We Mszy św. uczestniczyli ojcowie, bracia i siostry zakonne, a także przedstawiciele instytutów świeckich i innych form życia konsekrowanego. Posługiwali alumni seminarium duchownego księży pallotynów z Ołtarzewa. Na początku Eucharystii biskup poświęcił gromnice.

W kazaniu bp Janocha przypomniał, że ofiarowanie Jezusa w świątyni odnosi nas także do poświęcenia w dzieciństwie Maryi w świątyni. Ofiarowanie jest dla współczesnego świata pojęciem brzmiącym obco i egzotycznie. – Świat, który traci Boga i międzyludzkie więzi, pyta dzisiaj: Komu się poświęcać? Po co się ofiarowywać? Idzie o moją rację, przyjemność, przewagę – mówił biskup pomocniczy archidiecezji warszawskiej.

Hierarcha podkreślił, że w poświęceniu się Bogu wyraża się najgłębsza zależność człowieka od Stwórcy. – Czy przypadkiem z tego wielkodusznego ofiarowania siebie Bogu czegoś nie zabieram dla siebie? – pytał kaznodzieja. Wskazał, że drugą nazwą święta Ofiarowania Pańskiego jest Spotkanie. – Oto spotkanie Boga i Jego świątyni. Przedziwny Bóg, który w postaci małego Dziecka przychodzi do świątyni. Jest to zapowiadane przez proroków spotkanie Mesjasza ze swoim ludem – zaznaczył bp Janocha i dodał, że na spotkanie z Jezusem wychodzi dwoje staruszków – Symeon i Anna. Biskup przypomniał słowa papieża Franciszka o tym, że najważniejsze rzeczy dzieją się na peryferiach. To spotkanie z Mesjaszem jest udziałem każdego na tyle, ile jest w nas oczekiwania, modlitwy i otwartości.

Bp Janocha wskazał również, że cichą bohaterką dzisiejszego święta jest Maryja, która w milczeniu słucha. W Jej życiu dopełnia się ofiarowanie. – Bóg objawia nam powoli swoje zamiary i uczy nas ofiarowania oraz oczekiwania – podkreślił kaznodzieja i dodał, że osoby konsekrowane są jak świece i kadzidło, które muszą się spalić dla Jezusa. – Świeca i kadzidło zapowiadają Hostię, która musi zostać spożyta, aby nic z niej nie zostało – zaznaczył biskup.

- W życiu zakonnym doświadczacie najgłębszej wolności. Jest ona wartością, która przyciąga i porusza wszystkich. Najgłębsza wolność jest w ofiarowaniu. Życie zakonne zapowiada rzeczywistość po drugiej stronie – podkreślił bp Janocha.

W czasie Mszy św. obecne w archikatedrze warszawskiej osoby konsekrowane odnowiły swoje przyrzeczenia i śluby czystości, ubóstwa oraz posłuszeństwa.