czasów są coraz częstsze przypadki związków bez sakramentu małżeństwa, a także żądania chrztu dzieci, które narodziły się w tych związkach”.
„Życie naszej parafii to także sprawy materialne i głównie dbałość o to wszystko, co powstało z tak wielkim trudem. Większość kosztów związana jest z bieżącym funkcjonowaniem kościoła, koniecznymi remontami i naprawami” - mówił w wizytacyjnym sprawozdaniu Ksiądz Proboszcz.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Przebieg wizytacji

Wizyta Księdza Biskupa rozpoczęła się od śniadania, w którym oprócz kapłanów pracujących w parafii uczestniczyli rodzice pochodzących z niej księży i kleryków. Kolejnym punktem programu było spotkanie z pensjonariuszami, dyrekcją i pracownikami Domu Pomocy Społecznej, a następnie - z dziećmi i wychowawcami Domu Dziecka (na spotkanie zaproszeni zostali także burmistrz miasta, wójt i starosta powiatu). O godz. 11.30 Biskup Piotr spotkał się z młodzieżą niepełnosprawną w Warsztatach Terapii Zajęciowej prowadzonych przez Caritas Diecezji Płockiej.
Po obiedzie Ksiądz Biskup spotkał się w kościele z grupami i stowarzyszeniami działającymi w parafii, po czym miało jeszcze miejsce spotkanie z radami parafialnymi i pracownikami kościelnymi. „Jestem pod wrażeniem liczby wspólnot, które pracują w parafii pw. Bożego Miłosierdzia. Na waszym przykładzie sprawdza się określenie, że parafia jest wspólnotą wspólnot. Wy jesteście żywym tego przykładem - powiedział do członków grup i stowarzyszeń Biskup Płocki. - Cieszę się także z różnorodności wiekowej tych wspólnot: od dzieci, przez młodzież i dorosłych, na seniorach kończąc. Myślę, że to bardzo istotne, by starsi przekazywali młodemu pokoleniu ten zapał, entuzjazm dla sprawy Bożej”.
Zwieńczeniem wizytacji była uroczysta Msza św. ingresowa, podczas której Biskup Piotr udzielił sakramentu bierzmowania przygotowanej młodzieży. Po kolacji Ksiądz Biskup spotkał się jeszcze z pracującymi w parafii kapłanami.

