Kościół w Polsce 18 września obchodził święto św. Stanisława Kostki - patrona m.in. dzieci, młodzieży i Liturgicznej Służby Ołtarza. W wielu kościołach podopieczni Świętego gromadzili się na Mszach św., aby wypraszać za jego przyczyną błogosławieństwo Boże i dary Ducha Świętego w kolejnym roku nauki i służby przy ołtarzu Pana.
Nie mogło zatem zabraknąć eucharystycznego spotkania w kościele pw. św. Wojciecha w Lidzbarku. Mszę św. ku czci św. Stanisława sprawowali wikariusze - ks. Zbigniew Sikorski i ks. Krzysztof Górski. Przewodniczący celebry, ks. Sikorski, przybliżył biografię patrona. Na uwagę w życiu św. Stanisława zasługuje fakt - mówił - że potrafił pogodzić naukę, na którą poświęcał wiele czasu, z bogatym życiem duchowym, to znaczy z kontemplacją, praktykowaniem ascezy i zadawanym sobie pokutom. Kaznodzieja zaakcentował wytrwałość, z jaką próbował wstąpić do zakonu jezuitów mimo trudności, jakie dorośli stawiali na drodze jego życia. W końcu - kontynuował Ksiądz Zbigniew - w wieku 17 lat został przyjęty do zakonu, a rok później złożył śluby. Wielkim pragnieniem Staszka było odejście z tego świata w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz osobiste przypatrzenie się tym uroczystościom, więcej - uczestniczenie w nich wśród świętych i aniołów. Ta tęsknota za niebem ziściła się. 10 sierpnia Staszek ciężko zachorował, a 15 sierpnia zmarł z modlitwą różańcową na ustach. Ks. Sikorski podkreślił, że św. Stanisław Kostka uczy „dobrego wykorzystywania każdej chwili, która jest nam dana”, ponieważ czas nigdy się nie powtarza. „To, co dzieje się teraz, nigdy więcej nie powróci - mówił Kaznodzieja. - Młodzi ludzie wiele rzeczy odkładają na później, a Święty uczy, że tego jutra może już nie być. Wam nie wolno ustać w dążeniu do celu mimo przeszkód, które będą się pojawiały w życiu. Gdyby św. Stanisław na początku swojej drogi stwierdził, że skoro inni nie pozwalają, dzisiaj nie spotkalibyśmy się na tej Mszy św., wspominając Świętego, nie cieszylibyśmy się sobą nawzajem”. Skutki działania Patrona i wytrwałość, z jaką dążył do celu, trwają do dziś.
Kończąc kazanie, ks. Sikorski zachęcił młodzież, by nie ustawała w drodze do celu, który Pan Bóg złożył w jej sercach. Przypomniał także, że wytrwałość rodzi się w codzienności, zaczyna się od najprostszych i najdrobniejszych rzeczy, takich jak: porządek w pokoju, posłuszeństwo, czas poświęcony rodzicom, odrabianie lekcji, punktualność i obowiązkowość.
Po Mszy św. młodzież klas II szkół ponadgimnazjalnych udała się do salki parafialnej na spotkanie w ramach katechezy przygotowującej do sakramentu małżeństwa.