Wśród nowości na rynku księgarskim należy zwrócić uwagę na książkę ks. Jana Walkusza o intrygującym tytule: Mądrość przeszłości... czyli z historią i dla historii przez życie. Autor zadedykował ją ks. prof. dr. hab. Zygmuntowi Zielińskiemu, długoletniemu kierownikowi Katedry Historii Kościoła XIX i XX wieku Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Książka, ubogacona licznymi zdjęciami ks. prof. Zielińskiego, zasługuje na uwagę i lekturę szczególnie osób zainteresowanych historią Kościoła dwóch ostatnich wieków. Ks. Walkusz podzielił swoją książkę na trzy części: Drogi życiowe ks. prof. dr. hab. Z. Zielińskiego, Kierunki badawcze ks. Z. Zielińskiego i Dokumentacja bibliograficzna.
Autor zauważa, że ks. prof. Zieliński próbuje w swoich badaniach określić rolę i miejsce Kościoła wśród społeczności w konkretnej sytuacji społecznej, politycznej, gospodarczej czy kulturowej. Zadaje on trudne pytania: Co i na ile utrudniało Kościołowi realizację jego zbawczej misji, a co sprzyjało? W jaki sposób Kościół potrafił wpłynąć na bieg wydarzeń i relacje międzyludzkie i płaszczyzny wartościowania? Dzięki takiemu podejściu historia uprawiana przez lubelskiego uczonego nie jest odtwarzaniem tylko losów Kościoła, ale wciągającym odkrywaniem różnych elementów i procesów, które odciskały swoje znamię na Kościele.
Jan Walkusz, Mądrość przeszłości... czyli z historią i dla historii przez życie. Wydawnictwo Diecezji Pelplińskiej „Bernardinum”, Pelplin 2004 (ul. Bp. Dominika 11, 83-130 Pelplin, tel. (0-58) 536-17-57, fax (0-58) 536-17-26, e-mail: bernardinum@bernardinum.csc.pl, http://www.bernardinum.com.pl
Papież Leon XIV zwoła drugi konsystorz kardynałów pod koniec czerwca 2026 r. - powiedział dziennikarzom dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej, Matteo Bruni. Sprecyzował również, że papież Leon wyraził chęć organizowania corocznego nadzwyczajnego konsystorza kardynałów trwającego trzy-cztery dni.
Po zakończeniu dzisiejszych wystąpień Ojciec Święty zabrał głos. Podziękował kardynałom za ich obecność i udział, za wsparcie, a w szczególności starszym kardynałom „za wysiłek, jaki włożyli, aby przybyć”. „Wasze świadectwo jest naprawdę cenne” - powiedział do nich. Zwracając się natomiast do kardynałów, którzy nie mogli przybyć zapewnił: „Jesteśmy z wami i czujemy waszą bliskość”. Leon XIV ogłosił, że obrady konsystorza „będą kontynuowane zgodnie z ustaleniami poczynionymi podczas spotkań kardynałów przed i po konklawe, a metodologia została wybrana tak, aby pomóc im się spotkać i lepiej poznać”.
Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.
Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
