Bogu zawsze chodzi o dobro całego człowieka. Świadczyły o tym uzdrowienia dokonywane przez Chrystusa. Dziś przejawia się to w sakramentach uzdrowienia: czyli w spowiedzi, namaszczeniu chorych oraz w Komunii Eucharystycznej” - pisze Papież Benedykt XVI w orędziu na Światowy Dzień Chorego, który w 2012 r. obchodzony jest pod hasłem „Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła”.
W dniu 13 maja 1993 r. papież Jan Paweł II ustanowił Dzień Chorego, a jego obchody wyznaczył na 11 lutego, czyli na dzień, w którym Kościół powszechny wspomina pierwsze objawienie Maryi w Lourdes. Od tej pory obchody odbywają się co roku w jednym z sanktuariów maryjnych na świecie.
W założeniach dzień ten miał być w całości poświęcony modlitwie w intencji osób cierpiących, chorych, zwróceniu uwagi na to, w jakim znajdują się miejscu, położeniu, i co my, prócz modlitwy, powinniśmy zrobić w tym kierunku, by uczynić ich życie znośniejsze.

Nieść nadzieję

Pierwsze obchody Dnia Chorego miały miejsce w 1993 r. w Lourdes oraz częściowo w Rzymie. Kolejny rok przypadł w udziale Polsce. W 1994 r. Jasna Góra gościła duchownych i pielgrzymów z racji 2. Światowego Dnia Chorego.
Ustanawiając te obchody papież Jan Paweł II wyznaczył także cel corocznych spotkań, modlitw i dyskusji. Jest nim „uwrażliwienie Ludu Bożego i - w konsekwencji - wielu katolickich instytucji działających na rzecz służby zdrowia oraz społeczności świeckiej na konieczność zapewnienia lepszej opieki chorym; pomagania chorym w dowartościowaniu cierpienia na płaszczyźnie ludzkiej, a przede wszystkim na płaszczyźnie nadprzyrodzonej; włączenie w duszpasterstwo służby zdrowia wspólnot chrześcijańskich, rodzin zakonnych, popieranie coraz cenniejszego zaangażowania wolontariatu…”.
Wynika więc z tego, że jeśli osoby w jakiś sposób odpowiedzialne lub mające pod opieką chorych i cierpiących, nie zechcą się zaangażować we wspólne dzieło i nie spojrzą na problem przez pryzmat Boga, zawsze będą to działania doraźne. Bo przecież to Kościół, na wzór Chrystusa zawsze chce pamiętać o cierpiących. Od dawna istnieją instytucje kościelne, prowadzone przez diecezje, wspólnoty zakonne, od wieków istnieją ludzie, którzy pełnią tę najtrudniejszą, codzienną, cichą służbę przy łóżkach chorych, ofiarując cierpiącym pomoc, dając otuchę, nadzieję i często właśnie niosąc Pana Boga - na czas.

Sakramenty uzdrowienia

W tegorocznym przesłaniu, poświęconym wspomnianym już sakramentom uzdrowienia, znajdują się też odniesienia do Roku Wiary, który rozpocznie się w październiku. Na początku skierowanego do chorych słowa Papież mówi o spowiedzi, dzięki której czas cierpienia, może się przemienić w czas łaski, wnikania w siebie, zastanowienia się nad życiem. Uznając swoje błędy człowiek ma szansę poczuć tęsknotę za miłosiernym Ojcem, który każdego oczekuje i czuwa nad całym naszym życiem. Papież przypomina także o tym, że sakrament namaszczenia chorych nie jest sakramentem drugiej kategorii i nie jest kierowany wyłącznie do umierających. W postaci olejów świętych chory może doświadczyć czułości Boga i obecności Kościoła modlącego się o jego uzdrowienie, ulgę w cierpieniu i zjednoczenie z cierpiącym Chrystusem, które w szczególny sposób dokonuje się podczas Euchrystii. Ojciec święty apeluje do duszpasterzy, aby zapewnili chorym i osobom starszym możliwość częstego przyjmowania Komunii św. Jest to szczególnie ważne, gdy Komunia jest udzielana jako wiatyk. „Zgodnie ze świadectwem św. Ignacego Antiocheńskiego staje się ona wówczas «lekarstwem nieśmiertelności i antidotum na śmierć», a zatem sakramentem przejścia ze śmierci do życia, z tego świata do Ojca” - pisze Benedykt XVI w tegorocznym Orędziu na Światowy Dzień Chorego.