Szkolnictwo katolickie daje młodzieży nie tylko wiedzę, ale i formację moralną, formację charakteru, tak potrzebną w czasach, gdy potężne siły polityczne pracują nad zacieraniem różnicy między dobrem a złem, propagując "tolerancję bez granic", czyli "róbta, co chceta". Uruchomienie szkoły jest jednak przedsięwzięciem znacznie trudniejszym niż uruchomienie każdego innego przedsiębiorstwa. Stąd tym cenniejsze są te inicjatywy, które zaowocowały udanym dziełem edukacyjnym.
U początków Zespołu Szkół Ogólnokształcących im. św. Wincentego aO Paulo w Pabianicach leżała inicjatywa zaledwie dwóch parafian, którzy u progu transformacji ustrojowej w 1991 r. rzucili taki pomysł, podjęty w parafii Najświętszej Maryi Panny Różańcowej. Początkowo tylko 14 rodzin zdecydowało się posłać swe dzieci do nowo powstałej szkoły katolickiej. Dziś uczy się tu blisko 200 uczniów, a kadra nauczycielska liczy 30 nauczycieli i pedagogów.
26 września br. podczas uroczystych obchodów 10-lecia Liceum Ogólnokształcącego im. św. Wincentego aO Paulo w Pabianicach te trudne, ryzykowne przecież, ale owocne początki przypomniał w swym wystąpieniu dyrektor Waldemar Flajszer, dziękując tym właśnie rodzicom, którzy wówczas, na początku, mieli odwagę zaufać nowo powstającej szkole. Dziś zdecydowana większość jej absolwentów - dzięki wysokiemu poziomowi szkoły - dostaje się na studia wyższe i kontynuuje naukę.
Na uroczystą Mszę św. z okazji jubileuszu przybyli przedstawiciele władz lokalnych, liczni mieszkańcy Pabianic, w tym absolwenci szkoły. Przewodniczący Mszy św. ks. Bronisław Sieńczak - wizytator prowincji misyjnych - poświęcił sztandar szkoły. W swej homilii podkreślił rolę szkoły katolickiej w odpowiedzialnym posługiwaniu się przez człowieka zdobywaną wiedzą i kształtowaniu postaw odpowiedzialności w życiu codziennym.
Uczniowie przygotowali dla gości własny program artystyczny, można też było zwiedzić wystawę Św. Wincenty aO Paulo Norberta Hansa

* * *

Patron pabianickiej szkoły - św. Wincenty aO Paulo - był francuskim księdzem, żyjącym w latach 1581-1660. Opiekował się biednymi i chorymi, stąd nazywany był wielkim jałmużnikiem Francji. W 1625 r. założył Zgromadzenie Misjonarzy Lazarystów, a wcześniej w 1617 r. powołał Bractwo Miłosierdzia i w 1634 Stowarzyszenie Pań Miłosierdzia. W 1633 r. zapoczątkował Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia (szarytek).