Grupy parafialne

Jak w każdej parafii, również i tutaj działa rada parafialna, wspomagająca proboszcza w podejmowaniu decyzji.
Liturgiczna Służba Ołtarza liczy 40 ministrantów; do włączenia w grupę przygotowuje się 15 kandydatów. Ministranci nie tylko modlą się, ale również razem uprawiają sport: ich reprezentacja zajęła pierwsze miejsce w kategorii szkół gimnazjalnych w dekanalnym turnieju piłki nożnej.
W parafii działa także licząca 7 osób grupa dorosłych lektorów, czytających słowo Boże w czasie Mszy św.
Asysta procesyjna działa w obecnym składzie od 2005 r., rok później zostały zakupione stroje procesyjne. Procesje odbywają się od Wielkanocy do października w każdą pierwszą niedzielę miesiąca, w Boże Ciało i oktawę oraz uroczystość odpustową w parafii.
Ognisko Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci istnieje od 31 października 1999 r. Obecnie liczy 33 uczniów. Koło wspiera misje modlitwą, ofiarą i wyrzeczeniami.
W Szkole Podstawowej nr 1 działają: Koło Biblijne (dla klas IV-VI) oraz Koło Małego Apostoła dla klas III. Oprócz głębszego poznawania Biblii członkowie kół poznają również głębiej tematykę świąt przypadających w danym okresie roku liturgicznego, przygotowują także przedstawienia adwentowe i wielkopostne dla szkoły, parafii i dla innych instytucji.
Parafialne Koło Caritas powstało w grudniu 2000 r. Obecnie działają w nim 4 panie. Zajmują się głównie pomocą ludziom biednym i niezaradnym, rozdając żywność i środki higieniczne, szczególnie w okresie świąt, organizują także dla dzieci w wieku szkolnym jednodniowe wycieczki krajoznawcze.
Młodzieżowe Koło Charytatywne działa od 2001 r. Owocem pracy koła są systematyczne spotkania z osobami niepełnosprawnymi w Warsztatach Terapii Zajęciowej. Członkowie grupy zajmują się także pomocą dla rodzin najuboższych, przygotowują paczki świąteczne. Pełnią także wolontariat w domu dziecka oraz przedszkolu.
Wspólnotę Żywego Różańca tworzy 6 róż, czyli razem 120 osób - zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Oprócz odmawiania Różańca członkowie kół gromadzą się również na spotkaniach formacyjnych; ponadto w każdy piątek uczestniczą w adoracji Najświętszego Sakramentu. Z dobrowolnych składek wspólnota ufundowała chorągiew procesyjną. Organizuje również pielgrzymki do sanktuariów maryjnych, a także bierze udział w „wieczernikach maryjnych” w sanktuarium w Oborach.
W parafii działa także Młodzieżowe Koło Różańcowe, liczące 16 członków.
Apostolat „Margerytka” to grupa osób, która przez 7 dni w tygodniu modli się za kapłanów. Pierwsza „Margerytka” została tu założona 15 lipca 2003 r. Apostolat w parafii pw. Miłosierdzia Bożego otacza modlitewną opieką 23 księży.
Zespół muzyczny „Vox Spei” istnieje już ponad 15 lat i obecnie liczy 8 osób. Swoją działalność zaczynał jeszcze w parafii pw. św. Marcina. Dziś członkowie zespołu mieszkają także w innych miejscowościach (w Sochaczewie czy Lucieniu), ale swoim śpiewem nadal służą w parafii.
Chór parafialny działa 8 lat i liczy 19 osób: 14 kobiet i 5 mężczyzn. Zgodnie z wezwaniem parafii, chór wykonuje pieśni oparte na modlitwach św. s. Faustyny, do których muzycy napisali melodie.
Wspólnota rodzin katolickich z problemami alkoholowymi istnieje od października 2004 r. Spotkania, w czasie których jej członkowie rozważają przykazania Boże w odniesieniu do własnego życia, odbywają się co 2 tygodnie. Wspólnota wyrosła z doświadczeń grup AA i Al-Anon. Oprócz spotkań w parafii w sierpniu wyjeżdżają do Gietrzwałdu na tygodniowe spotkania formacyjne, natomiast w zimie - do Zakroczymia na trzydniowe spotkania noworoczne.
W parafii działają także 2 grupy Anonimowych Alkoholików. Ich członkowie uczestniczą w spotkaniach w salce parafialnej przy kościele i w szpitalu w Zalesiu.
Z parafią współpracuje także Związek Harcerzy Rzeczpospolitej. 33. Gostynińska Drużyna Harcerzy powstała w 2004 r., natomiast 33. Gostynińska Drużyna Harcerek - w 2005 r. Drużyny liczą w sumie ok. 40 osób. Harcerze biorą udział w uroczystościach parafialnych, w Drodze Krzyżowej ulicami miasta oraz procesji Bożego Ciała.
Na spotkanie z Księdzem Biskupem przybyli także przedstawiciele organizacji kombatanckich ze swoim sztandarem, z którym biorą udział we wszystkich ważnych uroczystościach religijno-patriotycznych. Owocem współpracy organizacji z obydwoma gostynińskimi parafiami są pamiątkowe tablice umieszczone w kościołach.

