Takie pytania zadawałem ponad pół wieku temu podczas wizyty kolędowej małym dzieciom. Niekiedy nawet rodzice sami prosili, żeby dziecko zapytać. Odpowiadały bezbłędnie, nawet takie które ledwo nauczyły się mówić. A dzisiaj? Zamilczmy.

W Dzień Zielonych Świąt, Zesłania Ducha Świętego, pomyślmy o tym trzecim pytaniu. Duch Święty uświęcił także mnie. I uświęca nadal. Przy sakramentach świętych, zwłaszcza przy bierzmowaniu, przy modlitwie, przy każdym dobrym uczynku. Uświęca, to znaczy czyni świętym. Jeśli ktoś nas zapyta, czy jesteś katolikiem, odpowiemy, że oczywiście. A czy jesteś świętym? No, bez przesady. A jednak. Jesteśmy przecież oddani Bogu przez chrzest i bierzmowanie, sakramenty, które wyciskają niezniszczalne znamię na naszej duszy. Jesteśmy świętym ludem Bożym – Papież Franciszek mówi, że jest to taka świętość podstawowa, której uczestnikami są wszyscy ochrzczeni.

Msza święta gromadzi uczestników, którzy będąc w łasce Bożej przyjmują Ciało Pańskie. Wszyscy w tej chwili mogą wejść do nieba po ewentualnym czyśćcu, jeśli za swoje grzechy nie odpokutowali wystarczająco na ziemi. Sprawujący Niekrwawą Ofiarę zwraca się do Boga: my, słudzy Twoi (kapłani) oraz lud Twój święty... Warto o tym pamiętać. Pamiętaj chrześcijaninie na godność twoją – mówi papież Leon Wielki.

Ale wiemy, że ta świętość podstawowa wystarcza dzięki Miłosierdziu Bożemu tylko do własnego zbawienia. Apostołowie po otrzymaniu Ducha Świętego publicznie i bez lęku głosili Zmartwychwstałego Chrystusa i poszli w świat wypełniając Jego nakaz: Idźcie i nauczajcie. Ludzie zwracali się do Chrystusa, słuchając słów Apostołów i patrząc na świadectwo ich życia. Następcami apostołów są biskupi. Ale cały lud Boży ma misję prorocką – szerzenia królestwa Bożego słowem i przykładem. Dzisiaj Duch Święty zsyła na nas, podobnie jak na apostołów w Wieczerniku, swoje dary. A są nimi dar mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, pobożności i bojaźni Bożej. Oto jest uświęcające działanie Ducha Świętego w nas.

Czy Jezus, który chce być jeszcze bardziej w nas, może liczyć na to, że przylgniemy do Niego bardziej, a nasze słowa i świadectwo sprawią, że i przez nas Kościół będzie wzrastał?

Tekst ukazał się na blogu ojca Leona Knabita OSB

Leon Knabit OSB – ur. 26 grudnia 1929 roku w Bielsku Podlaskim, benedyktyn, w latach 2001-2002 przeor opactwa w Tyńcu, publicysta i autor książek. Jego blog został nagrodzony statuetką Blog Roku 2011 w kategorii „Profesjonalne”. W 2009 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

KSIĄŻKI O. LEONA KNABITA DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI:

"Najważniejszy dzień mojego życia"

"Bóg oszalał z miłości"

"Nie samą pracą żyje człowiek"

"Moje Życie. Alfabet ojca Leona"

"Święty od zaraz - dlaczego nie Ty i ja?"

"Modlitewnik"