Mała droga

Bądź na bieżąco!

Zostałam więc zawsze małą, a jedyne moje zajęcie
to zbierać kwiaty dla Jezusa
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus

Elżbieta Czerwińska

Pomóż w rozwoju naszego portalu

O św. Teresie od Dzieciątka Jezus (1873-97) Ojciec Święty Pius XII powiedział: "Ma Ona do spełnienia wielką misję, posiada swoją doktrynę (...) zamykającą się w dwóch słowach: dziecięctwo duchowe lub mała droga". Właśnie mała droga odkryta została przez Świętą w 1891 r., 18. roku jej życia, w rok po złożeniu ślubów zakonnych.
"Jezus nie tyle interesuje się wielkością naszych czynów ani nawet stopniem ich trudności, co miłością, która nas do nich pobudziła - pisze. Trzeba umieć rozpoznać już w dzieciństwie, czego dobry Bóg żąda od duszy, współpracować z działaniem łaski, nigdy nie uprzedzając ani jej nie wstrzymując" - dodaje.

Masz się zatem, Tereso zdać na Boga. W jaki sposób ma to nastąpić? - pytam Świętą.

Pan Bóg chce, abym zdała się na Niego, tak jak małe dziecko, które nie niepokoi się o to, co się z nim stanie.

Jednakże zobowiązani jesteśmy do zabiegania o własne dusze, o własny rozwój.

Nie muszę rosnąć, wręcz przeciwnie, powinnam pozostać mała, coraz bardziej się umniejszać.

Czym się teraz zajmujesz?

Obecnie jedynym moim zajęciem jest miłość.

Co radzisz chcącym czynić dobro?

Czynić dobrze bez pomocy Bożej jest rzeczą tak samo niemożliwą, jak sprawiać, by słońce świeciło w nocy.

Ile otrzymujemy od Boga?

Tyle otrzymujemy od Boga, ile się spodziewamy.

Czym jest dla Ciebie chwała ludzka?

Niczym. Chwała ludzka jest niczym.

Czym jest przemijanie?

Wykorzystujmy nasze chwile cierpienia, troszczmy się tylko o chwilę, która przemija. Chwila jest skarbem. Tylko jeden akt miłości pozwoli nam głębiej poznać Jezusa, przybliży nas do Niego na całą wieczność.

Jak osiągnąć doskonałość, świętość?

Nie znam innego środka do osiągnięcia doskonałości poza miłością. Do tego jest stworzone nasze serce. (...) Świętość polega na postawie serca, które nas czyni pokornymi i małymi w oczach Boga, świadomymi naszej słabości i aż do zuchwałości ufnymi w dobroć Ojca.

Święta zmarła 30 września 1897 r. w ekstazie miłości. Jej ostatnie słowa brzmiały: Mój Boże, kocham Cię. Ja nie umieram, wstępuję w życie - mawiała.
Jest tylko jedna rzecz do spełnienia w nocy tego życia, jedynej nocy, która nie powróci: kochać, kochać Jezusa ze wszystkich sił naszego serca i zbawiać Mu dusze, które by Go kochały. Och, sprawiać, by kochano Jezusa - powiedziała.

Zacytowane wypowiedzi pochodzą z dzieł Świętej

2002-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Karol Nawrocki: czuję się odpowiedzialny za wszystkich obywateli niezależnie od wyznania i pochodzenia

2026-01-14 16:18

lk
/KAI

[ TEMATY ]

abp Tadeusz Wojda SAC

Karol Nawrocki

PAP/Leszek Szymański

Jestem dumnym chrześcijaninem i katolikiem, ale Polska wciąż jest otwarta i na mniejszości narodowe, i na te wszystkie wyznania, które państwo dzisiaj reprezentujecie. Czuję się odpowiedzialny za wszystkich obywateli Rzeczpospolitej Polskiej, niezależnie od tego, w jakim kościele modlą się do Pana Boga czy z jakiej mniejszości narodowej pochodzą - powiedział prezydent Karol Nawrocki na spotkaniu noworocznym z przedstawicielami Kościołów, związków wyznaniowych oraz mniejszości narodowych i etnicznych w Polsce. Odbyło się ono w Pałacu Prezydenckim w Warszawie.

Na coroczne spotkanie z Parą Prezydencką przybyli: biskupi Kościoła rzymskokatolickiego i greckokatolickiego, przedstawiciele wspólnoty żydowskiej i wspólnoty muzułmańskiej, przedstawiciele Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej oraz delegacje duszpasterstw polowych: Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego oraz Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego.

CZYTAJ DALEJ

Trzy ważne tematy podejmuje dzisiejsza Ewangelia: rozpoznać Jezusa, pójść za Nim i dawać świadectwo

2026-01-14 18:56

O. prof. Zdzisław Kijas

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Agata Kowalska

Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».

CZYTAJ DALEJ

W Biblii słuchanie oznacza posłuszeństwo, a posłuszeństwo rodzi wolność

2026-01-15 09:14

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.

CZYTAJ DALEJ

Reklama