Jarosław Libelt: - Na jakim etapie są prace przy renowacji cmentarza przy ul. Warszawskiej w Gorzowie Wlkp.?
Tadeusz Horbacz: - Sprawa renowacji cmentarza o 150-letniej tradycji trwa od 5 lat. Pierwsze środki zdobyliśmy w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska. Za uzyskane pieniądze m.in. zamontowaliśmy kanalizację deszczową. Niestety trzeci został rozpatrzony negatywnie. Wykonane wtedy prace sprawiły jednak, że ludzie na nowo odkryli piękno tego zakątka Gorzowa. Muszę podkreślić, że w Gorzowie panuje wielka społeczna nostalgia do cmentarza. Wielu chciałoby tam znaleźć miejsce swojego ostatniego spoczynku.
Równolegle z podjęciem prac remontowych, dzięki inicjatywie różnych grup działających przy parafii pw. Podwyższenia Krzyża, powstała droga krzyżowa. Większość z ponad 6 kilometrów polbrukowych chodników to ścieżki drogi. Obecnie kończymy remont ogrodzenia.
- A jakie są plany na przyszłość?
- W niedalekiej przyszłości zostanie wybrukowana, zgodnie z zaleceniami konserwatora zabytków, główna aleja. Nadzór nad wszelkimi pracami sprawuje Zdzisław Linkowski, były dyrektor sąsiadującego z cmentarzem Muzeum. Pieniądze na działalność remontową uzyskujemy głównie dzięki hojności sponsorów (ok. 90% funduszy) oraz z opłat grobowce, uiszczanych co 20 lat. Wielką, pomocną siłą okazali się skazani z Zakładu Karnego uczestniczący w robotach.
Całkowite zakończenie remontu nekropolii nastąpi po wyremontowaniu kaplicy cmentarnej i wyłożeniu fragmentu drogi od strony osiedla, tak by w przyszłości cmentarz mógł normalnie funkcjonować. Niestety nie udało się uzyskać - z niezrozumiałych dla nas przyczyn - pozwolenia sanepidu na otwarcie cmentarza. Ufamy, że sąd nie podzieli takiego zdania. Inaczej wartość wspólnego wysiłku wielu osób ulegnie ogromnej dewaluacji.
- Dziękuję za rozmowę.
Z Tadeuszem Horbaczem - prezesem Stowarzyszenia Rodzin Katolickich - rozmawiał Jarosław Libelt
„Bóg prosi nas o przebaczenie, ponieważ tylko ci, którzy potrafią przebaczać, mogą otrzymać Boże przebaczenie i zbawienie, które przyniósł nam Jezus” - w swoich codziennych wideokonferencjach w parafii Świętej Rodziny w Gazie jej proboszcz, ks. Gabriel Romanelli, przeplata rozważania nad Ewangelią z bezpośrednim świadectwem o życiu w Strefie Gazy, doświadczonej kryzysem humanitarnym, który nie ustępuje. Centralnymi tematami najnowszych wystąpień duchownego są: przebaczenie, nadzieja i potrzeba odbudowy nie tylko budynków i infrastruktury, ale także relacji, zaufania i poczucia przyszłości.
Rozważając Ewangelię, ks. Romanelli zachęca nas do ponownego odkrycia mocy chrześcijańskiego przebaczenia, które nie zależy od postawy drugiego. „Wielu mówi: aby przebaczyć, drugi musi najpierw żałować. Ale gdzie to jest napisane? Pan prosi nas o przebaczenie bezwarunkowe. Jeśli drugi nie żałuje, to sprawa między nim a Bogiem; ja jednak wypełnię swoją część i znajdę pokój w sercu” - przekonuje. Przebaczenie nie oznacza zaprzeczenia doznanej krzywdzie ani zapomnienia o winie. „Zło pozostaje złem. Przebaczenie oznacza jednak, że nie pozwalamy mu nadal dominować w naszym życiu i mieć ostatniego słowa” - tłumaczy, dodając, że przebaczenie jest fundamentem każdej autentycznej drogi pokoju.
Bp Ignacy Dec (drugi z prawej) i abp Mieczysław Mokrzycki podczas uroczystości ku czci bł. Jakuba Strzemię we Lwowie.
Nasza religijność nie może wyrażać się jedynie w modlitwach, procesjach i nabożeństwach. Za tym musi iść świadectwo – przekonywał bp senior Ignacy Dec w katedrze lwowskiej. Eucharystia była związana ze świętem patronalnym archidiecezji oraz powrotem relikwii bł. Jakuba Strzemię po trzydniowej peregrynacji.
Msza św. została odprawiona w sobotę 12 września w archikatedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Lwowie. Liturgii przewodniczył i homilię wygłosił bp Ignacy Dec. Wraz z nim modlili się abp Mieczysław Mokrzycki, metropolita lwowski, kapłani, osoby życia konsekrowanego, Rycerze Kolumba oraz licznie zgromadzeni wierni.
Nasza historia tworzy naszą tożsamość. Dotyczy to szeroko pojętych dziejów państw i narodów, a także konkretnych instytucji czy wydarzeń, które zaistniały w pamięci zbiorowej, obejmującej różne przestrzenie – kulturową, społeczną czy polityczną – i przeszły próbę czasu, a ich jubileusze czy rocznice są okazją do wspomnień i ubogacania twórczego dziedzictwa. Wśród jubilatów znalazł się zasłużony tygodnik katolicki „Niedziela”, który w 2026 r. świętuje setną rocznicę swojego powstania. Z tej okazji proponuję spojrzeć na medialny fenomen u stóp Jasnej Góry przez twarze ludzi związanych z „Niedzielą” w najnowszym okresie działalności tygodnika, czyli od jego wznowienia po 28 latach milczenia wymuszonego przez represyjne władze komunistyczne, które przez kilka dekad zniewalały Polskę, walczyły z Kościołem i kneblowały dostęp do prawdy. Ludzie „Niedzieli”, czyli przede wszystkim kolejni redaktorzy naczelni ze swoimi zespołami redakcyjnymi, a także dziennikarze, publicyści, przyjaciele tygodnika kształtowali i nadal kształtują jego tożsamość.
Każdy numer tygodnika, od jego powrotu do czytelników w 1981 r., jest niejako przypieczętowany medalionem z obliczem Matki Bożej Jasnogórskiej, która została uznana przez zespół redakcyjny za Główną Redaktorkę „Niedzieli”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
