W dniach 29 i 30 sierpnia w Wyższym Seminarium Duchownym
w Łowiczu odbyła się odprawa katechetyczna. Organizatorem tegorocznej
odprawy był Wydział Nauki Katolickiej Kurii Diecezjalnej Łowickiej,
zaś za jej przebieg odpowiadał ks. dr Wojciech Osial. Jak zawsze
odprawa rozpoczęła się nabożeństwem Słowa Bożego i Adoracją Najświętszego
Sakramentu, w których uczestniczył bp Alojzy Orszulik. Ksiądz Biskup
następnie przewodniczył spotkaniu w auli. Drugą część obrad poprowadził
wikariusz biskupi ds. katechetycznych, ks. prał. Wiesław Wronka.
3 września odbył się uroczysty pogrzeb zmarłego w wieku
51 lat śp. ks. Waldemara Mazgajskiego - proboszcza parafii pw. Świętej
Trójcy w Bolimowie. W Mszy św. pogrzebowej - odprawianej w kościele
pw. Świętej Trójcy uczestniczyło 150 kapłanów z diecezji łowickiej,
warszawskiej i warszawsko-praskiej, członkowie rodziny Zmarłego Kapłana
i jego parafianie. Koncelebrze przewodniczył bp Józef Zawitkowski.
Po Mszy św. ciało Zmarłego zostało przewiezione do Wiskitek, gdzie
odbyły się modlitwy w tamtejszym kościele parafialnym, a następnie
złożono je w grobie rodzinnym na cmentarzu w Wiskitkach.
Zaproszenia
l Zapraszamy na uroczyste otwarcie Gimnazjum Katolickiego
Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich w Wierzbiu im. Kutnowskich
Księży Męczenników bł. M. Woźniaka i bł. M. Oziębłowskiego, które
odbędzie się 26 września. Uroczystość rozpocznie się o godz. 17.00
Mszą św. pod przewodnictwem bp. Orszulika.
W imieniu społeczności szkolnej Wierzbia:
Anna Rzymkowska - dyrektor szkoły
ks. Stanisław Pisarek - dziekan kutnowski
Wszystkich kapłanów i wiernych świeckich z regionu kutnowskiego
zapraszamy na II Sejmik Katolicki Ziemi Kutnowskiej, który odbędzie
się 29 września w parafii św. Wawrzyńca w Kutnie.
Program Sejmiku:
- Uroczysta Msza św. ku czci Błogosławionych Męczenników
Kutnowskich ks. Michała Woźniaka i ks. Michała Oziębłowskiego,
- Wykład ks. dr Jarosława Korala SDB z UKSW zatytułowany: "
Polska parafia wobec współczesnych problemów społecznych",
- Dyskusja i podjęcie uchwał.
Ks. Stanisław Pisarek - dziekan kutnowski i Akcja Katolicka
parafii św. Wawrzyńca w Kutnie
Duszpasterstwo osób żyjących w związkach niesakramentalnych,
działające przy parafii św. Jakuba w Skierniewicach zaprasza na spotkania:
II piątek miesiąca - osoby w separacji i po rozwodzie,
a żyjące samotnie,
IV piątek miesiąca - osoby żyjące w związkach niesakramentalnych
tzn. powtórnych związkach cywilnych.
Spotkania odbywają się w Poradni Rodzinnej (budynek kancelarii
parafialnej ul. Senatorska 16).
Józefina Bakhita – święta patronka ofiar handlu ludźmi
ts /Rzym (KAI)
flickr.com
W kalendarzu liturgicznym przypada 8 lutego wspomnienie św. Józefiny Bakhity, sudańskiej zakonnicy ze Zgromadzenia Sióstr Córek Miłości Służebnic Ubogich (kanosjanek). Tego dnia obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Modlitwy i Refleksji na temat walki z handlem ludźmi.
„Bakhitą” (po arabsku: szczęśliwą) nazwali cynicznie czteroletnią Sudankę łowcy niewolników, którzy uprowadzili ją z jej kraju. Żyjąca w latach 1868-1947 dziewczyna była sprzedawana coraz to innym właścicielom niewolników, znosiła wiele upokorzeń i cierpień fizycznych i psychicznych. Jako ostatni kupił wówczas 16-latkę włoski konsul Callisto Legnani i podarował ją swemu przyjacielowi Augusto Michieliemu. W ten sposób Bakhita dostała się do Włoch, gdzie powierzono jej opiekę nad córką Micheligo – Mimminą.
