W upalne, duszne dni najlepiej smakują zimne, orzeźwiające, lekkie zupy, przygotowane ze świeżych owoców lub młodych jarzyn.
Są lekko strawne, "czubate" od witamin i... pyszne!
Dokładnie opłukany szczaw kładziemy na lekko roztopiony tłuszcz i prużymy na niewielkim ogniu, aż zbrunatnieje, wlewamy trochę rosołu, zagotowujemy i przecieramy przez sito, od czasu do czasu
przelewając wywarem. Przetarty szczaw łączymy z pozostałym rosołem, całość zagotowujemy, zagęszczamy śmietaną wymieszaną z mąką i - gdy trzeba - doprawiamy do smaku.
Ugotowane jajka przecinamy wzdłuż na połowę, wyjmujemy żółtka i łączymy z najdrobniej usiekaną wędliną, śmietaną i przyprawami. Masę nakładamy do białek i układamy po dwie połówki
na talerzu. Tuż przed podaniem zalewamy ciepłą - ale nie gorącą zupą. Do zupy można także podać grzanki z tostowego chleba lekko natarte przekrojonym ząbkiem czosnku.
Zupa wiśniowa
(Przepis na 4 porcje)
2 szklanki dojrzałych wiśni, 1 średniej wielkości kieliszek wiśniowego soku, 1 szklanka śmietany (może być niskoprocentowa), 1 kawałek kory cynamonowej, 2-3 goździki, cukier do smaku (wg własnych upodobań
smakowych - ilość cukru zależy od gatunku wiśni), 1 płaska łyżeczka mąki ziemniaczanej lub budyniu śmietankowego.
Wypłukane wiśnie zalewamy czterema szklankami wody (najlepiej stołowej, niegazowanej - woda chlorowana popsuje smak zupy). Dodajemy cynamon, goździki i gotujemy przez 5 min. Cedzimy przez sito
- pestki odrzucamy. Przetarte wiśnie łączymy z sokiem, doprawiamy do smaku cukrem i zagęszczamy mąką ziemniaczaną lub budyniem rozprowadzonym w minimalnej ilości zimnej wody. Zagotowujemy,
trzymamy na ogniu przez minutę, odstawiamy do wychłodzenia. Zimną zupę łączymy z lekko spienioną śmietaną i od razu podajemy - można na wychłodzonych talerzach z herbatnikami, małymi biszkopcikami
lub z ugotowanym wcześniej makaronem.
Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus. Uderzają słowa Ewangelisty, który mówi, że Jezus, kiedy usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Dla czego? Obawiał się Heroda? Ale czy Bóg może się kogoś bać? Przed kimś uciekać?
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło». Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
Papież – wbrew temu, co próbują dziś wmówić zachodnie elitom – nie jest reliktem minionej epoki ani hamulcowym postępu. Jego nauczanie okazuje się dziś czymś znacznie bardziej aktualnym i praktycznym: realnym wsparciem dla cywilizacji, która znalazła się w demograficznym potrzasku. USA i Unia Europejska starzeją się w tempie, jakiego nie znała nowożytna historia. Społeczeństwa bogacą się, a jednocześnie kurczą. I to nie jest przypadek, lecz efekt wyborów kulturowych.
Paradoks polega na tym, że te same kraje, które w imię radykalnej sekularyzacji odrzuciły chrześcijańską wizję człowieka, dziś popełniają na sobie narodowe samobójstwo. Aborcja stała się „modna”, wręcz tożsamościowa. Nie jako dramatyczny wyjątek, ale jako element stylu życia. Efekt? Cywilizacja, w której dziecko – świadomie lub nie – zaczyna być postrzegane jako zagrożenie: dla kariery, wygody, planów, narracji.
Nabożeństwo Ekumeniczne w Kościele Starokatolików Mariawitów w Łodzi
W kolejnym dniu ekumenicznej modlitwy o jedność Kościoła liturgię celebrowano w Starokatolickim Kościele Mariawitów pw. św. Franciszka z Asyżu w Łodzi. Mszy świętej w rycie trydenckim (w języku polskim) przewodniczył duchowny mariawicki - brat kapłan Szczepan Orzechowski, proboszcz parafii w Dobrej.
W liturgii udział wzięli przedstawiciele bratnich Kościołów Chrześcijańskich zrzeszonych w łódzkim Oddziale Polskiej Rady Ekumenicznej oraz duchowni Kościoła Katolickiego, wśród nich bp Zbigniew Wołkowicz - administrator Archidiecezji Łódzkiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
