Reklama

W służbie bliźniemu

Hasło tegorocznego Tygodnia Miłosierdzia „Uczeń Chrystusa sługą miłosierdzia” ma zachęcić do przemyślenia postawy ucznia Chrystusa w aspekcie zaangażowania na polu miłosierdzia chrześcijańskiego. O autentyczności i wiarygodności bycia uczniem Chrystusa powinna świadczyć miłość bliźniego realizowana przez uczynki miłosierdzia. Takie świadectwo służby Bogu i bliźniemu dają na co dzień wolontariusze Parafialnych Zespołów Caritas

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Zadaniem Caritas - kościelnej organizacji charytatywnej - jest zarówno niesienie pomocy osobom potrzebującym, jak również zachęcanie poszczególnych osób do czynnego włączania się w bezinteresowną działalność na rzecz innych. Według ubiegłorocznego raportu Caritas Polskiej, Parafialne Zespoły Caritas są powołane już w ponad 4 tys. polskich parafii i skupiają blisko 39 tys. wolontariuszy. W diecezji zielonogórsko-gorzowskiej działa 209 PZC (na 253 parafie w diecezji), w których pracuje ok. 2,5 tys. wolontariuszy. Rocznie Parafialne Zespoły Caritas w naszej diecezji wspomagają i otaczają opieką ponad 50 tys. osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej.

Wolontariat

Reklama

Parafialny Zespół Caritas, to grupa wolontariuszy bezpośrednio zaangażowanych w działalność charytatywną w swojej parafii. Ich zadaniem jest m.in. realizowanie i koordynowanie - w miarę możliwości i środków - inicjatyw i zadań stawianych przez Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej oraz pojawiających się w parafii. Do zadań PZC należy także mobilizowanie innych parafian do pomocy drugiemu człowiekowi i kultywowania parafialnych i rodzinnych zwyczajów charytatywnych. Wolontariusze PZC prowadzą m.in.: punkty pomocy żywnościowej i rzeczowej, są współtwórcami świetlic dla dzieci i młodzieży, prowadzą zbiórki żywności i pieniędzy, organizują pomoc dla dzieci, rodzin, osób starszych, niepełnosprawnych, samotnych i chorych. Włączają się w ogólnodiecezjalne akcje - np. Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom czy Wielkanocne Dzieło Caritas, organizują wypoczynek dla swoich podopiecznych - dzieci i seniorów. Praca PZC skupia się głównie na indywidualnej pomocy konkretnej osobie znajdującej się w potrzebie. Jednak pomoc ta nie musi być udzielana jedynie w formie wsparcia materialnego. Niejednokrotnie ważniejsze są drobne gesty życzliwości, obecność przy chorym czy rozmowa z samotnym...

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Formacja i edukacja

Wolontariusze Parafialnych Zespołów Caritas - zgodnie ze statutem PZC - mają obowiązek troszczenia się o pogłębienie własnego życia religijnego oraz dokształcania się w dziedzinie pracy charytatywnej. - Przynajmniej raz w miesiącu w parafii powinny się odbywać spotkania członków PZC obejmujące: formację religijną, formację metodyczno-dydaktyczną oraz sprawy organizacyjne - mówi ks. Marek Kidoń, dyrektor Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. Ponadto obowiązkiem członków zwyczajnych PZC jest uczestniczenie w spotkaniach formacyjnych i szkoleniach organizowanych przez Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej w celu doskonalenia podejmowanej posługi miłosierdzia.

Dar od Boga

Reklama

Posługa w Parafialnym Zespole Caritas to nie tylko oddawanie swojego czasu i sił innym ludziom, to również radość i wewnętrzna satysfakcja, której nie kryją doświadczeni wolontariusze PZC.
- Nieść pomoc bliźniemu to wielki dar i łaska od Pana Boga - podkreśla Janina Cytlak z PZC w Jeninie, laureatka nagrody Człowiek Człowiekowi 2008, wyróżniona w kategorii „świadectwo Caritas” przez kapitułę ogólnopolskiej nagrody „Ubi Caritas 2008” - za działalność na polu charytatywnym. Miłość bliźniego polega na tym, że kochamy w Bogu i z Bogiem drugiego człowieka. Jakże często ważne jest po prostu, by usiąść obok, wziąć w swoje ręce czyjeś dłonie i powiedzieć: Bracie, jak dobrze, że jesteś!
Wolontariusze PZC nie oczekują nagród i wyróżnień, choć na nie zasługują, bardzo często wystarczają im najprostsze gesty ze strony osób, wśród których pracują. - Bardzo dużo radości przynosi uśmiech dziecka czy osoby starszej - mówi laureatka nagrody Człowiek Człowiekowi 2008 - Barbara Biegasiewicz z PZC w Zawadzie.