(Oprac. TO)

Parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Gostyninie

Patron parafii: Bóg w tajemnicy swojego Miłosierdzia
Tytuł kościoła: kościół parafialny tymczasowy pw. Miłosierdzia Bożego
Kaplica: w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym (Gostynin-Zalesie)
Dekanat: gostyniński
Miejscowości: Gostynin (część), Brzozówka, Drzewce, Leśniewice, Lipa, Lisica, Marianów, Osada, Sałki, Sierakówek, Skoki, Stanisławów, Strzałki
Proboszcz: ks. kan. Wojciech Hubert
Wikariusze: ks. Robert Głuchowski, ks. Rafał Michalak, ks. Kazimierz Majewski
Katecheci: Robert Idzikowski, Krystyna Janiszewska, Ewa Kostkiewicz, Elżbieta Marciniak, Dorota Stępniak, Iwona Sudomir
Organista: Andrzej Oniśk
Zakrystian: Henryk Dąbrowski
W parafii działają: zespół muzyczny, ministranci, Koło Misyjne Dzieci, Koło Biblijne, Młodzieżowe Koło Charytatywne, harcerze, Parafialne Koło Charytatywne, koła Żywego Różańca, „Margerytki” - dzieło modlitewnego wsparcia, lektorzy dorośli, chór, asysta procesyjna, Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie
Współpraca: dwie grupy Anonimowych Alkoholików, wspólnota rodzin z problemami alkoholowymi, stowarzyszenie kombatantów
Msze św. w niedzielę: 7, 9, 11, 12.30, 15.30, 17

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Boże, miej litość dla mnie, grzesznika”

2026-02-14 11:01

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Oz 6 brzmi jak modlitwa odmawiana pośród klęski północnego królestwa. Wołanie „Chodźcie, wróćmy do Pana” używa czasownika (šûb), który w Biblii oznacza zawrócenie z obranej drogi. Tekst nie pudruje rzeczywistości: Bóg „rozszarpał” i „uderzył”, a jednak ten sam Bóg „uleczy” i „opatrzy”. Wers o „dwóch dniach” i „dniu trzecim” ma w języku semickim odcień krótkiego czasu, po którym przychodzi odnowa. Hieronim czyta tu także zapowiedź trzeciego dnia zmartwychwstania Chrystusa i podniesienia człowieka do życia (Commentaria in Osee 6,1-2). Następny werset rozwija temat „poznania” Boga (daʿat ʾĕlōhîm). Chodzi o poznanie przez posłuszeństwo i wierność. Obraz „zorzy” oraz „deszczu wczesnego i późnego” (yoreh, malqôš) odwołuje się do rolniczej pamięci Palestyny. Pierwsze deszcze otwierają zasiew, późne doprowadzają kłos do dojrzałości. Kontrast pada w słowach o „miłości” (ḥesed) podobnej do porannej chmury i rosy, która szybko znika. Prorok odsłania nawrócenie krótkie, emocjonalne, bez trwałej zmiany. Wers 5 mówi o słowie prorockim, które tnie jak narzędzie chirurga. Hieronim porównuje je do opatrunków i zabiegów, które bolą, a ratują. Punkt kulminacyjny brzmi: „Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń”. Hebrajskie nazwy zebaḥ i ʿōlāh wskazują odpowiednio ofiarę krwawą i całopalenie spalone w całości. Ozeasz ustawia je niżej niż miłosierdzie i prawdę życia. Hieronim dopowiada, że Bóg nie szuka mnożenia zwierząt na ołtarzu, lecz ocalenia wierzących i przemiany grzesznika (Commentaria in Osee 6,6). Ten werset stanie się dla Jezusa kluczem w sporach o pobożność bez miłosierdzia (Mt 9,13; 12,7).
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

53 kilometry modlitwy. Salezjańska EDK z Wrocławia do Twardogóry

2026-03-13 23:30

Ks. Tomasz Hawrylewicz

Uczestnicy EDK z Twardogóry

Uczestnicy EDK z Twardogóry

Salezjańska Ekstremalna Droga Krzyżowa rozpoczęła się Mszą św. w kościele pw. Najświętszego Serca Jezusowego we Wrocławiu. Po Eucharystii uczestnicy wyruszyli w modlitewną trasę do Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Twardogórze.

Dla wielu z nich to nie tylko fizyczne wyzwanie, ale przede wszystkim modlitewna droga nawrócenia. Do Wrocławia, jak co roku, przyjechała autokarem duża grupa mieszkańców Twardogóry, do której dołączyli wrocławianie. Wyruszyli do sanktuarium razem z proboszczem ks. Tomaszem Hawrylewiczem.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję