W kościele filialnym Miłosierdzia Bożego w Kalembicach należącym do cieszyńskiej parafii Opatrzności Bożej odbyło się Cieszyńskie Uwielbienie Dekanalne CUD „Uwielbiamy z Carlem”. To już 4. spotkanie w ramach peregrynacji relikwii bł. Carla Acutisa.
Mszy św. przewodniczył dekanalny duszpasterz młodzieży ks. Andrzej Wołpiuk. – Bł. Carlo Acutis mówił, że Eucharystia jest jego drogą do nieba. Każdy dzień poświęcał na Eucharystię i adorację Najświętszego Sakramentu – podkreślił ks. A. Wołpiuk.
W kazaniu diecezjalny duszpasterz młodzieży ks. Kamil Kuchejda powiedział do zgromadzonych w świątyni, że są żywym zaprzeczeniem tezy o tym, że dzisiaj młodych nie ma w Kościele. – Peregrynację rozpoczęliśmy w listopadzie ub.r. Po to są takie wydarzenia, że możemy się wzajemnie budować, tworzyć wspólnoty. Możemy się razem spotykać, mając te same cele, wartości, pragnienia, i nie musimy się tego tutaj wstydzić – mówił.
Dodał, że aby troszczyć się o człowieka obok, trzeba wpierw zatroszczyć się o siebie. Żeby kochać innych, trzeba wpierw pokochać siebie w chrześcijańskim znaczeniu. Odwołując się do życia błogosławionego nastolatka, przypomniał jego słowa, w których ten mówił, że cieszy się, iż umiera, bo nie zmarnował ani jednej chwili na coś, co nie podoba się Bogu.
Po Mszy św. odbyło się uwielbienie Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie oraz agapa.
Duszpasterze młodzieży chcą, by czuwania odbyły się w każdym dekanacie diecezji. Ks. Andrzej Wołpiuk ufa, że spotkania pn. CUD będą odbywały się częściej w różnych parafiach dekanatu cieszyńskiego.
Kilkaset osób spotkało się, by oddawać chwałę Bogu
Jezus w kościele czy na ulicy? On jest wszędzie, nawet na Piotrkowskiej, wypełnionej pubami, spacerującymi rodzinami z dziećmi, młodymi ludzi spotykającymi się na niedzielnym piwie i zagorzałymi kibicami mundialu. Jezus jest tam, gdzie dwóch lub trzech gromadzi się w Jego imię. A Jego łaska rozlewa się w sposób szczególny tam, gdzie uwielbia się Jego imię. Tak właśnie było w niedzielę 15 lipca, gdy w samym sercu Łodzi – w Pasażu im. A. Rubinsteina, kilkaset osób spotkało się, by oddać chwałę Bogu, ucieszyć się Jego i swoją obecnością, a także dać świadectwo wiary. Jak wyjaśniali organizatorzy: „Chcemy pokazać ludziom żywy Kościół, pokazać, że relacja z Bogiem to nie tylko formułki i paciorki, ale że do naszego Pana i Zbawiciela możemy zwracać się osobiście, po imieniu, rozmawiać z nim jak z drugim człowiekiem. Kościół i wiara to radość! I tą radością chcemy się dzielić” – mówi Ania, jedna z gitarzystek „Jezus na ulicy”. „Bogu niech będą dzięki za ten czas świętowania naszej wiary, ponieważ przybyliśmy tutaj, do serca naszego miasta, pokazać Panu Bogu, że się Go nie wstydzimy. I mówimy: Jezu, ufam Tobie, Jezu, należę do Ciebie, Jezu, przyznaję się do Ciebie. I ta nasza obecność tutaj, w to popołudnie niedzielne, może przyczynić się do naszego zbawienia. Bo kiedy Pan Jezus spojrzy na nas, powie do Taty: On się mnie nie wyrzekł, on się do Mnie przyznał. Na Piotrkowskiej, właśnie w tym dniu finału mudnadialu, który był w Rosji. Cieszę się, że to jest święto wiary tak naprawdę” – podkreślał na koniec spotkania ks. Michał Misiak.
W Mesynie wystawiono na widok publiczny szczątki św. Hannibala Marii Di Francia
Ciało świętego będzie eksponowane do końca maja w bazylice św. Antoniego we włoskiej Mesynie, gdzie się urodził w 1851 r. W sobotniej Mszy św. inauguracyjnej w świątyni całkowicie wypełnionej przez wiernych wziął udział miejscowy arcybiskup Giovanni Accolla.
Jak podaje Vatican News, św. Hannibal pochodził z arystokratycznej rodziny. Mając 17 lat, odczuł powołanie do kapłaństwa. Postanowił całe swoje życie poświęcić modlitwie o powołania. W 1878 roku, będąc jeszcze diakonem, spotkał ślepego żebraka Francesco Zancone. Od tej pory opiekował się sierotami, biednymi i zapomnianymi. Dbał także o ich edukację. Po otrzymaniu święceń rozpoczął pracę duszpasterską w zaniedbanej, zamieszkałej przez biedotę i margines społeczny dzielnicy awiniońskiej, którą w Mesynie nazywano wówczas „skrawkiem ziemi przeklętej”. W 1882 roku zaczął zakładać pierwsze sierocińce. 5 lat później założył zgromadzenie zakonne Córek Bożej Gorliwości, a w 1897 roku Zgromadzenie Rogacjonistów Serca Jezusowego. Rogacjoniści oprócz trzech podstawowych ślubów zakonnych: posłuszeństwa, ubóstwa i czystości, składają czwarty ślub – ślub rogate, czyli nieustannej modlitwy o powołania.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