Parafialny - zakorzeniony w parafii, realizuje jej misję, w której zawiera się wyraźnie działalność charytatywna. PZC jest ściśle związany z osobą proboszcza, który „pragnąc dobrze wypełnić funkcję pasterza, (…) powinien starać się poznać wiernych powierzonych jego pieczy. (…) Szczególną troską otacza biednych, cierpiących, samotnych, wygnańców oraz przeżywających szczególne trudności” (kan. 529 §1). PZC jest jednym z narzędzi, które pomagają w wypełnianiu kanonicznych obowiązków proboszcza.

Zespół - jest wspólnotą we wspólnocie parafialnej, świadectwem realizacji przykazania miłości Boga i bliźniego, ale również miejscem społecznego zaangażowania społeczności lokalnej.

Caritas - PZC działa w strukturze Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej, korzysta z jej osobowości prawnej, posługuje się znakiem i nazwą Caritas, może liczyć na wsparcie w wypełnianiu podejmowanych zadań.

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

40 pytań Jezusa: "Cóż za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?"

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Sukces nie zastąpi duszy. Można mieć wiele rzeczy materialnych, ale stracić to, co najważniejsze.
CZYTAJ DALEJ

„Sprawiedliwość” ma znaczenie wierności wobec woli Boga

Ezechiel przemawia do wygnańców w Babilonii. Wśród nich krąży przysłowie: „Ojcowie jedli cierpkie grona, a synom cierpnieją zęby” (Ez 18,2). Rozdział 18 prostuje takie myślenie i mówi o odpowiedzialności osoby. Po utracie ziemi i świątyni łatwo uznać los za przesądzony. Prorok otwiera drogę nowego początku. W tej perykopie powraca hebrajskie (šûb), „zawrócić”. Nawrócenie zostaje opisane w kategoriach czynów: odejście od występków oraz zachowywanie „prawa i sprawiedliwości”. Bóg ogłasza, że dawne grzechy nie staną jako oskarżenie. To język sądowy. Wspominanie win utrzymywało oskarżenie w mocy, a przebaczenie usuwało je z pola widzenia. Formuła „będzie żył, a nie umrze” brzmi jak wyrok uniewinniający ogłoszony nad człowiekiem, który zmienił drogę. Prorok opisuje Boga, który przyjmuje zawrócenie jako nowy kierunek życia, a nie jako chwilowy zryw. Równie mocno brzmi druga strona obrazu - odejście od dobra ku nieprawości. Tekst mówi o utracie życia przez sprawiedliwego, który porzuca prawo. Nie ma tu zgody na religijną pewność siebie. W tle słychać spór o „drogę” (derek). Izraelici zarzucają Panu brak sprawiedliwości, a Ezechiel odsłania nierówność ludzkiego postępowania. Najbardziej wyraziste zdanie odsłania wolę Boga. On nie chce śmierci grzesznika. Wezwanie do zawrócenia ma charakter ratunkowy i zakłada realną możliwość zmiany. „Życie” oznacza trwanie w Bożej opiece i wśród ludzi, „śmierć” oznacza wejście w konsekwencje czynów, które niszczą relacje i wspólnotę.
CZYTAJ DALEJ

Watykan: Polak nuncjuszem na Malcie

2026-02-28 12:46

[ TEMATY ]

Polak

Malta

nuncjuszem

abp Wojciech Załuski

Vatican News

Papież Leon XIV

Papież Leon XIV

Ojciec Święty mianował nuncjuszem apostolskim na Malcie Jego Ekscelencję abp Wojciecha Załuskiego, dotychczasowego nuncjusza apostolskiego w Malezji i Timorze Wschodnim oraz delegata apostolskiego w Brunei Darussalam - poinformowało Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej.

Abp Wojciech Załuski urodził się w 5 kwietnia 1960 r. w miejscowości Załuski-Lipniewo. Święcenia kapłańskie przyjął 1 czerwca 1985 r. w Łomży. Tego samego roku rozpoczął przygotowania do służby dyplomatycznej w Papieskiej Akademii Kościelnej. Uzyskał doktorat z prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. W 1989 rozpoczął służbę w dyplomacji watykańskiej. W latach 1989-1990 był asystentem nuncjatury w Burundi. Pracował jako sekretarz nuncjatur: w Burundi (1990-1991), na Malcie (1991-1994), w Albanii (1994-1996), w Zambii (1996-1997) i na Sri Lance (1997-1999). Następnie pełnił funkcję radcy w nuncjaturach: na Sri Lance (1999-2000), w Gruzji (2000-2003), na Ukrainie (2003-2006), na Filipinach (2006-2010) i w Gwatemali (2010-2014). W 1993 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości, a w 2011 prałata honorowego Jego Świątobliwości.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję