Piątek - 12 maja 10.00 - Otwarcie Sympozjum
Powitanie - generał Zakonu Paulinów o. Izydor Matuszewski
Wprowadzenie - ks. prof. Alberto Di Chio (Italia)
Wykład inauguracyjny: Miejsce walki z Kościołem w strategii sowieckiego panowania nad Europą Środkowo-Wschodnią - prof. Bohdan Cywiński (UKSW)Prymas Tysiąclecia i prześladowania Kościoła w PRL - prof. Peter Raina (Niemcy)
13.00 - Obiad
15.00-16.30 - Wykłady
Maria Teresa Carloni, heroiczna kobieta w sercu Kościoła - prof. Luciana Mirri (Italia)Projekt ateistycznego imperium ZSRR i jego konsekwencje dla Kościoła katolickiego w tym państwie (1918-91) - ks. prof. Roman Dzwonkowski (KUL)
17.00 - Msza św. w Kaplicy Cudownego Obrazu pod przewodnictwem abp. Stanisława Nowaka - metropolity częstochowskiego
18.30 - Inauguracja okolicznościowej wystawy: Maria Teresa Carloni (1919-83) - apostołka Kościoła prześladowanego
19.00 - Kolacja
21.00 - Apel Jasnogórski - prowadzi o. Tomasz Ciołek, wikariusz generalny Paulinów
Sobota - 13 maja 9.30-12.30 - Referaty
Kościół na Węgrzech i milczenie jego Prymasa - prof. Lagzi Gabor (Węgry)Przesłanie minionych czasów dla dzisiejszego Kościoła - prof. Jan Kofroň (Czechy)Błogosławiony Stepinac oraz arcybiskupi Seper i Kuharić podczas prześladowań - ks. prof. Vladimir Stanković (Chorwacja)Z Chrystusem Ukrzyżowanym dla zbawienia świata - ks. prof. Alberto Di Chio (Italia)
13.00 - Obiad
15.00-18.00 - Referaty
Kardynał Josyf Slipyj oraz Kościół ukraiński podczas prześladowań (1945-89) - ks. prof. Ivan Dacko (Ukraina)Kościół na Łotwie w czasach reżimu komunistycznego - bp Vilhelms Lapelis (Łotwa)Męczennicy w Kościele katolickim na Litwie w latach 1941-90 - ks. lic. Mirosław Dozda (Litwa)
Podsumowanie
Perspektywy rozwoju Kościoła katolickiego w Europie Środkowo-Wschodniej - bp Zygmunt Zimowski z Radomia (UKSW - KUL)
18.30 - Kolacja
20.00 - Msza św. w Kaplicy Cudownego Obrazu pod przewodnictwem bp. Antoniego Dydycza - ordynariusza drohiczyńskiego
21.00 - Apel Jasnogórski - prowadzi o. prof. Zachariasz Jabłoński (UKSW)
Wyrocznia przenosi nas na dwór jerozolimski czasów Ezechiasza. Urząd, o który chodzi - „ten, który jest nad domem” (ašer al-habbajit) - odpowiadał majordomowi pałacu: człowiek ten czuwał nad dostępem do króla, nad sprawami dworu i państwa (por. 1 Krl 4,6; 18,3). Bezpośrednio wcześniej prorok wypowiedział przeciw piastującemu go Szebnie jedną z najostrzejszych inwektyw księgi: dostojnik kuł sobie okazały grobowiec w skale i obnosił się ze wspaniałymi rydwanami - urząd stał się sceną prywatnej chwały. Ta kariera zostaje przerwana: „strącę cię z twego urzędu”. Na miejsce Szebny zostaje powołany Eliakim, syn Chilkiasza. Opis inwestytury wylicza insygnia: tunika, pas, władza przekazana w ręce - a nade wszystko „klucz domu Dawidowego, położony na jego ramieniu”: „gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy”. Klucz noszony publicznie mówi o realnej i jawnej odpowiedzialności. Nowy zarządca ma być „ojcem dla mieszkańców Jeruzalem i dla domu Judy” - władza w zamyśle Boga osłania i porządkuje, nie eksploatuje. Obraz kołka wbitego w pewnym miejscu dopowiada resztę: na takim kołku dom wieszał naczynia i sprzęty - urząd istnieje po to, by inni mieli się na czym oprzeć. Dalszy ciąg wyroczni, już poza lekcjonarzem, zawiera przestrogę: i ten kołek kiedyś się obluzuje - żaden ludzki urząd nie jest absolutny. Trwałe okaże się dopiero to, co Apokalipsa powie o Chrystusie „mającym klucz Dawida” (Ap 3,7) - i to zestawienie tłumaczy, dlaczego liturgia kładzie dziś ten tekst przed Ewangelią o kluczach powierzonych Piotrowi.
Trzy niezwykłe historie ludzi, których wiara została poddana radykalnej próbie. Pierwsza rozpoczyna się od niewyobrażalnej tragedii i pytania: „Jeśli Bóg jest dobry, dlaczego do tego dopuścił?” Druga pokazuje młodego człowieka piszącego z zachwytem o zjednoczeniu z Chrystusem — człowieka, który później stanie się jednym z największych przeciwników religii. Trzecia prowadzi nas na nocny spacer C.S. Lewisa z J.R.R. Tolkienem i do zaskakującej podróży, podczas której niewierzący pisarz odkrył, że… już wierzy.
Dlaczego św. Piotr rozpoznał w Jezusie Mesjasza, choć faryzeusze wiedzieli o religii znacznie więcej? Czy wiara jest rezultatem logicznego rozumowania, osobistej decyzji, a może darem, którego człowiek nie potrafi sam sobie zapewnić? I co zrobić, gdy czujemy, że nasze połączenie z Bogiem staje się coraz słabsze?
Jest w „Mistyczce” - filmie zrealizowanym przez Rafael Film o Alicji Lenczewskiej - jedna scena, po której nie sposób wyjść z kina obojętnym. Alicja zamawia Mszę świętą i wypowiada: „Chcę ofiarować swoje życie za życie mojego brata”.
Kilkanaście lat temu otrzymałam propozycję od jednego z wydawnictw, bym napisała biografię Alicji Lenczewskiej. Odmówiłam. Bałam się, i mówię to bez wstydu, że nie mam kompetencji, żeby pisać o kimś, kto rozmawia z Jezusem. Historię potrafię zweryfikować w archiwum, relację świadka mogę nagrać i opisać, medialne studium przypadku mogę przygotować, ale mistyka? Ona nie zostawia po sobie akt. Zostawia tylko zeszyty, w których ktoś zapisuje zasłyszane z Góry słowa. Gdy odmówiłam wydawcy, miałam poczucie, że w ten sposób zamknęłam ten temat na zawsze.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
