Przez 15 lat życia każdego człowieka może się naprawdę sporo wydarzyć. Wiele też w tym czasie zdarzyło się w naszej ojczyźnie. I wiele wydarzyło się w naszym lokalnym Kościele. Niewątpliwie obecność Następcy św. Piotra na beskidzkiej ziemi zaowocowała widzialnymi i mierzalnymi znakami. Mamy kilka papieskich pomników, z tym największym, stojącym na dziedzińcu diecezjalnej Kurii, mamy skoczowską Panoramę Sztuki Chrześcijańskiej „Musica Sacra", żywiecki Tydzień Kultury Chrześcijańskiej. Mamy dokumenty samorządów, które nadały Janowi Pawłowi II tytuł Honorowego Obywatela. Mamy największą ze wszystkich diecezji w Polsce liczbę pielgrzymów, którzy w 1996 r. odwiedzili Rzym i Watykan.
Trudniej już znaleźć odpowiedź na pytanie, na ile papieskie nauczanie z tamtej pielgrzymki do Polski przełożyło się na nasze postawy i decyzje - zarówno w życiu indywidualnym, jak i społecznym. Czy 15 lat to wystarczający czas by ocenić, jakie owoce wydała tamta historyczna wizyta we wszystkich wymiarach naszego życia? Być może łatwiej jest przekonać się jakie skutki przynosi lekceważenie papieskiego nauczania, lekceważenie prawdy o ludzkim sumieniu. Bo te ostatnie odczuwaliśmy i odczuwamy dotkliwie.
Nieubłaganie biegnący czas wszelako pokazuje jak papieskie nauczanie ze skoczowskiego wzgórza Kaplicówka jest ponadczasowe i wciąż aktualne. Stąd warto do niego choćby fragmentarycznie powrócić.
„Nasza Ojczyzna stoi dzisiaj przed wieloma trudnymi problemami społecznymi, gospodarczymi, także politycznymi. Trzeba je rozwiązywać mądrze i wytrwale. Jednak najbardziej podstawowym problemem pozostaje sprawa ładu moralnego. Ten ład jest fundamentem życia każdego człowieka i każdego społeczeństwa. Dlatego Polska woła dzisiaj nade wszystko o ludzi sumienia! Być człowiekiem sumienia to znaczy przede wszystkim w każdej sytuacji swojego sumienia słuchać i jego głosu w sobie nie zagłuszać, choć jest on nieraz trudny i wymagający; to znaczy angażować się w dobro i pomnażać je w sobie i wokół siebie, a także nie godzić się nigdy na zło, w myśl słów św. Pawła: «Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj». (...) Wbrew pozorom, praw sumienia trzeba bronić także dzisiaj. Pod hasłami tolerancji w życiu publicznym i w środkach masowego przekazu szerzy się nieraz wielka, może coraz większa nietolerancja. Odczuwają to boleśnie ludzie wierzący. Zauważa się tendencje do spychania ich na margines życia społecznego, ośmiesza się i wyszydza to, co dla nich stanowi nieraz największą świętość. Te formy powracającej dyskryminacji budzą niepokój i muszą dawać wiele do myślenia. Bracia i Siostry! Czas próby polskich sumień trwa! Musicie być mocni w wierze!” (z homilii Jana Pawła II w Skoczowie, 22 maja 1995 r.).