Kształcenie młodego pokolenia to wielka odpowiedzialność. Jest dopiero pełne, jeśli za wiedzą idzie także formacja duchowa i wiedza o religii, dziejach Kościoła, umiejętność odważnej argumentacji przeciw głosom niechęci wobec wiary. Nad formacją i kształceniem religijnym młodych czuwają katecheci - świeccy, księża, siostry zakonne.
W dzisiejszych czasach Kościół musi młodym mówić o Dekalogu w sposób odważny, jasny i otwarty. Trzeba uchronić ich przed niewiedzą religijną, która jest przyczyną problemów w kontaktach ze światem, odchodzeniem od wiary i często ucieczką w sekty czy ateizm. Oczywiście znaczna część młodych ludzi jest świadoma swojej wiary, część poszukuje jej i ciągle jest niezdecydowana, a inni są negatywnie nastawieni. Tak więc przed katechetami stoi olbrzymie zadanie.
Aby to zadanie mogli wykonywać, pomaga im i czuwa nad ich pracą Wydział Katechetyczny Rzeszowskiej Kurii Diecezjalnej. Wydział zajmuje się prowadzeniem stałej formacji katechetów, wizytacjami szkół i katechetów, oceniając jakość posługi katechetycznej wszystkich nauczycieli religii. Nadzór realizowany jest poprzez diecezjalnych i dekanalnych wizytatorów, pracują tutaj także katechetyczni doradcy metodyczni oraz eksperci ds. awansu zawodowego nauczycieli. Realizowany jest także program stałej formacji katechetów świeckich i duchownych poprzez rekolekcje, 4 dni formacyjne, przeprowadzane tzw. katechezy wzorcowe, organizowane Diecezjalne Sympozjum Katechetyczne, duszpasterstwo uczniów (którego znakiem są coroczne pielgrzymki maturzystów), konkurs wiedzy religijnej, Olimpiada Teologii Katolickiej oraz Konkurs Biblijny (wydział przeprowadza etap szkolny i diecezjalny). Przygotowywany jest też kolejny już X zeszyt „Rzeszowskiej Biblioteki Katechetycznej” pt. „Apostołować jak św. Paweł”. Pracami Wydziału kieruje bp Edward Białogłowski, referentami Wydziału są ks. dr Janusz Podlaszczak i ks. dr Krzysztof Budzyń.
Tegoroczny rok szkolny będzie przebiegał pod kątem zwrócenia uwagi na szczególną celebrację słowa Bożego z okazji Roku św. Pawła. Natomiast z okazji 30-lecia pontyfikatu sługi Bożego Jana Pawła II powstał pomysł, aby zaproponować młodym związanym z Kościołem zrzeszanie się w swego rodzaju diakonię - „Kluby Żywych Kamieni” (na wzór „Żywego pomnika Jana Pawła II” tworzonego przez stypendystów i ludzi związanych z Fundacją Nowego Tysiąclecia) i pielęgnowanie w ten sposób dziedzictwa Jana Pawła II.
„My jesteśmy Kościołem” - tak powinni myśleć i mówić młodzi ludzie. To zadanie m. in. katechetów, którzy muszą czuwać też, aby młodzi nie zatracili poczucia bycia Kościołem i odbudowali tę świadomość u tych, którzy od Boga odeszli.
Kapłani powinni od młodości przygotowywać się na to, że w starości nie będą mogli być tak aktywni, aby umieć ofiarować Bogu chwile samotności – wskazał Leon XIV w odpowiedzi na pytanie jednego ze starszych kapłanów, jak księża mają radzić sobie z samotnością i chorobą. Zachęcił młodszych kapłanów, by towarzyszyli starszym.
Co mogą czynić starsi księża, aby po latach aktywności nie czuć się na emeryturze lub w chorobie samotni i izolowani – zapytał jeden z rzymskich księży Papieża Leona XIV, podczas audiencji u Ojca Świętego. Dodał, że ze swego doświadczenia jako osoby starszej od Papieża wie, że wielu starszych księży odczuwa samotność po życiu całkowicie poświęconym Ewangelii i Kościołowi. „Po tak wielu spotkaniach z ludźmi, tak wiele samotności. Wielu dotkniętych chorobą musiało wycofać się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego” – mówił ksiądz. I zapytał, jakie sugestie może Papież przekazać tym kapłanom, a także jak kapłani starsi mogą pomagać młodszym w głoszeniu z pasją Słowa Bożego.
W homilii, która ukazała się w książce „Wiara przyszłości”, ówczesny kardynał przedstawia świętą Monikę i jej stosunek do syna, świętego Augustyna, jako uosobienie wspólnoty kościelnej: przestrzeń życia, gościnności i wolności, w której szanowana jest wolność każdego człowieka, a wiara nigdy nie jest narzucana.
„Cierpiąc, nauczyła się pozwalać mu iść własną drogą, bez przymusów. Nauczyła się żyć z faktem, że jego droga była zupełnie inna” od tej, którą sobie wyobrażała. Te słowa o matce świętego Augustyna, zostały wypowiedziane przez ówczesnego kard. Josepha Ratzingera podczas konsekracji kościoła parafialnego pw. św. Moniki w monachijskiej dzielnicy Neuparlach. Było to 29 listopada 1981 roku, zaledwie cztery dni po ogłoszeniu jego nominacji na urząd prefekta Kongregacji Nauki Wiary.
Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa
Wyszła z dzbanem na rękach po wodę. Zwyczajny obraz ludzkiego życia. Zmusiła ją życiowa potrzeba. O tej porze nikt nie wychodzi z domu, gdy słońce stoi w zenicie. Trudno też spotkać, w tym czasie, kogokolwiek na pustynnych drogach. Jedynie podróżni zatrzymują się przy studniach, by zaczerpnąć wody. Nie chciała nikogo spotkać. Chciała być sama. To była dobra pora – nikt nie wychodzi na zewnątrz, nikt nie widzi, nikt nie pyta. Wszystko, co żyje, szuka w tym czasie cienia, jakiegoś schronienia przed upałem. A ona, ukradkiem, niezauważona, chciała szybko dojść do studni i skrycie wrócić.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 08 marzec 2026; Rok A, II
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.