Kiedy wiele lat temu pierwszy raz jechałem na pielgrzymkę do Rzymu, z niebywałym zachwytem oglądałem liczne miasta położone na bardzo wysokich i wąskich górach. W sposób zachwycający upiększały okolicę oraz świadczyły o geniuszu budowniczych. Słowa podziwu wypowiedzieliby zapewne znawcy arkanów sztuki obronnej oraz architekci krajobrazu. Miasto od zarania dziejów było synonimem dostatku i pełni. Zaspokajało niemal wszystkie ludzkie potrzeby: materialne, duchowe i intelektualne. Dawało poczucie komfortu i bezpieczeństwa, było obiektem marzeń i westchnień. Nieprzypadkowo czytamy w Apokalipsie św. Jana: „I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża” (21, 2). Otóż my, chrześcijanie, mamy być jak miasto położone na górze. Miało ono bowiem zawsze i tę właściwość, że lampy uliczne świeciły w nim przez całą noc, dając możliwość odnalezienia się na jego terenie i uchwycenia kierunków. Nie tylko mieszkańcom, także innym. Ono świeciło całej okolicy i dosłownie nie było w stanie się ukryć. Każdy przyjaciel Jezusa jest solą i światłem. Chrześcijanie poprzez wierność Ewangelii chronią prawdziwe wartości przed zepsuciem – podobnie jak każda dobra sól konserwuje żywność, ale także nadają światu smak – tak jak szczypta soli poprawia smak pokarmów, np. sałatki. Jesteśmy dosłownie „konserwatorami” Wartości (pisanych wielką literą) i autentycznymi, a nie sztucznymi „polepszaczami smaku” wspólnoty społecznej. I to nie może się dokonywać wyłącznie w moim prywatnym domu, w czterech ścianach mego pokoju i w „więzieniu” własnej duszy. Dzisiejsza Ewangelia zadaje zdecydowany kłam poglądowi, który od lat jest nam, niekiedy z okrucieństwem, wręcz wpajany, że „wiara to sprawa prywatna”. Nigdy nie była i nigdy nie będzie prywatna, gdyż to jest niemożliwe. Jako najpiękniejsza i największa wartość ma służyć każdemu poszukującemu człowiekowi, zawsze i wszędzie. Jezus Chrystus – Droga, Prawda i Życie – chce dotrzeć do wszystkich ludzi bez wyjątku. Czyni to przez swych uczniów-misjonarzy. Koniecznie musimy przypomnieć tutaj słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane w Lubaczowie: „Wiara i szukanie świętości są sprawą prywatną tylko w tym sensie, że nikt nie zastąpi człowieka w jego osobistym spotkaniu z Bogiem, że nie da się szukać i znajdować Boga inaczej niż w prawdziwej wewnętrznej wolności. Ale Bóg nam powiada: «Bądźcie świętymi, ponieważ Ja sam jestem święty!» (Kpł 11, 44). On chce swoją świętością ogarnąć nie tylko poszczególnego człowieka, ale również całe rodziny i inne ludzkie wspólnoty, również całe narody i społeczeństwa” (3 czerwca 1991 r.). Aby to było możliwe, musimy być autentyczni. Sól bywa jednak czasami skażona obcymi domieszkami, a świeca niekiedy bardziej kopci niż świeci. Niestety. Uważajmy na to. W Rzeszowie 2 czerwca 1991 r. papież przestrzegał nas konkretnie: „Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim”. I powtórzmy: soli w potrawie bywa naprawdę niewiele, a jednak daje smak!
Na pierwszy rzut oka to zwykła fotografia radosnego zakonnika. Jednak za uśmiechem „brata Augusto” kryje się jedna z najbardziej wstrząsających historii wierności tajemnicy spowiedzi w XX wieku. Papież Leon XIV otworzył drogę do jego beatyfikacji.
Oficjalne zdjęcie Augusto Ramíreza Monasterio (szerzej znanego jako brat Augusto) przedstawia uśmiechniętego franciszkanina w brązowym habicie, spokojnie stojącego w ogrodzie. To, co wygląda na sielankowy portret, jest w rzeczywistości dokumentacją zbrodni. Fotografia powstała w czerwcu 1983 roku, zaledwie chwilę po tym, jak zakonnik przetrwał wielogodzinne, brutalne tortury z rąk gwatemalskiego wojska.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
