Reklama

„Król Chwały” wrócił do Bestwiny

Zagrabiony przez Niemców podczas II wojny światowej gotycki dzwon „Król Chwały” wrócił po 69 latach do swego macierzystego kościoła w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bestwinie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Uroczystości powitanie dzwonu „Król Chwały” odbyły się 7 lipca. Dziękczynną Mszę św. przy ołtarzu polowym ustawionym przy świątyni sprawował ks. prof. Stanisław Hałas, pochodzący z Bestwiny wykładowca Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Podczas uroczystego wniesienia dzwonu wierni usłyszeli jego dźwięk odtworzony z nośnika. Prawdziwe bicie „Króla Chwały” zabrzmi dopiero, gdy zostanie wybudowana specjalna wieża.
Ważący 585 kg gotycki dzwon został odlany w 1504 r., 16 lat przed słynnym wawelskim „Zygmuntem”. 21 lipca 1941 r. został on zagrabiony przez Niemców i razem z dwoma innymi - „Franciszkiem” z 1663 r. i „Janem” z 1937 r., został przewieziony do Hamburga, gdzie miał być przetopiony. Zamiary Niemców uniemożliwił nalot aliantów i zbombardowanie hamburskiej huty. Po wojnie władze amerykańskie nie oddały dzwonów Polakom, lecz wypożyczyły niemieckim parafiom. „Franciszek” znalazł się w jednej z parafii w Kolonii, a „Jan” pękł już przy demontażu. Natomiast „Król Chwały” trafił do kościoła Dzieciątka Jezus w Mitterfirmiansreut w diecezji Passau.
Kilka lat temu dzwon „Król Chwały” został odnaleziony przez członków Towarzystwa Miłośników Ziemi Bestwińskiej. Od 2006 r. organizacja ta podjęła starania o odzyskanie cennej pamiątki. Niemiecki Kościół zgodził się na przekazanie Polakom skradzionego przez nazistów dzwonu. Formalnie „Król Chwały” został bezterminowo użyczony parafii w Bestwinie. Aby mógł wrócić do Polski konieczna była rozbiórka wieży kościoła w Mitterfimiansreut, demontaż starego i założenie nowego dzwonu. Koszty operacji w wysokości ponad 7 tys. euro pokryła strona polska. Pieniądze na ten cel zbierali parafianie z Bestwiny.
- „Król Chwały” na nowo stanie się kamieniem węgielnym naszej chrześcijańskiej tożsamości, gdzie już w XII wieku stał Chrystusowy Krzyż - znak i symbol wiary naszych przodków - powiedzieli inicjatorzy odzyskania dzwonu i organizatorzy uroczystości w Bestwinie.
Łacińska inskrypcja na odlanym 516 lat temu dzwonie brzmi „O Królu Chwały przybądź z pokojem”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

40 pytań Jezusa: "Czy chcesz stać się zdrowym?"

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Zmiana wymaga decyzji. Czasem przyzwyczajamy się do swoich słabości. Jezus pyta nie o historię, lecz o wolę.
CZYTAJ DALEJ

Wiara i realizm

2026-02-24 12:02

Niedziela Ogólnopolska 9/2026, str. 3

[ TEMATY ]

Ks. Jarosław Grabowski

Piotr Dłubak

Ks. Jarosław Grabowski

Ks. Jarosław Grabowski

Wiara w Jezusa i założony przez Niego Kościół nie jest jakimś słodkim błogostanem, duchową stabilizacją, lecz stanowi potężny ferment zdolny przemieniać życie.

Prawdziwą siłą chrześcijanina jest przekonanie, że światem rządzi nie przypadek, ale Bóg. Widzimy i doświadczamy, jak pięknym uczynił świat, jakimi dobrami go obsypał. Chciał, abyśmy żyli szczęśliwie, rozwijali się, czynili postępy... Jeżeli nie wszystko się spełniło, to nie dlatego, że Bóg o czymś zapomniał albo coś zaniedbał, ale dlatego, że zawiodła nasza wola lub wtrąciła się zewnętrzna siła i wprowadziła nieporządek w Boży plan wobec nas. Najczęściej sprawcą tego nieporządku, a w konsekwencji nieszczęścia, jest Zły. Jeżeli dobry Bóg nie przeszkadza temu, to nie dlatego, że nie zauważył podstępu Złego, lecz raczej dlatego, że nie chce pozbawić nas okazji do pokonania zła mocą naszej woli. Nasz Ojciec wie, że ze zmagania się z przeciwnościami możemy wyciągnąć jeszcze większe dobro. Gdyby nie istniała taka możliwość, Bóg nie dopuszczałby cierpienia i zła.
CZYTAJ DALEJ

Pusty dzban mojego życia

2026-02-26 09:12

[ TEMATY ]

rozważanie

rozważanie Słowa Bożego

Amata J. Nowaszewska CSFN

Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa

Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa

Wyszła z dzbanem na rękach po wodę. Zwyczajny obraz ludzkiego życia. Zmusiła ją życiowa potrzeba. O tej porze nikt nie wychodzi z domu, gdy słońce stoi w zenicie. Trudno też spotkać kogokolwiek na drogach czy ulicach. Jedynie podróżni zatrzymują się przy studniach, by zaczerpnąć wody. Nie chciała nikogo spotkać. Chciała być sama. To była dobra pora – nikt nie wychodził na zewnątrz, nikt nie widział, nikt nie pytał. Wszystko, co żyje, szuka cienia, jakiegoś schronienia przed upałem. A ona, ukradkiem, niezauważona, chciała szybko dojść do studni, tak by nikt jej nie zobaczył, nikt jej nie spotkał i skrycie wrócić szybko do domu.

ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 08 marzec 2026; Rok A, II
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję