Minęły cztery miesiące od wyboru na Stolicę Piotrową Benedykta XVI. W tym czasie Ojciec Święty często nawiązywał w swoich wystąpieniach do wielkiej tajemnicy wiary - Eucharystii. Już w orędziu wygłoszonym w Kaplicy Sykstyńskiej na zakończenie konklawe zwrócił uwagę na fakt, że został wybrany na Papieża w Roku Eucharystii. „W tej opatrznościowej zbieżności - mówił - nie sposób nie dostrzec elementu, który powinien charakteryzować posługę, do jakiej zostałem powołany. Eucharystia, serce chrześcijańskiego życia i źródło ewangelizacyjnej misji Kościoła, musi zawsze stanowić centrum i źródło powierzonej mi posługi Piotrowej” (n. 4).
W tych krótkich słowach Ojciec Święty stwierdza, że Sakrament Miłości, w którym Chrystus uobecnia nieustannie na ołtarzach świata swoje zbawcze dzieło Krzyża, zawsze będzie zajmował uprzywilejowane miejsce w jego działalności apostolskiej. Dlatego też zaraz na początku swojej posługi papieskiej Benedykt XVI wezwał wszystkich wierzących, aby „otaczali Jezusa Eucharystycznego szczególną miłością i czcią oraz by odważnie i otwarcie wyrażali swą wiarę w obecność Chrystusa, zwłaszcza przez uroczyste i właściwe sprawowanie liturgii” (tamże).
Do tematu Eucharystii Ojciec Święty powracał w swoich homiliach i przemówieniach wygłaszanych z okazji udzielania święceń kapłańskich, uroczystości Bożego Ciała, zakończenia Krajowego Kongresu Eucharystycznego we Włoszech czy w rozważaniach przed modlitwą Anioł Pański. Również Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, które Papież przekazał nam w wigilię uroczystości Świętych Apostołów Piotra i Pawła, przypomina główne prawdy wiary dotyczące tego sakramentu. Benedykt XVI potwierdził także decyzję sługi Bożego Jana Pawła II, iż w październiku odbędzie się w Watykanie XI Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów na temat: Eucharystia źródłem i szczytem życia oraz misji Kościoła.
Ojcowie Synodalni dokonają rozeznania, w jaki sposób wprowadzane jest w życie nauczanie o Eucharystii Soboru Watykańskiego II oraz ostatnich papieży, szczególnie Jana Pawła II, który wydał w 2003 r. encyklikę Ecclesia de Eucharistia, a następnie list apostolski Mane nobiscum Domine. Należy żywić nadzieję, że obrady najbliższego Synodu Biskupów przyczynią się do upowszechnienia i pogłębienia duchowości eucharystycznej Ludu Bożego.
W nowym numerze polskiego wydania L’Osservatore Romano (9/2005) zamieszczone są m.in. materiały o Eucharystii, które pomagają nam wniknąć w problematykę rozpoczynającego się w październiku Synodu Biskupów. Na uwagę zasługuje również dokumentacja dotycząca prezentacji w Watykanie Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, uroczystości Świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz beatyfikacji w Warszawie trzech polskich kapłanów (Władysława Findysza, Bronisława Markiewicza i Ignacego Kłopotowskiego). Bogaty dział stanowią przemówienia Papieża Benedykta XVI, m.in. na temat rodziny chrześcijańskiej - wspólnoty wiary i wychowania, dialogu ekumenicznego i sprawiedliwości społecznej. Wiele miejsca w numerze zajmują materiały dotyczące beatyfikacji sługi Bożego Jana Pawła II, wystąpień przedstawicieli Stolicy Apostolskiej na forum międzynarodowym oraz pojednania polsko-ukraińskiego. W tym numerze Czytelnik znajdzie również przesłanie sekretarza stanu - kard. Angelo Sodano na Światowy Dzień Turystyki, który jest obchodzony 27 września.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
Zbiory Biblioteki Watykańskiej powiększyły się o cenny manuskrypt - kodeks, zawierający żywoty pięciu świętych oraz „Historię Longobardów” autorstwa Pawła Diakona. To autograf, który od połowy XVII w. znajdował się w watykańskich kolekcjach, ale w roku 1798 został uznany za zaginiony.
Cymelia, stanowiące część przechowywanego w Bibliotece Watykańskiej zbioru Palatini latini, zostały zakupione w wiedeńskim antykwariacie Inlibris Huga Wetschereka. Składa się na nie papierowy rękopis liczący 115 kart i dwie karty ochronne, zawierający zapis żywotów pięciu świętych: Cyriaka, Galla, opata Maura, Goara oraz Burkarda, biskupa Wormacji, a także „Historię Longobardów”, najważniejsze dzieło benedyktyńskiego mnicha Pawła Diakona, powstałe pod koniec VIII w.
- Dziękujemy Bogu za wszystkich rodziców tej parafii, którzy w każdym pokoleniu jako pierwsi przekazywali wiarę swoim dzieciom, a swoim przykładem uczyli ich, jak żyć po chrześcijańsku, jak pracować, jak pomnażać dobro – w parafii św. Marii Magdaleny w Szczucinie, która rozpoczyna obchody jubileuszu 700-lecia jej istnienia, mówił kard. Stanisław Dziwisz.
Na początku homilii kardynał podziękował proboszczowi za zaproszenie. Wyraził radość z możliwości towarzyszenia wspólnocie parafii św. Marii Magdaleny na początku obchodów jubileuszu 700-lecia jej istnienia. Arcybiskup krakowski senior dodał, że zbiegają się one w czasie z jubileuszem powstania miasta. – W tamtym okresie powstały również inne parafie w diecezji krakowskiej, do której należał Szczucin. Należą one do najstarszych na naszych ziemiach – zauważył kard. Dziwisz, podkreślając, że dzisiejsza Eucharystia jest dziękczynieniem. – Chcemy w sposób szczególny dziękować Bogu za siedem wieków wiary ludu zamieszkującego tę krainę w dolinie Wisły, na pograniczu obecnych województw małopolskiego i świętokrzyskiego. Dziękujemy za tę świątynię św. Marii Magdaleny, wzniesioną w połowie XVIII wieku, a następnie rozbudowywaną. Stanowi ona niejako serce Szczucina, świadcząc o jego wielowiekowych dziejach — dodał.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
