Jest to niewielka wieś położona w pobliżu Olsztyna w diecezji warmińskiej. Tutejsze sanktuarium Matki Bożej Gietrzwałdzkiej jest jedynym w Polsce ośrodkiem kultu maryjnego, w którym miały miejsce zatwierdzone przez władze kościelne objawienia Matki Bożej.
Kult maryjny istniał tu jeszcze przed objawieniami, a związany był z obrazem Matki Bożej Gietrzwałdzkiej (2. poł. XVI wieku), który pod względem ikonograficznym zaliczany jest do typu Hodegetrii. Obraz koronował w 1967 r. prymas Polski kard. Stefan Wyszyński.
Od 27 czerwca do 16 września 1877 r. w Gietrzwałdzie rejestrowano objawienia Matki Bożej (160 objawień). Maryja ukazywała się dwóm dziewczynkom: Justynie Szafryńskiej i Barbarze Samulowskiej. Rozmawiała z dziećmi w języku polskim, który był zakazany przez władze pruskie. Na pytanie Szafryńskiej, kim jest, Matka Boża odpowiedziała podobnie jak w Lourdes: „Jestem Najświętsza Panna Maryja, Niepokalanie Poczęta”. Bardzo silnie akcentowała potrzebę modlitwy różańcowej. W trakcie objawień przekazała m.in. obietnice bliskiego uwolnienia Kościoła od prześladowań. Maryja poleciła też, aby w miejscu objawień zbudować kapliczkę z figurą Niepokalanej. Gietrzwałd nazywano wówczas często polskim Lourdes lub też warmińską Częstochową. W okresie objawień Gietrzwałd nawiedziło kilkaset tysięcy pielgrzymów. Oprócz katolików licznie przybywała tu także ludność ewangelicka, mimo iż pielgrzymki te organizowane były wbrew zaleceniom Konsystorza Ewangelickiego w Królewcu. Zatem Gietrzwałd stał się miejscem pogłębiania więzi narodowych między ludnością polską tych dwóch wyznań.
Jeszcze przed objawieniami do sanktuarium w Gietrzwałdzie przychodziła ludność Warmii z „łosierą”, czyli regionalną pielgrzymką wotywną lub dziękczynną.
Zatwierdzenie prawdziwości objawień nastąpiło w stulecie objawień - 11 września 1977 r.
Główne uroczystości: 29 czerwca (Świętych Apostołów Piotra i Pawła), 2 sierpnia (Matki Bożej Anielskiej), 15 sierpnia (Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny), 8 września (Matki Bożej Gietrzwałdzkiej). Opiekunami sanktuarium są księża kanonicy regularni.
Teksty o sanktuariach przygotowali: prof. dr hab. Antoni Jackowski i dr Izabela Sołjan z Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Ojciec Święty mianował abp. Mirosława Adamczyka nuncjuszem apostolskim w Albanii. Polak od 33 lat pełni służbę w dyplomacji watykańskiej. Do tej pory był papieskim przedstawicielem w Argentynie, a wcześniej m.in. w Panamie - informuje Vatican News.
Abp Mirosław Adamczyk ma 63 lata. Pochodzi z Gdańska. Pracę w dyplomacji watykańskiej rozpoczął w 1993 r., pracując kolejno na Madagaskarze, w Indiach, na Węgrzech, w Belgii, RPA i Wenezueli, a także w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej. Od 2020 r. był nuncjuszem apostolskim w Argentynie, wcześniej – w latach 2017 – 2020 – w Panamie, a jeszcze wcześniej: w Liberii, Gambii i Sierra Leone.
Do odkrywania piękna przyjaźni z Bogiem podczas zimowych ferii i pielęgnowania jej poprzez modlitwę i udział w liturgii, zachęcił Papież Polaków w pozdrowieniu podczas środowej audiencji generalnej.
„Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów polskich. Bóg traktuje nas jako swoich przyjaciół i zaprasza do poznawania Go przez modlitwę i udział w liturgii. Niech czas waszych ferii zimowych będzie okazją do odkrywania piękna przyjaźni ze Stwórcą oraz z naszymi braćmi i siostrami – przyjaciółmi w wierze. Wszystkim wam błogosławię!”.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
