Szybkimi krokami zbliża się wiosna. Ale wygląd gwieździstego nieba zmienia się na wiosenny powoli i niepostrzeżenie. Wieczorem Wielki Wóz świeci teraz wysoko, dyszlem wskazując na wschodni horyzont. W miarę upływu nocy wzniesie się jeszcze wyżej, tańcząc z Małym Wozem wokół Gwiazdy Polarnej. Od północnego do południowego horyzontu rozciąga się pas Drogi Mlecznej, a w niej znane gwiazdozbiory. Niziutko - Łabędź, którego dolna część jest teraz niewidoczna. Tuż nad horyzontem jasna gwiazda Deneb, która wraz z pobliską Wegą oraz niewidoczną wieczorem gwiazdą Altair tworzą Trójkąt Letni. Po położeniu Trójkąta widać, że do lata jeszcze bardzo daleko, bowiem latem zaświeci on wysoko na nieboskłonie. Patrząc wzdłuż Drogi Mlecznej, widzimy piękną konstelację Kasjopei, kształtem przypominającą literkę W. Dalej - Perseusz, Woźnica, Bliźnięta i Mały Pies. Nisko na południowym zachodzie gwiazdozbiór Byka, a w nim wyróżniająca się czerwona gwiazda Aldebaran. Jeszcze niżej Orion, którego pas możemy potraktować jako wskaźnik pokazujący najjaśniejszą gwiazdę naszego północnego nieba - Syriusza. Cudownie ozdabia wieczorne niebo planeta Wenus, którą w takiej sytuacji nazywamy Gwiazdą Wieczorną. Jest bardzo jasna i piękna, a znajdziemy ją w miejscu wcześniejszego zachodu Słońca. Gwiazda Wieczorna szybko zniżać się będzie do horyzontu, pod którym zniknie w ciągu zaledwie paru godzin. Pomiędzy Lwem a Rakiem rozpoznajemy planetę Saturn, wspinającą się coraz wyżej na południowy nieboskłon. Nad ranem wschodzi jeszcze planeta Jowisz, a towarzyszy jej rogal cofającego się do nowiu Księżyca. Jasna planeta z Księżycem tworzą razem baśniowy widok, dla którego warto wcześniej wstać z łóżka i popatrzeć.
Wysoko na wieczornym marcowym niebie rozpoznajemy znaną konstelację Woźnicy. Nietrudno odnaleźć ten gwiazdozbiór ze względu na Capellę, jedną z najpiękniejszych gwiazd. W tłumaczeniu na język polski „capella” znaczy „koza”. Wprawdzie Woźnica kształtem przypomina latawiec, ale na starych mapach nieba w ten kształt wkomponowano mężczyznę z kozą na ramieniu oraz koźlętami w ręce. Na mapie z 1660 r. koźlę znajduje się na lewym ramieniu, zaś w lewej ręce mężczyzna dzierży bat. Według starogreckiego mitu, Woźnica skonstruował rydwan, praktyczny dwukołowy pojazd zaprzężony w cztery konie i używany do widowiskowych walk oraz wyścigów.
Capella jest pomarańczowożółtym olbrzymem. Jak pamiętamy, barwa gwiazdy pozwala oszacować temperaturę jej powierzchni. Podobnie jak na Słońcu, również pomarańczowożółtym, temperatura powierzchni Capelli wynosi ok. 5500*C. Jednak nasze Słońce nie wytrzymuje porównania z tą gwiazdą, która ma aż 17 razy większą średnicę oraz 150 razy większą moc promieniowania! Wyobraźmy sobie, co by było, gdyby na miejscu naszego Słońca znalazła się piękna Capella... Na szczęście odległość do niej wynosi bezpieczne 41 lat świetlnych, ale i tak Capella jest jedną z najbliższych nam gwiazd.
W ciągu całego roku zauważymy, że Capella nigdy nie zachodzi na naszej szerokości geograficznej. Mamy w Polsce 6 niezachodzących w całości gwiazdozbiorów, które możemy obserwować zawsze i przez całą noc. Są to: Mała Niedźwiedzica, Wielka Niedźwiedzica, Smok, Cefeusz, Kasjopea oraz Żyrafa. W konstelacji Woźnicy niezachodząca jest jedynie jego północna część wraz z Capellą.
Wszyscy z utęsknieniem czekamy na wiosnę, która jest tuż za progiem. Życzę dobrej pogody i udanych obserwacji nieba.